Wnioskodawcy przysługuje prawo do korzystania z ulgi na powrót od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, przy czym ulga ta może być zastosowana od początku roku podatkowego 2025 lub 2026, a nie 2027, jak początkowo wskazywał wnioskodawca.
W przypadku niemożności uzyskania certyfikatu rezydencji podatkowej od podmiotu zagranicznego działającego na rzecz państwa, polski płatnik może nie pobierać podatku u źródła z wynagrodzenia za usługi reklamowe wypłacanego temu podmiotowi, opierając się na postanowieniach Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Płatności za nabycie oprogramowania na potrzeby dalszej odsprzedaży wraz z maszynami, bez przeniesienia praw autorskich do oprogramowania, nie powodują obowiązku poboru zryczałtowanego podatku u źródła, zgodnie z art. 21 i 26 ustawy CIT, oraz nie obligują do uzyskiwania certyfikatu rezydencji ani składania formularzy IFT-2/IFT-2R.
Płatności z tytułu usług niematerialnych związanych z gwarancjami, istotne jako zyski przedsiębiorstwa, podlegają opodatkowaniu w państwie rezydencji odbiorcy na podstawie art. 7 UPO z Danią. Certyfikat rezydencji jest wystarczający do niepobrania podatku u źródła bez weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela.
W zakresie art. 4a pkt 29 CIT: W obecności certyfikatów rezydencji rzeczywistych właścicieli spoza Polski możliwe jest zastosowanie zasady "look-through" i uniknięcie poboru podatku u źródła, gdy podmiot pośredniczący nie prowadzi działalności gospodarczej i działa jako pośrednik.
Dochód uzyskany przez zagraniczną agencję artystyczną z tytułu usług świadczonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu od osób prawnych według stawki 20%, niezależnie od posiadanego certyfikatu rezydencji, jeśli działalność nie jest objęta porozumieniem o współpracy kulturalnej między państwami.
W przypadku niewystępowania rzeczywistego właściciela odsetek w postaci pośredniczącego podmiotu X, podatnik ma prawo zastosować zasadę 'look-through', co powoduje, że skutki podatkowe określa się w odniesieniu do rzeczywistych beneficjentów odsetek, przy czym możliwe jest niepobieranie podatku u źródła w zależności od certyfikatów rezydencji oraz odpowiednich umów międzynarodowych.
Spółka, działając jako płatnik, jest uprawniona do stosowania zwolnienia lub preferencyjnej stawki podatku u źródła, nawet jeśli certyfikat rezydencji zostanie uzyskany po płatności, pod warunkiem że jego ważność obejmuje datę płatności, zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Spółka, działając jako płatnik, może zastosować zwolnienie z WHT lub preferencyjną stawkę WHT na podstawie UPO, nawet gdy certyfikat rezydencji kontrahenta jest uzyskany po wypłacie, o ile jego ważność obejmuje dzień płatności; jednakże wszelkie opłaty związane z udzieleniem gwarancji podlegają opodatkowaniu jako odsetki.
Spółka A Sp. z o.o. może stosować zwolnienie z WHT albo preferencyjną stawkę WHT, nawet jeśli certyfikat rezydencji odbiorcy płatności zostanie uzyskany po terminie, pod warunkiem jego ważności na dzień płatności. Ponadto, certyfikaty niemieckie mają ważność zgodnie z określonymi zasadami dokumentacyjnymi, a płatności na rzecz EBI są generalnie zwolnione z WHT.
Podatnik jest zobowiązany do weryfikacji rzeczywistego właściciela dywidend przy stosowaniu ulgi podatkowej zgodnie z art. 22 ustawy o CIT, nawet przy braku oszustwa lub nadużycia, a zastosowanie zasady "look-through" do określenia skutków podatkowych jest dopuszczalne, koncentrując się na rzeczywistych właścicielach dywidend.
Wynagrodzenie wypłacane w ramach umowy o dzieło, z przeniesieniem praw autorskich przez nierezydenta Rosji, nie podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie polsko-rosyjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Natomiast wynagrodzenie za usługi świadczone w ramach umowy zlecenia podlega opodatkowaniu w Polsce z ryczałtowym podatkiem u źródła, przy uwzględnieniu certyfikatu rezydencji.
Nabycie licencji użytkownika końcowego na programy komputerowe, bez prawa do ich komercyjnego wykorzystania, nie powoduje obowiązku poboru podatku u źródła ani konieczności posiadania certyfikatu rezydencji zagranicznych kontrahentów przez płatnika, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 i art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
Organ uznał zasadność zastosowania zasady "look-through" przy ustalaniu rzeczywistych właścicieli odsetek i możliwości niestosowania poboru podatku u źródła po spełnieniu określonych warunków proceduralnych i posiadaniu certyfikatów rezydencji podatkowej, zgodnie z obowiązującymi UoUPO.
Płatnik podatku ma prawo zastosować zasadę "look-through", określając skutki podatkowe wypłat, opierając się o sytuację podatkową rzeczywistych właścicieli odsetek. Obowiązki płatnika w zakresie poboru podatku u źródła winny być dostosowane do umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, które honorują rzeczywistych beneficjentów płatności, uwzględniając klauzule beneficial ownership.
Osoba, która nie zmieniła swojego centrum interesów osobistych i gospodarczych na terytorium obcego kraju, a powraca do Polski, nie może korzystać z ulgi podatkowej z tytułu powrotu do kraju, jeśli jej rezydencja podatkowa nie uległa przeniesieniu.
Zasada "look-through" jest dopuszczalna przy ustalaniu obowiązków płatnika odsetkowego podatku u źródła, wymagając uwzględnienia rzeczywistych właścicieli, a nie pośredników. Płatnik powinien stosować UPO w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli i ich rezydencji, czego skutki zostały przyjęte poza wyjątkiem dla holenderskiego podatnika w 2022 roku.
Zastosowanie zasady "look-through" jest uzasadnione w ocenie skutków podatkowych dla rzeczywistych właścicieli odsetek, pomijając pośrednika. Należności dla właściciela holenderskiego do 31.12.2022 winny być opodatkowane preferencyjnie, a pozostałe zwolnione od podatku.
Rzeczywistymi właścicielami odsetek wypłacanych przez Wnioskodawcę są B., C. i D., co uprawnia Wnioskodawcę do zastosowania zasady 'look-through' w celu niepobierania podatku u źródła zgodnie z UPO PL/US i PL/NL, pod warunkiem należytej staranności.
Należności wypłacane przez wnioskodawcę na rzecz B z tytułu korzystania z systemu franczyzowego i oznaczeń marki stanowią należności licencyjne, podlegające opodatkowaniu podatkiem u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Przy spełnieniu warunków należytej staranności można zastosować preferencyjną stawkę 10% z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z USA.
Podatnik ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, stosując przepisy art. 22 ust. 4-6 CITu. Zasadę "look-through" można stosować dla ustalenia skutków podatkowych dywidend, a zaniechanie pobrania podatku u źródła jest uzasadnione dla funduszy emerytalnych, które są rzeczywistymi właścicielami dywidend oraz spełniają odpowiednie przesłanki konwencyjne.
Spółka dokonując płatności za należności licencyjne do spółki A, stosując certyfikat rezydencji i oświadczenie spółki B, może korzystać z obniżonej stawki podatkowej zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania; spółka B winna być wskazana w informacji IFT-2R jako rzeczywisty beneficjent.
Rzeczywisty właściciel odsetek decyduje o kwalifikacji podatkowej. Gdy odbiorca płatności (podmiot A) nie jest właścicielem rzeczywistym, zastosowanie znajduje norma 'look-through', umożliwiająca rozpoznanie rzeczywistych przepisów podatkowych względem podmiotów B, C i D. Podmiot A, będąc pośrednikiem, nie podlega zwolnieniu od podatku u źródła na podstawie odpowiednich umów międzynarodowych (PL/US
Stosowanie stawki 5% podatku u źródła na podstawie art. 10 ust. 2 lit. a UPO z Francją wymaga, aby rzeczywisty beneficjent dywidendy rozporządzał bezpośrednio co najmniej 10% kapitału w spółce wypłacającej dywidendę.