Odliczenie od polskiego CIT podatku u źródła pobranego w państwie obcym na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy o CIT wymaga wiarygodnego udokumentowania jego faktycznej zapłaty do organu podatkowego tego państwa. Dokumentacja wykazująca jedynie pomniejszenie należności o kwotę podatku przez zagranicznego płatnika nie potwierdza spełnienia tej przesłanki i nie daje podstaw do zastosowania odliczenia.

W przypadku niemożności uzyskania certyfikatu rezydencji podatkowej od podmiotu zagranicznego działającego na rzecz państwa, polski płatnik może nie pobierać podatku u źródła z wynagrodzenia za usługi reklamowe wypłacanego temu podmiotowi, opierając się na postanowieniach Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Od 1 listopada 2025 r. Wnioskodawca, przebywając na stałe w Arabii Saudyjskiej, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, a jego dochody z zagranicy są opodatkowane poza Polską, zgodnie z art. 3 ust. 2a u.p.d.o.p. oraz umową polsko-arabską o unikaniu podwójnego opodatkowania.