Na podstawie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, obywatel cudzoziemiec, mający stałe miejsce zamieszkania w Polsce w chwili otwarcia spadku, jest zobowiązany do rozliczenia podatku od spadków od nabytych za granicą dóbr, przy braku stosownej umowy międzynarodowej o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Dla niepobierania podatku u źródła od wynagrodzeń dla artystów z Francji i Belgii wystarczające są certyfikaty rezydencji i oświadczenia o wymianie kulturalnej. Natomiast dla artystów z Włoch i Hiszpanii konieczne jest uzyskane zaświadczenie urzędowe potwierdzające międzynarodowe uzgodnienie wymiany kulturalnej.
Dochody uzyskane z pracy najemnej na jachtach stosownie do umów międzynarodowych podlegają opodatkowaniu zgodnie z miejscem rezydencji podatkowej podatnika, przy czym zastosowanie ulg i metod unikania podwójnego opodatkowania należy oceniać w kontekście faktycznego miejsca wykonywania pracy oraz zawartych umów międzynarodowych.
Wynagrodzenie z pracy najemnej na statku morskim w transporcie międzynarodowym, gdzie przedsiębiorstwo ma faktyczny zarząd we Włoszech, podlega wyłącznemu opodatkowaniu we Włoszech i jednocześnie jest zwolnione z opodatkowania w Polsce na zasadzie wyłączenia z progresją.
Emerytura wypłacana z Włoch osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, zgodnie z art. 18 umowy polsko-włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
Odszkodowanie za odstąpienie sprzedawcy od umowy nabycia nieruchomości podlega opodatkowaniu w Polsce jako przychód z innych źródeł, a w koszty uzyskania przychodu mogą być zaliczone tylko wydatki poniesione bezpośrednio w celu uzyskania odszkodowania, a nie koszty związane z samym planowanym nabyciem nieruchomości.
Wnioskodawca, spełniając ustawowe warunki dotyczące przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski, uprawniony jest do skorzystania z ulgi na powrót w latach podatkowych 2025–2028, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Osoba przebywająca we Włoszech ponad 183 dni, lecz posiadająca centrum interesów życiowych w Polsce, podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Dochody z pracy zdalnej wykonanej z terytorium Włoch podlegają opodatkowaniu w obu krajach, z zastosowaniem metody wyłączenia z progresją.
Dochody uzyskane z działalności zarobkowej na statkach, wykonywanej osobiście, przez polskiego rezydenta podatkowego, podlegają opodatkowaniu w Polsce, jeżeli w krajach wykonania pracy brak stałej placówki oraz niespełnione są kryteria umów o unikaniu podwójnego opodatkowania dotyczące długości pobytu.
Organ podatkowy stwierdził, że w latach 2019-2021 Instytut błędnie pobierał zaliczki na podatek dochodowy od pracy wykonanej zdalnie z Włoch, a od 15 czerwca 2022 r. wynagrodzenie za prace stacjonarną w Polsce jest opodatkowane wyłącznie w Polsce.
Podatnik, mimo ponad 183-dniowego pobytu we Włoszech, zachowuje polską rezydencję podatkową w 2026 roku, z uwagi na przeważające centrum interesów życiowych i gospodarczych w Polsce na mocy art. 3 ust. 1a ustawy o PIT oraz umowy polsko-włoskiej.
Na gruncie umowy polsko-włoskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, uzyskane z tytułu rozporządzenia autorskimi prawami majątkowymi w ramach samodzielnej działalności, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.
Osoba fizyczna, która ma miejsce zamieszkania i centrum interesów życiowych w Polsce, podlega w tym kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, niezależnie od stałego adresu zameldowania za granicą lub posługiwania się tym adresem w dokumentacji, o ile spełnia warunki wskazane przez ustawę o podatku dochodowym oraz umowę międzynarodową o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Podatnik, przebywający na stałe we Włoszech z rodziną, w 2025 roku będzie podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, pomimo posiadania powiązań gospodarczych z Polską.
Dochody z tytułu sprzedaży nieruchomości położonej za granicą, nabytej ponad pięć lat przed jej zbyciem, przez osobę o nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce, nie są opodatkowane na gruncie polskiego prawa podatkowego. Nie występuje obowiązek składania rocznego zeznania podatkowego z tego tytułu.
Różnice finansowe z transakcji swap stanowią koszt lub przychód uzyskiwany przez podatnika zgodnie z przepisami o kosztach pośrednich i nie stanowią podstawy do naliczania podatku u źródła w Polsce.
Płatności dokonywane przez Spółkę na rzecz kontrahenta z tytułu umów swapu towarowego nie podlegają w Polsce zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu. Koszty i przychody związane z tymi umowami rozpoznawane są zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych, w szczególności artykułami 12 ust. 3f i 15 ust. 4d.
Kwoty ujemnej różnicy wynikające z realizacji instrumentów pochodnych stanowią koszty uzyskania przychodów potrącane zgodnie z datą ich ujęcia w księgach, w przedziale po zakończeniu okresu rozliczeniowego. Z kolei, przychód z tytułu dodatniej różnicy powstaje w dniu realizacji praw z instrumentów. Żadne płatności z tytułu swapów na rzecz włoskiego kontrahenta nie są objęte podatkiem u źródła w Polsce
Obowiązki płatnika w sytuacji zapewnienia bezpłatnego zakwaterowania i przelotów oddelegowanym pracownikom.
Opodatkowanie świadczenia odszkodowawczego otrzymywanego z Włoch w związku z wypadkiem przy pracy – zastosowanie zwolnienia przedmiotowego.