Z tytułu wprowadzenia na rynek napojów zawierających co najmniej 20% masowy udział soku owocowego oraz cukru do 5g na 100 ml, nie podlegają one opłacie od środków spożywczych; dla napojów z cukrem powyżej 5g na 100 ml, stosuje się opłatę wyłącznie w zakresie art. 12f ust. 1 pkt 2 ustawy o zdrowiu publicznym.

Napój A i Napój B, mimo zawartości naturalnych cukrów i dodatku słodzików w napoju B, nie podlegają opłacie od środków spożywczych, gdy spełniają wymogi art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy – m.in. udział soku owocowego powyżej 20% i cukry poniżej 5 g/100 ml.

Napój kokosowy zawierający powyżej 5 g cukrów na 100 ml nie spełnia przesłanek wyłączenia z opłaty na mocy art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy, lecz podlega jedynie częściowej opłacie zgodnie z art. 12f ust. 7 pkt 1 ustawy z uwagi na masowy udział soku.

Napój, w którym na pierwszym miejscu w składzie znajduje się mleko albo jego przetwory, nie podlega opłacie cukrowej zgodnie z art. 12b ust. 2 pkt 7 ustawy o zdrowiu publicznym, pomimo obecności składników słodzących.

Sprzedaż napojów na rzecz konsumentów, dokonywana wyłącznie w drodze umów zawieranych na odległość, nie stanowi sprzedaży detalicznej w rozumieniu art. 12a ust. 3 ustawy o zdrowiu publicznym, a tym samym nie skutkuje wprowadzeniem na rynek krajowy w rozumieniu art. 12a ust. 2 tej ustawy, nie powodując obowiązku zapłaty opłaty od środków spożywczych.

Napoje będące roztworami węglowodanowo-elektrolitowymi, zgodnie z rozporządzeniem nr 432/2012, z zawartością cukrów ≤ 5 g/100 ml, nie podlegają opłacie od środków spożywczych na mocy art. 12b ust. 2 pkt 6 ustawy o zdrowiu publicznym, niezależnie od obecności substancji słodzących.

Sprzedaż napoju, w którym na pierwszym miejscu wykazu składników znajduje się mleko odtworzone, zwolniona jest z opłaty od środków spożywczych na mocy art. 12b ust. 2 pkt 7 ustawy o zdrowiu publicznym, niezależnie od sposobu prezentacji składników na etykiecie.

Napój nie podlega opłacie od środków spożywczych, jeśli mleko figuruje jako pierwszy składnik, niezależnie od jego procentowego udziału; wnioskodawca błędnie identyfikował podstawę wyłączenia.

Produkt sklasyfikowany w PKWiU w klasie 10.89 z zawartością cukrów powyżej 5 g/100 ml jest napojem, którego wprowadzenie na rynek krajowy podlega opłacie od środków spożywczych. Obowiązek zapłaty ciąży na zamawiającym, jeśli prowadzi on sprzedaż detaliczną. Maksymalna wysokość opłaty to 1,20 PLN na litr produktu.

Napoje będące suplementami diety, wprowadzone na rynek krajowy, nie podlegają opłacie od środków spożywczych, zgodnie z art. 12b ust. 2 pkt 2 ustawy o zdrowiu publicznym.

Kostki lodu z syropami smakowymi nie są „napojem” w rozumieniu ustawy o zdrowiu publicznym, a ich wytwórca nie jest zobowiązany do uiszczenia opłaty cukrowej, gdyż produkt nie spełnia ustawowych kryteriów i nie jest wprowadzany na rynek krajowy.

Produkty, w których podstawowym składnikiem jest mleko odtworzone z wody i mleka w proszku, nie podlegają opłacie cukrowej na mocy wyłączenia przewidzianego w art. 12b ust. 2 pkt 7 ustawy o zdrowiu publicznym.

Mleko odtworzone, będące głównym składnikiem napojów, spełnia definicję „mleka albo przetworów mlecznych” na gruncie art. 12b ust. 2 pkt 7 ustawy o zdrowiu publicznym, co wyłącza te napoje z opłaty od środków spożywczych.

Wyroby składające się z kawałków owoców w syropie, przeznaczone jako dodatek kulinarny, nie są napojami w rozumieniu art. 12a ust. 1 ustawy o zdrowiu publicznym i nie podlegają opłacie od środków spożywczych.

Wprowadzenie na rynek krajowy wina bezalkoholowego z udziałem masowym soku owocowego co najmniej 20% oraz zawartością cukru do 5 g na 100 ml nie podlega opłacie od środków spożywczych. Jednak należy uznać dodatek moszczu winogronowego jako składnika nieobjętego wyłączeniem naturalności substancji. Erroneum wnioskodawcy wyklucza prawo do interpretacji jako korzystne.

Sprzedaż napojów przez wnioskodawcę na rzecz armatorów statków pełnomorskich, które nie trafiają do obrotu na terytorium RP, nie jest wprowadzeniem na rynek krajowy w rozumieniu art. 12a ustawy o zdrowiu publicznym, co zwalnia transakcje z obowiązku zapłaty opłaty od środków spożywczych.

Sprzedaż hurtowa napojów objętych opłatą cukrową do kontrahenta prowadzącego zarówno sprzedaż detaliczną, jak i hurtową, nakłada na wprowadzającego napoje na rynek krajowy obowiązek zapłaty opłaty cukrowej od wszystkich sprzedanych napojów, niezależnie od ich przeznaczenia.

Napój, który w swoim składzie zawiera dodatki cukrów, spełnia definicję napoju podlegającego opłacie cukrowej, nawet jeśli cukry te nie dodają smaku, lecz mają inne cele produkcyjne, jak wzniecenie fermentacji.

Piwo bezalkoholowe, zawierające więcej niż 5 g cukru na 100 ml i 20% masowych soków owocowych, nie jest zwolnione z opłaty na mocy art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy, gdyż dodane cukry (naturalne według składników) uniemożliwiają przyznanie zwolnienia.

Napoje roślinne zawierające wyłącznie naturalne cukry nie podlegają opłacie cukrowej; mieszanki z napojami o naturalnych cukrach, a także produkty z dodanym disacharydem, podlegają tej opłacie.

Podatek cukrowy nalicza się na podstawie całkowitej zawartości cukrów w napoju, niezależnie od ich naturalnego pochodzenia. Dodane cukry oraz naturalnie występujące cukry w napojach nie spełniających kryteriów wyłączenia są łączone do obliczenia całkowitej opłaty według ustawy o zdrowiu publicznym.