Wynagrodzenie earn-out wypłacane w ramach Umowy Przedwstępnej, niezależne od ceny za akcje, stanowi koszt uzyskania przychodów inny niż bezpośrednio związany z przychodami, potrącalny w dacie poniesienia, a nie wydatek na nabycie akcji w rozumieniu wyłączeń z art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT.
Koszty związane z mechanizmem CBAM mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów dopiero w momencie ich faktycznego poniesienia, zgodnie z postanowieniami art. 15 ust. 1 i 4c ustawy o CIT, co oznacza, iż możliwe jest ich rozliczenie jedynie w latach, w których rzeczywiście zostały poniesione.
Przychody i koszty wspólnika spółki typu SCSp, transparentnej podatkowo w Luksemburgu, uznaje się za przychody i koszty z pozarolniczej działalności gospodarczej. Powinny być rozpoznawane proporcjonalnie do udziału w zysku w momencie uzyskania lub poniesienia przez Fundusz, niezależnie od momentu faktycznej wypłaty dla wspólnika. Wpłaty do i wypłaty z SCSp są neutralne podatkowo, jeśli opodatkowane
Wydatki na nabycie uprawnień do emisji CO2 dla pokrycia działalności A Sp. z o.o. stanowią koszty uzyskania przychodów związane bezpośrednio z przychodami, które należy rozpoznawać w momencie umorzenia uprawnień, stosownie do artykułów 15 ust. 4 oraz 4b-4c ustawy o CIT, w związku z czym moment potrącalności określa się według roku osiągnięcia odpowiadających im przychodów.
Przychody z tytułu refakturyzacji kosztów licencyjnych w centralizowanym modelu zakupowym Grupy nie są przychodami z zysków kapitałowych. Kosztem są wydatki, których poniesienie wprost wpływa na uzyskanie przychodu podlegającego rozliczeniu operacyjnemu. Wydatki na własne potrzeby są kosztem pośrednim.
Odsetki od wyemitowanych obligacji kapitałowych mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów w momencie ich zapłaty, a przychody z emisji tych obligacji nie są uważane za przychód podatkowy na moment ich otrzymania, z uwagi na ich zwrotny charakter.
Przychody z tytułu salda ujemnego są rozpoznawane w dniu ich faktycznego otrzymania lub potrącenia z dodatnim saldem, zaś saldo dodatnie jako pośredni koszt uzyskania przychodu potrąca się w dniu poniesienia kosztu.
Wypłaty typu earn-out, jako koszty pośrednie ponoszone przez spółkę kontynuującą działalność operacyjną, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia, niezależnie od przeniesienia własności udziałów, i alokowane są, przy założeniu braku przychodów kapitałowych, wyłącznie do przychodów operacyjnych.
Odsetki ustawowe za opóźnienie w zapłacie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT wyłącznie w momencie ich faktycznej zapłaty lub kapitalizacji, niezależnie od formy spłaty zobowiązania podstawowego.
Koszty związane z zaniechaniem działania zgodnie z umową mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Natomiast wydatki poniesione w ramach porozumienia dotyczącego rozwiązania umowy oraz poniesione kary wynikające z okoliczności przypisanych konsorcjum, nie spełniają kryteriów celowości i zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, dlatego nie stanowią kosztów uzyskania przychodu.
Wynagrodzenie earn-out, nie stanowiące ceny nabycia ani warunkujące skuteczność nabycia udziałów, jest pośrednim kosztem uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, potrącalnym w dacie poniesienia, klasyfikowanym do przychodów operacyjnych, a nie zysków kapitałowych.
Wynagrodzenia z tytułu umów o pracę stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu ich należenia, a wynagrodzenia z tytułu umów cywilnoprawnych jako koszty bezpośrednie są rozliczane w roku podatkowym uzyskania odpowiadających im przychodów.
Wydatki ponoszone na czynsz inicjalny jako koszt uzyskania przychodów powinny być rozpoznawane proporcjonalnie do okresu przygotowawczego projektu, natomiast czynsz dzierżawny jako koszty bieżące powinny być ujmowane na bieżąco, w dniu ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
Wydatki poniesione przez podatnika na wprowadzenie i administrowanie programem motywacyjnym, opartym na udziałach fantomowych, stanowią koszt uzyskania przychodu, pod warunkiem że wydatki te pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz są prawidłowo udokumentowane i nie podlegają wyłączeniu na mocy art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT.
Opłaty wstępne poniesione w ramach umów leasingu zwrotnego, jako koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami, należy zaliczyć jednorazowo do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT, niezależnie od okresu trwania umowy leasingowej.
Dodatnie saldo uzyskane w systemie wsparcia aukcyjnego dla producentów energii elektrycznej, stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o CIT i podlega zaliczeniu jako koszt pośredni w dacie jego księgowego ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie stosownego dowodu, o ile spełnia warunki, nie wykluczające kosztów zgodnie z art. 15 i 16 ustawy o CIT.
Opłata wstępna w umowie leasingu operacyjnego samochodów osobowych stanowi koszt uzyskania przychodów o charakterze pośrednim, potrącalny jednorazowo w dacie jego poniesienia, niezależnie od jej wysokości, o ile spełnia warunki definicji leasingu operacyjnego określone w ustawie o CIT.
Odpisy aktualizujące wartość nieściągalnych wierzytelności mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdy spełnione są wszystkie warunki ustawowe, w tym uprawdopodobnienie nieściągalności, i może być to rozpoznane w roku, w którym warunki te zostają kumulatywnie spełnione.
Świadczenie Earn-Out wypłacane w ramach realizacji zobowiązań kontraktowych związane jest z pośrednimi kosztami działalności operacyjnej, a nie nabyciem udziałów, co skutkuje jego ujęciem jako koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
Wydatki na program kafeteryjny mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w zakresie obejmującym pracowników, jednak niestanowiące kosztów podatkowych są wydatki dotyczące współpracowników B2B, które są uznane jako koszty reprezentacyjne, podlegające wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.
Opłaty za niewykorzystane kredyty związane z inwestycjami mogą zwiększać wartość początkową środków trwałych, podczas gdy odsetki naliczane po ich przyjęciu są pośrednimi kosztami uzyskania przychodów potrącanymi w dacie ich zapłaty.
Saldo Dodatnie uznawane jest za pośredni koszt uzyskania przychodu, który powinien być rozpoznawany i księgowany dopiero po zakończeniu i ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego w systemie wsparcia odnawialnych źródeł energii.
Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodów w momencie jego definitywnego poniesienia w księgach rachunkowych po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zabezpieczając źródło przychodów z działalności w zakresie energii odnawialnej.
Saldo Dodatnie, powstałe w wyniku sprzedaży energii w aukcyjnym systemie wsparcia, stanowi koszt uzyskania przychodu dla podatnika jako koszt pośredni, i winno być rozpoznawane w księgach rachunkowych po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, na podstawie ostatecznego rozliczenia i raportu od operatora.