Wynagrodzenia z tytułu umów o pracę stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu ich należenia, a wynagrodzenia z tytułu umów cywilnoprawnych jako koszty bezpośrednie są rozliczane w roku podatkowym uzyskania odpowiadających im przychodów.

Wydatki ponoszone na czynsz inicjalny jako koszt uzyskania przychodów powinny być rozpoznawane proporcjonalnie do okresu przygotowawczego projektu, natomiast czynsz dzierżawny jako koszty bieżące powinny być ujmowane na bieżąco, w dniu ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Wydatki poniesione przez podatnika na wprowadzenie i administrowanie programem motywacyjnym, opartym na udziałach fantomowych, stanowią koszt uzyskania przychodu, pod warunkiem że wydatki te pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz są prawidłowo udokumentowane i nie podlegają wyłączeniu na mocy art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT.

Opłaty wstępne poniesione w ramach umów leasingu zwrotnego, jako koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami, należy zaliczyć jednorazowo do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT, niezależnie od okresu trwania umowy leasingowej.

Dodatnie saldo uzyskane w systemie wsparcia aukcyjnego dla producentów energii elektrycznej, stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o CIT i podlega zaliczeniu jako koszt pośredni w dacie jego księgowego ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie stosownego dowodu, o ile spełnia warunki, nie wykluczające kosztów zgodnie z art. 15 i 16 ustawy o CIT.

Opłata wstępna w umowie leasingu operacyjnego samochodów osobowych stanowi koszt uzyskania przychodów o charakterze pośrednim, potrącalny jednorazowo w dacie jego poniesienia, niezależnie od jej wysokości, o ile spełnia warunki definicji leasingu operacyjnego określone w ustawie o CIT.

Odpisy aktualizujące wartość nieściągalnych wierzytelności mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdy spełnione są wszystkie warunki ustawowe, w tym uprawdopodobnienie nieściągalności, i może być to rozpoznane w roku, w którym warunki te zostają kumulatywnie spełnione.

Świadczenie Earn-Out wypłacane w ramach realizacji zobowiązań kontraktowych związane jest z pośrednimi kosztami działalności operacyjnej, a nie nabyciem udziałów, co skutkuje jego ujęciem jako koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Wydatki na program kafeteryjny mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w zakresie obejmującym pracowników, jednak niestanowiące kosztów podatkowych są wydatki dotyczące współpracowników B2B, które są uznane jako koszty reprezentacyjne, podlegające wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.

Opłaty za niewykorzystane kredyty związane z inwestycjami mogą zwiększać wartość początkową środków trwałych, podczas gdy odsetki naliczane po ich przyjęciu są pośrednimi kosztami uzyskania przychodów potrącanymi w dacie ich zapłaty.

Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodów w momencie jego definitywnego poniesienia w księgach rachunkowych po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zabezpieczając źródło przychodów z działalności w zakresie energii odnawialnej.

Saldo Dodatnie uznawane jest za pośredni koszt uzyskania przychodu, który powinien być rozpoznawany i księgowany dopiero po zakończeniu i ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego w systemie wsparcia odnawialnych źródeł energii.

Saldo Dodatnie, powstałe w wyniku sprzedaży energii w aukcyjnym systemie wsparcia, stanowi koszt uzyskania przychodu dla podatnika jako koszt pośredni, i winno być rozpoznawane w księgach rachunkowych po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, na podstawie ostatecznego rozliczenia i raportu od operatora.

Saldo Dodatnie z systemu wsparcia OZE w formie aukcji energii elektrycznej stanowi koszt uzyskania przychodów w CIT jako koszt pośredni, uznawany po zakończeniu okresu rozliczeniowego przez sporządzenie stosownych dokumentów księgowych po potwierdzeniu danych dotyczących tego salda przez operatora.

Saldo Dodatnie, powstające w wyniku aukcji OZE i wynikające z wyższej rynkowej ceny energii w stosunku do ceny aukcyjnej, kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów, ponoszony w celu zabezpieczenia działalności gospodarczej; jego rozpoznanie jako koszt podatkowy winno nastąpić dopiero po jego ostatecznym ustaleniu po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie powstałe w systemie aukcyjnym OZE podlega uznaniu za koszt uzyskania przychodu w momencie jego ostatecznego ujawienia po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

W zakresie kosztów uzyskania przychodu, Saldo Dodatnie użytkowane przez Wytwórcę energii z OZE powinno być uznane za koszt pośredni ponoszony w momencie jego księgowego ujęcia jako zobowiązanie wobec ZR, na podstawie ostatecznego potwierdzenia wysokości przez ZR po zakończeniu każdego 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Kwota Salda Dodatniego, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia sprzedaży energii w trzyletnim okresie rozliczeniowym, stanowi koszt uzyskania przychodów rozpoznawany po zakończeniu okresu, co wynika z zasady, iż takie rozliczenie jest ostateczne i wiarygodne.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie w aukcyjnym systemie wsparcia OZE powinna zostać uznana za koszt uzyskania przychodu dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego i otrzymaniu ostatecznego potwierdzenia jej wysokości od operatora.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, ujmująca różnicę pomiędzy ceną rynkową a ceną aukcyjną, stanowi dla wytwórcy energii odnawialnej koszt uzyskania przychodów, koszt ten należy rozpoznać po ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie, jako kwota nadwyżki rynkowej ceny energii nad ceną aukcyjną, jest uznawane za koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, ujmowane po zakończeniu okresu rozliczeniowego, jako pośredni koszt prowadzący do osiągnięcia przychodów.

Kwota Salda Dodatniego, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, stanowi koszt uzyskania przychodów co do zasady kwalifikowany jako koszt pośredni, który winien być rozpoznawany podatkowo w momencie zaksięgowania na podstawie dokumentów potwierdzających definitywną wartość zwrotu.

Kwota zwrotu Salda Dodatniego, uzyskana w wyniku aukcyjnego systemu wsparcia OZE, wynika z racjonalnego umotywowania osiągnięcia przychodów jako koszt pośredni podlegający rozpoznaniu po zakończeniu pełnego okresu rozliczeniowego. Potwierdzenie tego kosztu powinno wynikać z ostatecznego raportu od operatora energii.

Kwota salda dodatniego, ustalana ostatecznie po zakończeniu okresu rozliczeniowego na podstawie raportu od Operatora, stanowi koszt uzyskania przychodu dla wytwórcy energii w systemie aukcyjnym, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.