Wypłata kredytobiorcy, dokonana po kompensacie wierzytelności stron rozliczających nieważną umowę kredytu, w zakresie zwrotu uprzednio uiszczonych nienależnych świadczeń nie stanowi definitywnego przysporzenia, a zatem nie jest przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT. Odsetki ustawowe za opóźnienie w zwrocie tych świadczeń są zwolnione od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b tej

Umorzenie części kapitału kredytu na podstawie ugody sądowej nie korzysta ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT, jeżeli ugoda utrzymuje w mocy umowę kredytową i nie potwierdza powstania szkody ani odpowiedzialności banku za czyn niedozwolony lub nienależyte wykonanie zobowiązania; określenie umorzenia jako „odszkodowania” nie przesądza o jego podatkowym charakterze.

Odsetki ustawowe za opóźnienie wypłacone kredytobiorcy przez bank w związku ze zwrotem świadczeń nienależnie pobranych na podstawie prawomocnie unieważnionej umowy kredytu stanowią przychód z innych źródeł, lecz korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT, jeżeli należność główna ma charakter podatkowo neutralnego zwrotu własnych środków podatnika.

Zwrot przez bank, dokonany na podstawie ugody pozasądowej dotyczącej nieważnej umowy kredytu, kwot uprzednio uiszczonych przez kredytobiorcę tytułem rat kredytowych oraz faktycznie poniesionych kosztów procesu, nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, jeżeli nie przewyższa wartości tych wpłat i wydatków. W konsekwencji nie zachodzi potrzeba stosowania zaniechania poboru podatku

Środki wypłacone przez bank na podstawie ugody dotyczącej kredytu frankowego nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż mają charakter zwrotny i restytucyjny, nie prowadząc do zwiększenia majątku wnioskodawcy.

Otrzymanie przez podatnika kwoty odsetek od nadpłaty oraz części dodatkowej kwoty ugodowej w wyniku rozliczenia kredytu mieszkaniowego, które nie prowadzi do trwałego wzbogacenia majątkowego, nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe podlega zaniechaniu poboru podatku w zakresie finansowania zakupu oraz remontu nieruchomości, natomiast pozostała kwota umorzenia nie korzysta z tej ulgi. Dodatkowa kwota wypłacona przez bank w wyniku ugody nie powoduje powstania przychodu podatkowego.

Otrzymana przez podatnika kwota równoważna wpłaconym uprzednio ratom kredytowym jest neutralna podatkowo i nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, natomiast odsetki ustawowe od tej kwoty są zwolnione z PIT jako przychód z innych źródeł związany z nieterminową wypłatą nieopodatkowanej należności.

Zwrot nienależnego świadczenia na podstawie ugody dotyczącej kredytu budowlano-hipotecznego nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, zaś odsetki za opóźnienie od tej należności mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot nadpłaconych środków oraz niewymagalnych odsetek przez bank na rzecz kredytobiorcy w wyniku ugody pozasądowej nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wyklucza obowiązek podatkowy według art. 11 ust. 1 oraz art. 21 ust. 1 pkt 95b tejże ustawy.

Umorzenie kredytu hipotecznego zaciągniętego przed 2015 rokiem na jedną inwestycję mieszkaniową podlega zaniechaniu poboru PIT, a zwrócone nienależnie wpłacone kwoty nie są przychodem podlegającym opodatkowaniu.

Dodatkowa wpłata do Funduszu Wsparcia Kredytobiorców, dokonywana na podstawie art. 89 ustawy z 2022 roku, może zostać uznana za koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, ponieważ nie jest wyłączona na mocy art. 16 ust. 1 tej ustawy, i pozostaje związana przyczynowo ze źródłem przychodów Banku.

Zwrócone przez bank odsetki, uprzednio odliczone w ramach ulgi odsetkowej, podlegają doliczeniu do dochodu w zeznaniu podatkowym za rok otrzymania zwrotu, niezależnie od przedawnienia zobowiązań podatkowych, zgodnie z art. 45 ust. 3a ustawy o PIT.

Umorzenie przez bank odsetek karnych od zadłużenia przeterminowanego z tytułu zaciągniętego kredytu stanowi przysporzenie majątkowe, skutkujące powstaniem przychodu z innych źródeł u podatnika, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż obejmuje należności wymagalne i naliczone zgodnie z umową kredytową.

Kwota uzyskana z umorzenia części kredytu w drodze ugody stanowi przychód podatkowy, podlegający opodatkowaniu, jednakże częściowo objęty zaniechaniem poboru podatku, jeśli spełnia kryteria dotyczące kredytu na cele mieszkaniowe według obowiązujących rozporządzeń.

Zwrot nadpłaty wynikający z ugody dotyczącej kredytu denominowanego nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż nie prowadzi do realnego przysporzenia majątkowego podatnika, stanowiąc jedynie restytucyjny charakter świadczenia.

Przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości na spłatę kredytu hipotecznego oraz wydatki na budowę domu, będącego współwłasnością podatnika i służącego zaspokojeniu jego potrzeb mieszkaniowych, uprawnia do skorzystania ze zwolnienia podatkowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od umorzenia kredytu na cele mieszkaniowe oraz zwrot nadpłaconych środków nie skutkują powstaniem przychodu podatkowego, jeśli spełnione są przesłanki rozporządzenia MF o zaniechaniu poboru, a zwracane środki nie przynoszą przysporzenia majątkowego.

Wypłacone odsetki ustawowe za opóźnienie, powstałe w związku z nieważnością umowy kredytu, stanowią przychód podatkowy, jednak korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT.

Umorzone kwoty wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego uznaje się za przychód w rozumieniu ustawy o PIT, niemniej korzystają one z zaniechania poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. Zwrot nadpłaty nie stanowi przychodu podatkowego.

Zwrot przez bank kwoty rat kredytu i odsetek, wynikający z unieważnienia umowy kredytowej, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem jest restytucją świadczeń nienależnych i dla celów podatkowych pozostaje obojętny.

Umorzenie przez bank kredytu mieszkaniowego, zaciągniętego na cele mieszkaniowe przed 2015 r., stanowi przychód, podlegający zaniechaniu poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. Zaniechanie dotyczy wyłącznie umorzonych kwot, a nie obejmuje innych przychodów uzyskanych w wyniku ugody.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu skutkuje powstaniem przychodu z nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast zwrot nadpłat z tytułu kredytu nie powoduje powstania przychodu podatkowego.

Zwrot nadpłaconych środków pieniężnych wynikający z ugody zawartej z bankiem, stanowiący restytucję stanu majątkowego z uwagi na wadliwy mechanizm indeksacji kredytu, nie generuje przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.