Kara umowna potrącona z wynagrodzenia nie obniża podstawy opodatkowania podatkiem VAT, gdyż nie jest rabatem ani opustem związanym ze świadczeniem usługi; obciążenie karą wynika z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania umownego.

Kara umowna poniesiona z tytułu odstąpienia od umowy nie stanowi kosztu uzyskania przychodów, gdy jej poniesienie wynika z działań i zawinienia podatnika, co nie pozwala na uznanie tego wydatku za celowy w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Świadczenia mające charakter kara umownej nie są zwolnione z podatku, gdyż nie mają waloru odszkodowawczego i podlegają opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł, podobnie jak odsetki, podczas gdy zwrot kosztów sądowych jest zwolniony tylko w części odpowiadającej kosztom poniesionym.

Kary umowne i odszkodowania poniesione z tytułu niezawinionej utraty, uszkodzenia przesyłki i nieterminowego dostarczenia towarów mogą być zaliczone jako koszty uzyskania przychodu. Wyłączenie z kosztów podatkowych przewidziane w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT nie dotyczy takich odszkodowań, jeżeli ich poniesienie ma na celu zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

W sytuacji wykazywania straty przez Szpital, wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów nie generują obowiązku podatkowego; jednak przy osiągnięciu dochodu, wydatki nie uznane za statutowe podlegają opodatkowaniu.

Kary umowne za opóźnienie w wykonaniu obowiązków gwarancyjnych, odsetki ustawowe od tych kar oraz koszty sądowe związane z działalnością gospodarczą, o ile nie dotyczą wadliwości towarów bądź usług, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wydatki na kary umowne związane z bieżącą działalnością gospodarczą, mimo sankcyjnego charakteru, mogą nie być uznane za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą, o ile wykazują związek z prowadzoną działalnością. Kary pieniężne nakładane w trybie administracyjnym, wskazujące na zaniedbania, mogą być traktowane jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu ryczałtem

Kary umowne za naruszenie zakazu konkurencji oraz rekompensaty za przejęcie pracowników, będące wynagrodzeniem za świadczenie usług, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i uprawniają do odliczenia podatku naliczonego.

Kary umowne mogą być alokowane do źródła przychodów podlegającego opodatkowaniu lub zwolnieniu stosując klucz przychodowy, o którym mowa w art. 15 ust. 2 i 2a u.p.d.o.p., jeżeli przypisanie ich do konkretnego źródła przychodu jest niemożliwe.

Kary umowne za opóźnienie w wykonaniu obowiązków gwarancyjnych oraz związane z nimi odsetki, a także koszty procesu sądowego, nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, jako wynikające z nienależytego wykonania zobowiązań, nawet jeśli nie dotyczą wadliwości głównego świadczenia.

Odszkodowanie za szkody w środku trwałym zwolnione z PIT podlega, gdyś ww. warunki z art. 21 ust. 1 pkt 29b u.p.d.o.f. spełniono, w tym wydatkowano na remont w określonym czasie.

Kary umowne naliczane Spółce za niezgodność parametrów paliwa zastępczego z umownymi, są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie wynikają z wad dostarczonych towarów, lecz z działalności zagospodarowania odpadów, i mają związek przyczynowy z generowaniem przychodów (art. 15 ust. 1 ustawy o CIT).

Przy zwrocie kary umownej, korekty przychodu podatkowego dokonuje się w okresie zawarcia ugody, o ile nie doszło do przedawnienia, natomiast odsetki związane ze zwrotem kary nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, gdyż brak jest związku z osiągnięciem bądź zachowaniem źródła przychodu.

Opłata wyrównawcza poniesiona przez spółkę z tytułu niewywiązania się z warunków umowy dostawy węgla, stanowi pośredni koszt uzyskania przychodów, podlegający rozliczeniu na podstawie art. 15 ust. 4d CIT, w momencie jego zaksięgowania jako kosztu, co potwierdza brak wyłączenia w art. 16 ust. 1 CIT.

Kary umowne potrącane z należności za wykonane usługi nie obniżają podstawy opodatkowania w VAT i nie uprawniają do wystawienia faktur korygujących.

Kara umowna w postaci opłaty jednorazowej i manipulacyjnej dochodzona w związku z wcześniejszym zakończeniem umowy lub uniemożliwieniem świadczenia usługi jest wynagrodzeniem za świadczenie usług i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, dokumentowana fakturą, nie zaś notą obciążeniową.

Szpital wykazujący stratę podatkową nie jest zobowiązany do zapłaty CIT od wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów. Jednakże, przy dochodzie, wydatki te, jako niewykazujące związku z celami statutowymi, podlegają opodatkowaniu.

Kary umowne otrzymywane w związku z niewykonaniem umowy sprzedaży, z przyczyn leżących po stronie sprzedającego, nie stanowią wynagrodzenia za usługi opodatkowane podatkiem VAT, a ich funkcję jest czysto odszkodowawcza.

We wrześniu Szef KAS zmienił trzy interpretacje indywidualne wydane w sprawie opodatkowania kar nakładanych za nieregulaminowe korzystanie z parkingu. Potwierdził w nich, że opłaty te są opodatkowane VAT, ponieważ są wynagrodzeniem za korzystanie z usług parkingu. To kolejne potwierdzenie stanowiska zajmowanego przez fiskusa w tej sprawie.

Nałożenie kary umownej za nieprzestrzeganie regulaminu parkingu stanowi wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, jako integralna część usługi parkingowej.

Kara umowna nałożona za naruszenie regulaminu użytkowania parkingu, jako związana z udostępnieniem miejsca parkingowego, stanowi wynagrodzenie za świadczenie usługi parkingowej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.

Opłata pobierana za niezastosowanie się do zakazu palenia na terenie hotelu stanowi dodatkowe wynagrodzenie związane z usługą noclegową. Z tego względu opłata ta podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako element wynagrodzenia za świadczenie usługi hotelowej, w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Kary umowne wynikające z opóźnień czy niewykonania zobowiązań, niezależnie od winy, nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p., a tym samym nie podlegają alokacji kluczem przychodowym z art. 15 ust. 2 i 2a u.p.d.o.p.