Nie dochodzi do powstania zakładu zagranicznej spółki A GmbH w Polsce poprzez zdalnie zatrudnionych pracowników, gdy ich działalność ma charakter pomocniczy i nie prowadzą oni podstawowej działalności gospodarczej spółki.
Działalność magazynowo-logistyczna wykonywana na rzecz podatnika przez spółkę zewnętrzną w Polsce, której zakres czynności pokrywa się z zasadniczą działalnością gospodarczą podatnika, stanowi zarobkowy zakład podatkowy według art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 UPO, eliminując wyłącznie pomocniczy charakter czynności.
Spółka niemiecka nie tworzy na terytorium Polski zagranicznego zakładu w rozumieniu Ustawy CIT i UPO przez działalność produkcyjną prowadzoną przez powiązany podmiot polski, skutkiem czego nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym CIT w Polsce.
Dochody niemieckich rezydentów podatkowych z działalności spółki jawnej prowadzonej jako zakład w Polsce podlegają opodatkowaniu w Polsce zgodnie z polsko-niemiecką umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, z zastosowaniem metody wyłączenia z progresją przez Niemcy.
Nie powstaje dla spółki A. USA, Inc. zakład w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT lub zakład w rozumieniu art. 6 PL-US UPO na terytorium Polski wskutek działalności składowo-magazynowej prowadzonej przez niezależnego dostawcę usług logistycznych, co wyłącza obowiązek rozliczania CIT w Polsce.
Działalność zagranicznej spółki w Polsce, wykonywana przez telepracownika, nie stanowi zakładu w rozumieniu polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jeśli czynności te mają charakter wyłącznie przygotowawczy lub pomocniczy, nie stanowiąc istotnej części działalności przedsiębiorstwa.
Nie spełniając kumulatywnie warunków z art. 15 ust. 2 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, wynagrodzenie uzyskane z pracy w Polsce podlegać będzie opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w Hiszpanii, niezależnie od długości pobytu pracownika w Polsce.
Niemiecka spółka prowadząca działalność poprzez pracownika zdalnego w Polsce posiada w rozumieniu art. 5 UPO stałą placówkę jako zakład, nakładając obowiązek podatkowy w Polsce, mimo braku formalnego udostępnienia biurowej przestrzeni.
Spółka, wypłacając dywidendę niemieckiemu podmiotowi posiadającemu oddział w Polsce, może skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, jednak jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku na nadwyżkę ponad 2 mln zł na podstawie art. 26 ust. 2e ustawy.
Oddział jako płatnik podatku dochodowego nie jest zobowiązany do potrącania zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń za pracę wykonywaną w Niemczech, ponieważ dochody te podlegają opodatkowaniu w Niemczech, co wynika z niespełnienia warunków art. 15 ust. 2 polsko-niemieckiej UPO.
Przychody z tytułu umorzenia kredytu związanego z działalnością gospodarczą prowadzoną na terytorium Polski przez nierezydenta podatkowego Wielkiej Brytanii stanowią dochód podlegający opodatkowaniu w Polsce w ramach działalności gospodarczej. Zwrot nienależnych świadczeń pieniężnych nie tworzy obowiązku podatkowego, jako że stanowi zwrot własnych środków podatnika.
Zatrudnienie w Polsce pracownika do tworzenia oprogramowania na rzecz zagranicznej spółki skutkuje powstaniem zakładu podatkowego w Polsce, jeśli działalność pracownika stanowi istotną część działalności przedsiębiorstwa i jest prowadzona w sposób regularny i stały, nawet bez posiadania fizycznej placówki.
Zagraniczny zakład w Polsce nie powstaje, gdy działalność niemieckiej spółki polega na przechowywaniu towarów w polskim magazynie zarządzanym przez zewnętrznego usługodawcę, bez faktycznego lub prawnego władztwa spółki nad tym miejscem oraz gdy działalność ta ma charakter pomocniczy i wspierający główną działalność spółki w Niemczech.
Realizacja usług nadzorczych przez niemiecką spółkę za pośrednictwem duńskiego oddziału, trwających powyżej 12 miesięcy, prowadzi do powstania w Polsce zakładu zagranicznego w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT, zgodnie z art. 5 ust. 3 UPO PL-DE.
Działalność niemieckiej spółki w Polsce, obejmująca świadczenie usług i sprzedaż, nie skutkuje powstaniem zagranicznego zakładu podatkowego na terytorium Polski zgodnie z art. 4a pkt 11 ustawy CIT i art. 5 UPO PL-DE. Brak fizycznej placówki, personelu i pełnomocnictw do zawierania umów wyklucza uznanie działalności za zakład. Działalność ma charakter przygotowawczy i pomocniczy.
Zatrudnienie pracownika przez niemiecką spółkę do zdalnej pracy administracyjnej w Polsce, jeśli działalność przez niego wykonywana polega na czynnościach nie mających charakteru przygotowawczego lub pomocniczego, stanowi powstanie zakładu podatkowego w Polsce. W konsekwencji, spółka podlega obowiązkowi podatkowemu od dochodów osiąganych za pośrednictwem tego zakładu.
Zyski z usług brukarskich wykonywanych przez polskiego rezydenta w Niemczech, jeżeli prace te mają charakter ciągły i trwają ponad 12 miesięcy, powinny być opodatkowane również w Niemczech z uwagi na powstanie zagranicznego zakładu w rozumieniu art. 5 ust. 3 polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Działalność niemieckiej spółki prowadzona w Polsce za pośrednictwem pracowników na stanowiskach kluczowych, angażujących się w zasadniczą działalność, stanowi zagraniczny zakład w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Niemcami, skutkując obowiązkiem podatkowym w Polsce.
Działalność gospodarcza prowadzona przez spółkę niemiecką w Polsce, obejmująca wynajem biura i zatrudnienie pracowników do wykonywania istotnych operacyjnych czynności, prowadzi do powstania zakładu podatkowego, nie ograniczając się do działalności przygotowawczej lub pomocniczej, zgodnie z art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Działalność gospodarcza prowadzona w Norwegii przy użyciu biura domowego oraz wystawianie faktur prowadzi do powstania zagranicznego zakładu według art. 5 Konwencji polsko-norweskiej, co skutkuje opodatkowaniem przypisanych zysków w Norwegii.
Opodatkowanie usług wykonywanych na terytorium Królestw Niderlandów.