Podatnik, przenosząc miejsce zamieszkania do Polski w 2024 roku, nie nabywa prawa do ulgi na powrót z uwagi na brak posiadania Karty Polaka w czasie przeniesienia oraz niespełnienie dodatkowych wymagań ustawowych.

Wnioskodawczyni jest uprawniona do skorzystania z ulgi określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ przeniosła centrum interesów życiowych do Polski, co spełnia wymagania nieograniczonego obowiązku podatkowego.

O zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych, tzw. „ulga na powrót”, mogą ubiegać się osoby, które przeniosły miejsce zamieszkania do Polski po spełnieniu wymogów rezydencyjnych i obywatelskich oraz uzyskują dochody krajowe zgodnie z ustawowymi limitami dochodu objętymi zwolnieniem.

Podatnik pracujący czasowo za granicą, który formalnie utrzymuje miejsce zamieszkania i centrum interesów życiowych w kraju, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; nie następuje bowiem zmiana rezydencji podatkowej, co wyłącza warunki zwolnienia.

Przeniesienie przez podatnika miejsca zamieszkania do Polski po okresie zamieszkiwania i realizacji zobowiązań podatkowych w Niemczech spełnia przesłanki ustawowe, co uprawnia go do skorzystania z ulgi na powrót od określonego roku podatkowego, z uwzględnieniem ograniczeń kwotowych i czasowych określonych w ustawie.

Wykonywanie pracy za granicą nie przesądza o zmianie centrum interesów życiowych z Polski, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce; ulga na powrót nie przysługuje bez zmiany rezydencji podatkowej na Polskę.

Nie przysługuje wnioskodawcy ulga na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ze względu na nieprzeniesienie centrum interesów osobistych i gospodarczych z Polski oraz brak spełnienia wymogu zmiany rezydencji podatkowej.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 roku, może skorzystać z ulgi na powrót, jeśli nie posiadał na stałe miejsca zamieszkania w Polsce przez trzy poprzedzające lata, a przeniesienie wiązało się z nieograniczonym obowiązkiem podatkowym oraz spełnieniem dodatkowych warunków określonych w ustawie o PIT.

Podatnik, który nie posiadał Karty Polaka na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, nie spełnia warunków określonych w art. 21 ust. 43 pkt 3 ustawy o PIT i tym samym nie jest uprawniony do skorzystania z tzw. "ulgi na powrót."

Podatnik przenoszący miejsce zamieszkania z zagranicy do Rzeczypospolitej Polskiej, spełniający warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, przy założeniu braku miejsca zamieszkania w Polsce w latach poprzedzających powrót oraz posiadaniu niezbędnych dokumentów potwierdzających zagraniczną rezydencję podatkową.

Podatnik, który powrócił do Polski w 2024 roku i ponownie przeniósł się za granicę w tym samym roku, a następnie wrócił w 2025 roku, nie spełnia warunków dla skorzystania z ulgi na powrót, z uwagi na nieuzyskanie nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.

Nabycie polskiej rezydencji podatkowej przez osobę relokowaną z zagranicy powinno być uznane za skutecznie dokonane z chwilą trwałego przeniesienia centrum interesów życiowych na terytorium Polski, co w tym przypadku potwierdzono przystąpieniem do procedury uzyskania pobytu stałego po uzyskaniu Karty Polaka.

W celu skorzystania z ulgi na powrót, podatnik musi nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez pełne trzy lata kalendarzowe poprzedzające rok powrotu, co oznacza, że taki rok musi być w całości poza polską rezydencją podatkową.

Wnioskodawca spełnia przesłanki do zastosowania ulgi na powrót według art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dzięki nieprzerwanemu zamieszkaniu na Litwie oraz przeniesieniu centrum interesów do Polski w 2025 roku.

Nabycie akcji na podstawie umowy o pracę, niebędące realnym programem motywacyjnym, stanowi przychód w momencie objęcia, podlegający opodatkowaniu w Polsce; stosuje się metodę odliczenia proporcjonalnego dla podatku zagranicznego. Skorzystanie z ulgi na powrót jest możliwe, o ile spełnione są warunki określone w art. 21 ustawy o podatku dochodowym.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania z zagranicy do Polski, może skorzystać z ulgi na powrót, o ile w ciągu trzech lat przed zmianą rezydencji nie posiadał miejsca zamieszkania w Polsce oraz podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu po powrocie.

Prawo do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nie przysługuje podatnikowi, jeżeli w okresie poprzedzającym powrót do Polski posiadał powiązania osobiste, które wskazują na stałe miejsce zamieszkania w Polsce, nawet przy jednoczesnym prowadzeniu działalności zawodowej za granicą.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania z Niemiec na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, spełnia warunki ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, i może skorzystać z niej w latach 2026-2029, pozostając w nieograniczonym obowiązku podatkowym.

Korzystanie z „ulgi na powrót” przysługuje podatnikowi, spełniającemu warunki zamieszkania i pracy poza RP oraz przeniesienia centrum interesów do Polski, niezależnie od formalnego zameldowania, począwszy od roku przeniesienia lub roku następnego, w granicach wskazanego prawem limitu.

Osoba fizyczna, która spełniła warunki wskazane w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, w tym nie posiadała miejsca zamieszkania w Polsce przez wymagany okres oraz podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce po powrocie, ma prawo do ulgi na powrót.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po dłuższym pobycie w Wielkiej Brytanii, ma prawo skorzystać z ulgi na powrót, o ile spełnia warunki dotyczące nieograniczonego obowiązku podatkowego i brak zamieszkania w Polsce w latach poprzedzających przeniesienie.

Wnioskodawca nie może skorzystać z ulgi na powrót przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, gdyż w latach 2022-2025 jego centrum interesów życiowych pozostawało w Polsce, co wyklucza przeniesienie rezydencji podatkowej zgodnie z definicją Konwencji polsko-norweskiej oraz regulacjami krajowymi.

Osoba, która była zamieszkała w Niemczech i powróciła do Polski, spełnia warunki uzyskania ulgi na powrót według art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem nieprzerwanego zameldowania za granicą przez wymagany okres i posiadania obywatelstwa polskiego.

Ulga na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, odnosi się do przychodów osiągniętych w czterech latach po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski. Warunki zastosowania ulgi muszą być spełnione w momencie tej zmiany.