Podatnik, który przed deklarowanym powrotem do Polski zachował na jej terytorium ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze, w szczególności z uwagi na miejsce zamieszkania małżonki i małoletnich dzieci, nieruchomość, kredyt oraz finansowanie potrzeb rodziny, nie spełnia warunku uprzedniego braku miejsca zamieszkania w Polsce. W konsekwencji nie przysługuje mu zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 152

Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania z Niemiec do Polski i wykazał, że w wymaganym okresie poprzedzającym powrót nie posiadał polskiej rezydencji podatkowej, spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy o PIT. Może zatem objąć ulgą na powrót przychody ze stosunku pracy za lata 2023–2026, w granicach rocznego limitu 85 528 zł.

Podatnik, który po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski zastosował ulgę na powrót w roku powrotu, może w drodze korekty zeznania zrezygnować ze zwolnienia za ten rok i uiścić zaległy podatek z odsetkami; jeżeli faktycznie nie skorzysta z ulgi w tym roku, może wybrać rozpoczęcie czteroletniego okresu zwolnienia od początku roku następnego.

Podatnik, który w 2024 r. przebywał w Polsce ponad 183 dni, a przy podwójnej rezydencji polsko-niemieckiej według kryterium zwykłego pobytu został uznany za rezydenta Polski, spełnia warunki ulgi na powrót, jeżeli w trzech poprzednich latach nie był polskim rezydentem, posiada obywatelstwo polskie oraz dysponuje innymi niż certyfikat rezydencji dowodami dokumentującymi uprzednie miejsce zamieszkania

Podatnik, który nie posiada obywatelstwa polskiego, obywatelstwa państwa UE, EOG lub Szwajcarii ani Karty Polaka, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, jeżeli w okresie określonym w art. 21 ust. 43 pkt 2 ustawy o PIT nie mieszkał nieprzerwanie w państwie wymienionym w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b tiret pierwszego. Cel preferencji nie uzasadnia odstąpienia od jednoznacznego brzmienia tego warunku.

Dla zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT decydujące jest faktyczne miejsce zamieszkania podatnika poza Polską w okresach wskazanych w art. 21 ust. 43, a nie okres jego zagranicznego zatrudnienia. Okres pobytu w państwie obcym obejmujący dzieciństwo i edukację może potwierdzać spełnienie przesłanki zamieszkania poza terytorium RP, jeżeli znajduje oparcie w odpowiednich dowodach

Osoba, która w trakcie roku przenosi do Polski stałe miejsce zamieszkania oraz centrum interesów osobistych i gospodarczych, uzyskuje od dnia tego przeniesienia polską rezydencję podatkową i nieograniczony obowiązek podatkowy, również gdy uprzednio była uznawana za rezydenta Norwegii. Wynagrodzenie lokalnego pracownika ambasady norweskiej, będącego polskim rezydentem i obywatelem Polski, jest opodatkowane

Zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT nie przysługuje podatnikowi powracającemu do Polski w 2026 r., jeżeli posiadał miejsce zamieszkania na terytorium RP choćby przez część 2023 r. Warunek nieposiadania polskiej rezydencji w trzech latach kalendarzowych poprzedzających rok powrotu ma charakter bezwzględny i nie zostaje spełniony przez późniejszy, trwający przez większość tego roku, pobyt

Wnioskodawca, przenosząc miejsce zamieszkania z Niemiec do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia warunki uprawniające do skorzystania z ulgi podatkowej na powrót, przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmującej przychody do wysokości 85 528 zł w latach 2026-2029.

Warunek braku miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez trzy lata kalendarzowe bezpośrednio poprzedzające rok przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski jest spełniony wyłącznie wtedy, gdy podatnik pozostawał nierezydentem przez pełne lata od 1 stycznia do 31 grudnia. Wyjazd z Polski w trakcie pierwszego z wymaganych lat wyklucza zastosowanie ulgi na powrót.

Przeniesienie centrum interesów życiowych do Polski w latach 2020-2022 skutkuje brakiem możliwości skorzystania z ulgi na powrót, pomimo formalnego miejsca zamieszkania w innym państwie członkowskim UE.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., spełniając warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, co potwierdza interpretacja przepisów dotyczących udokumentowania miejsca zamieszkania zagranicznymi dowodami.

Podatnik, który spełnia wymogi art. 21 ust. 1 pkt 152 i ust. 43 ustawy o PIT, w tym przeniósł miejsce zamieszkania do Polski i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, może skorzystać z ulgi na powrót, zwalniając dochody do 85 528 zł rocznie przez cztery lata podatkowe, po powrocie z zagranicy.

Przepisy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dopuszczają ulgi na powrót podatnikom, którzy z Niemiec przenieśli stałe miejsce zamieszkania do Polski, pod warunkiem przeniesienia centrum interesów osobistych i gospodarczych, spełnienia wymogów formalnych oraz braku polskiej rezydencji podatkowej w wymaganym okresie.

Rezydencja podatkowa osoby pracującej za granicą nie ulega zmianie na rzecz innego państwa, jeżeli jej centrum interesów życiowych, głównie osobistych, pozostaje w Polsce. Przyjmuje się, że miejsce zamieszkania rodziny i aktywa w kraju wskazują na krajową rezydencję podatkową.

Podatnik, który planuje przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Polski w 2027 r., spełnia warunki do skorzystania z ulgi dla powracających na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem iż nie mieszkał w Polsce przez wymagany okres i przedstawił odpowiednie dowody rezydencji poza granicami kraju.

Podatnik, który nie posiadał Karty Polaka w momencie przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, nie spełnia warunków do skorzystania z ulgi podatkowej "na powrót" zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku definitywnego przeniesienia ośrodka interesów życiowych do Polski, podatnik podlega od dnia tego przeniesienia nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wynagrodzenia za pracę wykonaną przed przeniesieniem rezydencji są opodatkowane zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, a dochody uzyskane po przeniesieniu podlegają odpowiednim zwolnieniom podatkowym, w tym uldze na powrót

Podatnik nie spełnia warunków określonych w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tym samym nie przysługuje mu ulga na powrót, jako że nie posiadał obywatelstwa polskiego ani Karty Polaka na dzień zmiany rezydencji.

Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy PIT, ma prawo do ulgi na powrót w latach 2027-2030. Przysługuje mu zwolnienie z podatku dochodowego od przychodów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 152, nie przekraczając kwoty 85 528 zł rocznie.

Podatnik, będący rezydentem podatkowym Litwy, który przeniósł centrum interesów życiowych i gospodarczych do Polski, spełnia warunki do skorzystania z ulgi na powrót obywateli zagranicznych. Ulga obejmuje dochody do wysokości 85.528 zł rocznie w czterech kolejnych latach podatkowych, począwszy od roku zmiany rezydencji lub roku następnego.

Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 roku, i spełnia określone warunki dotyczące wcześniejszego miejsca zamieszkania oraz dokumentacji, ma prawo do skorzystania z ulgi na powrót, tj. zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na cztery kolejne lata podatkowe.

Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do korzystania z ulgi na powrót od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, przy czym ulga ta może być zastosowana od początku roku podatkowego 2025 lub 2026, a nie 2027, jak początkowo wskazywał wnioskodawca.