Zwrot przez bank nienależnie pobranych środków, wynikający z ugody związanej z kredytem hipotecznym, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie stanowi przyrostu majątkowego o charakterze definitywnym.

Zwrot przez bank, w wykonaniu ugody dotyczącej kredytu hipotecznego, kwot uprzednio uiszczonych przez kredytobiorcę tytułem rat kapitałowo-odsetkowych, w tym kwot uznanych za nadpłatę, nie stanowi przychodu z innych źródeł, jeżeli nie powoduje definitywnego przysporzenia majątkowego. Także zwrot kosztów zastępstwa procesowego pozostaje poza zakresem przychodu, o ile nie przekracza rzeczywiście poniesionych

Zwrot nakładów z majątku wspólnego na majątek osobisty jednego z małżonków, ujęty w ugodzie mediacyjnej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, jako że taki tytuł nabycia nie figuruje w zamkniętym katalogu czynności opodatkowanych.

Otrzymanie przez podatnika kwoty odsetek od nadpłaty oraz części dodatkowej kwoty ugodowej w wyniku rozliczenia kredytu mieszkaniowego, które nie prowadzi do trwałego wzbogacenia majątkowego, nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wypłata dokonana na rzecz kredytobiorców w ramach ugody z bankiem, dotycząca zwrotu rat kredytu uznanych za świadczenia nienależne, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż nie prowadzi do definitywnego przyrostu majątkowego.

Dochody uzyskane z ugody dotyczącej kredytu mieszkaniowego, uznanego za nieważny, nie podlegają zwolnieniu z opodatkowania na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów, gdyż nie spełniają warunków dotyczących umorzenia wierzytelności oraz zostały wykorzystane na działalność gospodarczą.

Zwrot kwot zapłaconych w ramach wcześniejszego kredytu hipotecznego przewalutowanego w wyniku ugody z bankiem jest neutralny podatkowo, gdyż nie stanowi przysporzenia majątkowego, zaś odsetki od nieterminowej wypłaty nadpłat mogą podlegać zwolnieniu z podatku, pod warunkiem ich związków z nieopodatkowanymi przychodami.

Odsetki ustawowe za opóźnienie naliczane od roszczenia nienależnego świadczenia z tytułu nieważnej umowy kredytu, o ile częściowo nie są odzwierciedleniem faktycznej wypłaty nadpłaty bankowej, stanowią przychód podlegający opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Odsetki ustawowe za opóźnienie są wolne od podatku dochodowego tylko w zakresie, w jakim dotyczą nieterminowej wypłaty nienależnego świadczenia faktycznie zwróconego podatnikowi z tytułu ugody kredytowej.

Kwoty otrzymane na podstawie ugody z bankiem, stanowiące zwroty świadczeń nienależnych, koszty procesu oraz odsetki ustawowe, nie stanowią przychodu podatkowego, dzięki charakterowi restytucyjnemu oraz obowiązującym zwolnieniom podatkowym.

Kwoty uzyskane na podstawie ugody z bankiem, będące zwrotem nienależnie pobranych środków (nadpłat kredytowych) oraz zwrotem kosztów procesowych, nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlegają opodatkowaniu.

Zwroty środków pieniężnych z tytułu ugody, które nie prowadzą do wzrostu majątku podatnika, nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zapłata kary umownej za nieterminową realizację umowy, niezależna od wad dostarczonych towarów lub usług, może stanowić koszt uzyskania przychodu, o ile nie podlega wyłączeniu według art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT. Zwrot części kary nieduplikowany z kosztami uzyskania, nie stanowi przychodu podatkowego.

Zwrot przez bank środków uznanych na mocy ugody sądowej za nienależne, nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie prowadzi do przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.

Środki pieniężne zwrócone w ramach ugody pozasądowej między kredytobiorcą a bankiem, obejmujące zwrot nadpłaconego kapitału oraz faktycznie poniesione koszty procesowe, nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ustawy o PIT, gdyż nie prowadzą do definitywnego przysporzenia majątkowego podatnika.

Sprzedaż nieruchomości nabytej do majątku wspólnego w 2009 r., a sprzedanej w 2026 r., nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż upłynął pięcioletni termin od końca roku nabycia.

Zwrot środków w ramach ugody z tytułu nadpłaty kredytu oraz zwrot kosztów sądowych i pełnomocnika nie generuje przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie prowadzi do rzeczywistego przysporzenia majątkowego.

Odpłatne zbycie udziału w nieruchomości na skutek zniesienia współwłasności przed upływem pięciu lat od daty nabycia, stanowi źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Koszty uzyskania przychodu obejmują jedynie nakłady zwiększające wartość nieruchomości i zapłacony podatek od darowizny.

Wypłata przez bank kwoty przewidzianej w ugodzie, stanowiącej częściowy zwrot nadpłaconych rat kredytu, nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, jako że nie stanowi ona definitywnego przysporzenia majątkowego dla kredytobiorcy.

Kwota zwrócona podatnikowi przez bank w ramach ugody mediacyjnej z tytułu nienależnie pobranych rat kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu według ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie powoduje realnego przysporzenia majątkowego, lecz restytucję uprzednio nabytego majątku.

Zawarcie ugody sądowej, której przedmiotem jest zwrot świadczenia nienależnego, nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdy kwota zwrotu nie przewyższa wpłat dokonanych na poczet kredytu oraz odsetki za opóźnienie podlegają zwolnieniu z opodatkowania. Interpretacja potwierdza brak obowiązku podatkowego z tytułu przysporzenia z ugody.

Zwrot świadczeń w wyniku unieważnienia umowy kredytu nie stanowi przychodu, gdyż służy jedynie restytucji majątku. Odsetki ustawowe za opóźnienie od takich należności są zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT.

Kwota otrzymana przez podatnika w ramach porozumienia rozwiązującego umowę deweloperską, stanowi przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu, gdyż nie spełnia warunków do zwolnienia z podatku wynikających z przepisów ustawy.

Przeniesienie własności nieruchomości w trybie art. 231 § 2 Kodeksu cywilnego nie stanowi czynności cywilnoprawnej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z ustawowym katalogiem zamkniętym określonym w art. 1 ust. 1 ustawy o PCC.