Osoba fizyczna, która ma stałe miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii, gdzie również pracuje i spędza ponad 183 dni w roku, mimo iż jej rodzina zamieszkuje w Polsce, nie należy do polskich rezydentów podatkowych; w Polsce przychody tej osoby podlegają jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Osoba fizyczna posiadająca w Polsce centrum interesów życiowych, nawet przy pobycie przekraczającym 183 dni w Szwecji, zachowuje polską rezydencję podatkową, podlegając nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Dochody uzyskiwane za granicą podlegają metodzie unikania podwójnego opodatkowania poprzez wyłączenie z progresją.

Wnioskodawca, jako osoba nieposiadająca centrum interesów osobistych ani gospodarczych w Polsce oraz przebywająca na jej terytorium mniej niż 183 dni, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co skutkuje nieopodatkowaniem dochodów z zagranicznych źródeł.

Rezydentem podatkowym Polski w 2025 roku jest osoba, która posiada w kraju centrum interesów życiowych, pomimo fizycznego pobytu poza Polską, jeśli powiązania osobiste i gospodarcze z Polską są trwałe i przeważające nad związkami z innym państwem.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do korzystania z ulgi na powrót od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, przy czym ulga ta może być zastosowana od początku roku podatkowego 2025 lub 2026, a nie 2027, jak początkowo wskazywał wnioskodawca.

Wnioskodawca, przebywając na Ukrainie w latach 2022 i 2023, nie może być uznany za polskiego rezydenta podatkowego, gdyż fizycznie nie osiedlił się w Polsce w związku z działaniami wojennymi, co wyklucza możliwość zastosowania art. 52zj ustawy o PIT oraz wspólnego rozliczenia z małżonkiem.

Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.

Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania z Niemiec do Polski, może skorzystać z "ulgi na powrót" o ile przez trzy lata poprzedzające powrót nie miał rezydencji podatkowej w Polsce i posiada dokumentację potwierdzającą miejsce zamieszkania w innym państwie.

Osoba fizyczna, która posiada w Polsce centrum interesów życiowych, jest uznawana za rezydenta podatkowego, niezależnie od liczby dni spędzonych za granicą, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce.

Dochód podatnika z tytułu świadczenia usług spawalniczych na rzecz holenderskiej spółki podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie uznania rezydencji podatkowej w oparciu o centrum interesów w Polsce oraz braku zakładu podatkowego w Holandii.

Dochody osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, pochodzące z usług wykonywanych na rzecz kontrahenta w Holandii, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, pod warunkiem że działalność ta nie jest prowadzona przez zakład w Holandii.

Wnioskodawczyni, na podstawie art. 3 ust. 1a i 3 ust. 2a ustawy o PIT, po wyjeździe do USA i przeniesieniu centrum interesów, nie będzie posiadała w Polsce miejsca zamieszkania, co implikuje opodatkowanie wyłącznie dochodów uzyskanych w Polsce.

Przeniesienie rezydencji podatkowej przez wnioskodawcę z Niemiec do Polski nastąpiło w momencie powrotu do Polski w grudniu 2021 roku, co wyklucza możliwość skorzystania z ulgi na powrót dla podatników, którzy zmienili miejsce zamieszkania po 31 grudnia 2021 roku.

Dochody z tytułu zbycia jednostek uczestnictwa przez niemieckiego rezydenta podatkowego podlegają opodatkowaniu zgodnie z art. 13 ust. 5 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania tylko w kraju rezydencji (Niemczech), co wyłącza obowiązek podatkowy w Polsce i składanie zeznania PIT-38 za 2025 i 2026 rok.

Osoba przenosząca miejsce zamieszkania do Polski po dłuższym pobycie za granicą, która przestaje być rezydentem podatkowym innych państw i spełnia warunki z art. 21 ustawy o PIT, może skorzystać z Ulgi na powrót, pod warunkiem posiadania właściwej dokumentacji potwierdzającej wcześniejszą rezydencję podatkową.

Osoba fizyczna, która nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych ani nie przebywa tam dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, nie jest uznawana za rezydenta podatkowego Polski i podlega w kraju jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Przychody z najmu nieruchomości położonych za granicą, uzyskiwane przez polskich rezydentów podatkowych, podlegają opodatkowaniu w Polsce z zastosowaniem metody proporcjonalnego odliczenia i winny być wykazane w zeznaniu PIT-28 jako przychody opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Wnioskodawca i jego małżonka od 1 września 2025 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu z uwagi na przeniesienie centrum interesów do Polski, a przed tą datą podlegali jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Podatnik pracujący czasowo za granicą, który formalnie utrzymuje miejsce zamieszkania i centrum interesów życiowych w kraju, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; nie następuje bowiem zmiana rezydencji podatkowej, co wyłącza warunki zwolnienia.

Przeniesienie przez podatnika miejsca zamieszkania do Polski po okresie zamieszkiwania i realizacji zobowiązań podatkowych w Niemczech spełnia przesłanki ustawowe, co uprawnia go do skorzystania z ulgi na powrót od określonego roku podatkowego, z uwzględnieniem ograniczeń kwotowych i czasowych określonych w ustawie.

Osoba fizyczna posiadająca centrum interesów życiowych na terytorium RP, spełniająca przesłanki z art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu; jednakże błąd administracyjny związany z formularzem FACTA uprawnia bank do sporządzenia informacji IFT-1R dla osoby podlegającej ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Wnioskodawca, mimo pobytu dłuższego niż 183 dni w Polsce i związanych z tym więzów, od momentu przyjazdu podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na mocy art. 4 umowy Polska-USA, z uwagi na miejsce trwałego zamieszkania. Emerytura Social Security Retirement Benefits nie korzysta ze zwolnienia z art. 19 ust. 1 umowy, podlega więc opodatkowaniu w Polsce z możliwością proporcjonalnego odliczenia

Nabycie polskiej rezydencji podatkowej przez osobę relokowaną z zagranicy powinno być uznane za skutecznie dokonane z chwilą trwałego przeniesienia centrum interesów życiowych na terytorium Polski, co w tym przypadku potwierdzono przystąpieniem do procedury uzyskania pobytu stałego po uzyskaniu Karty Polaka.

Dla uznania utraty statusu polskiego rezydenta podatkowego nie jest wystarczające uzyskanie zagranicznej rezydencji; decydujące są ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze oraz zwykły pobyt w Polsce.