Spółka, działając jako płatnik, może zastosować zwolnienie z WHT lub preferencyjną stawkę WHT na podstawie UPO, nawet gdy certyfikat rezydencji kontrahenta jest uzyskany po wypłacie, o ile jego ważność obejmuje dzień płatności; jednakże wszelkie opłaty związane z udzieleniem gwarancji podlegają opodatkowaniu jako odsetki.

Spółka A Sp. z o.o. może stosować zwolnienie z WHT albo preferencyjną stawkę WHT, nawet jeśli certyfikat rezydencji odbiorcy płatności zostanie uzyskany po terminie, pod warunkiem jego ważności na dzień płatności. Ponadto, certyfikaty niemieckie mają ważność zgodnie z określonymi zasadami dokumentacyjnymi, a płatności na rzecz EBI są generalnie zwolnione z WHT.

Należności wypłacane za najem nieskomplikowanych pojemników transportowych nie stanowią zapłaty za użytkowanie urządzeń przemysłowych i nie podlegają obowiązkowi poboru podatku u źródła wg art. 21 ust. 1 pkt 1 CIT.

Należności odsetkowe oraz inne płatności, które niemiecki fundusz inwestycyjny otrzymuje od polskiej spółki, mogą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, jeśli Fundusz spełnia warunki instytucji wspólnego inwestowania zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

W przypadku podziału przez wyodrębnienie, Bank Przejmujący wstępuje w prawa i obowiązki podatkowe związane z przejmowaną działalnością pozostające w stanach otwartych, natomiast Bank Dzielony ponosi odpowiedzialność za zobowiązania zamknięte sprzed podziału. Korekty deklaracji sprzed podziału obciążają Bank Dzielony.

Holenderska spółka A. B.V. prowadząca działalność w Polsce poprzez najem hali produkcyjnej, posiada w Polsce zakład podatkowy w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 umowy PL-NL o unikaniu podwójnego opodatkowania, co skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w Polsce.

Płatności z tytułu umowy międzynarodowej, które nie stanowią należności licencyjnych ani know-how, nie rodzą obowiązku pobrania podatku u źródła, jeżeli przekazywane w ramach umowy informacje są łatwo dostępne i niepoufne.

Płatności z tytułów określonych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT dokonywane przez polski zakład będą podlegać opodatkowaniu podatkiem u źródła. Wyjątkowo, płatności mogą zostać uznane za należności licencyjne i opodatkowane na preferencyjnych zasadach wynikających z odpowiednich umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Dystrybucja świadczeń przez fundację rodzinną, finansowanych z dochodu z najmu nieruchomości za granicą, podlega 15% podatkowi CIT w Polsce, nawet jeśli dochód ten jest zwolniony z opodatkowania w miejscu uzyskania, gdyż świadczenia te są odrębnym przedmiotem opodatkowania według polskich przepisów podatkowych.

Oddział nierezydenta w Polsce jest zobligowany do poboru podatku u źródła od należności licencyjnych związanych z działalnością zakładu, nawet jeśli pokrywane są one technicznie przez Centralę, lecz ekonomicznie obciążają Oddział. Rozliczenie takie, wynikające z zawartych umów i konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, skutkuje podleganiem podatkowi u źródła w Polsce.

Opłaty licencyjne za użytkowanie oprogramowania, wynikające z licencji użytkownika końcowego, nie stanowią należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i nie podlegają podatkowi u źródła. Licencja nie zawiera praw do komercyjnego wykorzystania, co wyklucza obowiązek poboru podatku.

Wynagrodzenie uiszczone z tytułu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie nabyte przez podmiot posiadający siedzibę w Polsce nie jest przedmiotem opodatkowania podatkiem u źródła, gdyż nie mieści się w katalogu przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Wynagrodzenie wypłacane z tytułu licencji z prawem do sublicencjonowania należy do kategorii należności licencyjnych podlegających opodatkowaniu u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 13 ust. 3 UPO USA-Polska. Spółka zobowiązana jest do uwzględnienia tego w rozliczeniach podatkowych.

Należności wypłacane przez wnioskodawcę na rzecz B z tytułu korzystania z systemu franczyzowego i oznaczeń marki stanowią należności licencyjne, podlegające opodatkowaniu podatkiem u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Przy spełnieniu warunków należytej staranności można zastosować preferencyjną stawkę 10% z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z USA.

Spółka przystępująca do programu finansowego, w którym rzeczywistym właścicielem odsetek jest bank z siedzibą w Luksemburgu, jest uprawniona do niepobierania podatku u źródła od odsetek za pośrednictwem Agenta, stosując postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Luksemburgiem (art. 11 ust. 3 UPO LU).

Obowiązkiem polskiego płatnika jest sporządzenie i przesłanie informacji IFT-1/IFT-1R dla zagranicznych podatników z tytułu nabycia usług doradczych, niezależnie od poboru podatku u źródła w kontekście umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Dochody z należności odsetkowych oraz innych tytułów wypłacanych przez Spółkę na rzecz niemieckiego funduszu inwestycyjnego są zwolnione od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, o ile fundusz spełnia określone warunki, w tym pełne opodatkowanie w kraju siedziby i nadzór finansowy.

Płatności z tytułu opłat licencyjnych dokonywane przez Spółkę A na rzecz Spółki Córki, spełniają przesłanki dla zwolnienia z podatku u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 3-8 ustawy o CIT, ze względu na spełnienie wymogów dotyczących struktury właścicielskiej i rzeczywistego właściciela należności.

Refakturowanie kart sportowych i polis ubezpieczeniowych wskazuje na powstanie przychodu podatkowego z refaktury, współmierne koszty uzyskania przychodu podlegają rozliczeniu na zasadach CIT, natomiast zakup licencji platformy kadrowej bez sublicencjonowania nie wymaga poboru podatku u źródła.

Wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę z tytułu Licencji użytkownika końcowego za oprogramowanie komputerowe nie mieści się w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Tym samym nie powoduje obowiązku poboru zryczałtowanego podatku u źródła w Polsce.

Wynagrodzenie wypłacane przez spółkę za nabycie licencji z prawem do sublicencjonowania oprogramowania mieści się w ramach art. 21 ust. 1 ustawy o CIT jako przychód z praw autorskich, a spółka jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od tych wypłat.

Wynagrodzenie wypłacane za licencję użytkownika końcowego oprogramowania komputerowego nie mieści się w katalogu należności licencyjnych wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przez co nie podlega zryczałtowanemu podatkowi u źródła w Polsce.

Wynagrodzenie z tytułu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie użytkowane w modelu SaaS, ograniczone do prawa użytkowania zgodnie z jego przeznaczeniem, nie podlega obowiązkowi poboru podatku u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Wynagrodzenie za Licencje użytkownika końcowego, czyli za prawo do korzystania z oprogramowania dla własnych potrzeb nie stanowi należności licencyjnych, zatem nie podlega opodatkowaniu u źródła podatkiem dochodowym w Polsce na mocy art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz obowiązującej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.