Wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług programistycznych i przenoszenia praw autorskich nie stanowi "należności licencyjnych" w rozumieniu art. 12 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Filipinami. Przychód z przeniesienia całości autorskich praw majątkowych kwalifikuje się jako zyski z przeniesienia własności opodatkowane w Polsce na podstawie art. 13 ust. 5 umowy.

Płatności dokonywane przez polskiego rezydenta podatkowego na rzecz innego polskiego rezydenta z tytułu subskrypcji nie stanowią wypłat na rzecz nierezydenta w rozumieniu art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a zatem nie powodują obowiązku poboru zryczałtowanego podatku u źródła.

Przychody uzyskiwane przez wnioskodawcę z działalności w zakresie audytu i oceny danych, sklasyfikowane jako PKWiU 62.09.20.0, są opodatkowane stawką ryczałtu w wysokości 8,5%, jako nie mieszczące się w ramach usług wymagających wyższej stawki podatkowej 12%.

Płatności dokonywane przez podatnika za towary zawierające oprogramowanie, będące integralną częścią nabywanych produktów, nie stanowią należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, gdyż nie wiążą się z przeniesieniem praw autorskich ani uprawnień do modyfikacji oprogramowania.

Opłaty abonamentowe za usługi SaaS, umożliwiające dostęp do infrastruktury technicznej i udostępnionych zasobów, stanowią należności za użytkowanie urządzeń przemysłowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, co obliguje podatnika do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła.

Wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę z tytułu licencji na oprogramowanie oraz usług wsparcia technicznego, które nie powodują przeniesienia autorskich praw majątkowych ani nie wymagają przeniesienia infrastruktury IT, nie jest objęte zryczałtowanym podatkiem dochodowym u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy CIT.

Podatnik spełnia przesłanki z art. 24d ustawy o CIT umożliwiające stosowanie IP Box dla nakładów na rozwój autorskiego prawa do programu komputerowego, przy prawidłowo prowadzonej ewidencji ekonomicznie uzasadniającej związek kosztów z kwalifikowanym IP.

Wydatek na zakup laptopa może być odliczony w ramach ulgi rehabilitacyjnej, gdy laptop stanowi indywidualny sprzęt niezbędny w rehabilitacji, ale odliczeniu nie podlegają wydatki na oprogramowanie, gdyż nie są indywidualnie przystosowane do potrzeb niepełnosprawności.

Wynagrodzenie uiszczone z tytułu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie nabyte przez podmiot posiadający siedzibę w Polsce nie jest przedmiotem opodatkowania podatkiem u źródła, gdyż nie mieści się w katalogu przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Wypłaty wynagrodzenia za zakup oprogramowania od podmiotu zagranicznego bez nabycia licencji lub przeniesienia praw autorskich nie podlegają obowiązkowi poboru podatku u źródła ani wystawienia IFT-2R przez polskiego płatnika na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 i art. 26 Updop.

Wynagrodzenie wypłacane z tytułu licencji z prawem do sublicencjonowania należy do kategorii należności licencyjnych podlegających opodatkowaniu u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 13 ust. 3 UPO USA-Polska. Spółka zobowiązana jest do uwzględnienia tego w rozliczeniach podatkowych.

Koszty wdrożenia, instalacji oprogramowania oraz opłat subskrypcyjnych stanowią element wartości niematerialnej i prawnej, która podlega amortyzacji. Wartość ta powinna być wyceniona na dzień odbioru systemu, uwzględniając wszystkie poniesione koszty, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Wynagrodzenia za rozwój Systemu X są dochodem z kwalifikowanego IP, podlegającym 5% stawce CIT jako dochód z działalności badawczo-rozwojowej. Jednak koszty pośrednie, jak marketing i podróże służbowe, nie mogą być bezpośrednio przypisane do działalności badawczo-rozwojowej w kalkulacji wskaźnika nexus.

Wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę z tytułu Licencji użytkownika końcowego za oprogramowanie komputerowe nie mieści się w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Tym samym nie powoduje obowiązku poboru zryczałtowanego podatku u źródła w Polsce.

Wynagrodzenie wypłacane przez spółkę za nabycie licencji z prawem do sublicencjonowania oprogramowania mieści się w ramach art. 21 ust. 1 ustawy o CIT jako przychód z praw autorskich, a spółka jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od tych wypłat.

Wynagrodzenie wypłacane za licencję użytkownika końcowego oprogramowania komputerowego nie mieści się w katalogu należności licencyjnych wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przez co nie podlega zryczałtowanemu podatkowi u źródła w Polsce.

Opłaty za licencje użytkownika końcowego, nieprzenoszące praw autorskich, nie mieszczą się w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, nie powodując obowiązku poboru podatku u źródła, gdyż są jedynie opłatą za korzystanie na własny użytek, nie stanowiąc należności licencyjnych w rozumieniu UPO.

Wynagrodzenie z tytułu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie użytkowane w modelu SaaS, ograniczone do prawa użytkowania zgodnie z jego przeznaczeniem, nie podlega obowiązkowi poboru podatku u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Wynagrodzenie za Licencje użytkownika końcowego, czyli za prawo do korzystania z oprogramowania dla własnych potrzeb nie stanowi należności licencyjnych, zatem nie podlega opodatkowaniu u źródła podatkiem dochodowym w Polsce na mocy art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz obowiązującej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Należności wypłacane przez Spółkę za nabycie oprogramowania i dostęp do usług SaaS, nieprzenoszące autorskich praw majątkowych, nie stanowią przychodów określonych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT i nie rodzą obowiązku poboru podatku "u źródła".

Licencja użytkownika końcowego na oprogramowanie, nieprzenosząca praw autorskich, nie stanowi należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, co wyklucza obowiązek poboru podatku u źródła od wypłat na rzecz zagranicznego dostawcy.

Opłaty za licencje użytkownika końcowego na oprogramowanie umożliwiające jedynie korzystanie na własne potrzeby, nie stanowią wynagrodzeń podlegających obowiązkowi poboru podatku u źródła, w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Wypłaty z tytułu Licencji użytkownika końcowego na rzecz zagranicznego dostawcy oprogramowania nie mieszczą się w zakresie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i nie powodują obowiązku poboru podatku u źródła, z uwagi na brak transferu majątkowych praw autorskich.

Płatności dokonywane przez spółkę na rzecz zagranicznego dostawcy z tytułu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie nie generują obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego jako należność licencyjna, gdyż nie obejmują przekazania majątkowych praw autorskich, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.