Sprzedaż nakładów inwestycyjnych poniesionych na cudzej nieruchomości nie uprawnia do zaliczenia niezamortyzowanej wartości nakładów do kosztów uzyskania przychodów, a przychód podatkowy z tytułu tej sprzedaży powstaje jednorazowo w dacie jej dokonania, niezależnie od ratalnego systemu płatności czy kompensaty wierzytelności.

Majątkowe prawa do Dokumentacji projektowej Farmy Wiatrowej oraz Prawa do Projektu, jako nabyte wartości niematerialne i prawne, mogą być amortyzowane poprzez odpisy amortyzacyjne w okresie nie krótszym niż 60 miesięcy, zgodnie z art. 16b i 16m ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wynajem części nieruchomości wspólnikom przez spółkę komandytową, przy ustaleniu czynszu na warunkach rynkowych oraz przy zaistnieniu faktycznych potrzeb biznesowych, nie stanowi ukrytego zysku w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, gdyż nie dochodzi do ekonomicznego przysporzenia dla wspólników.

Podatkowe odpisy amortyzacyjne od środków trwałych kwalifikowanych do grupy 1 KŚT, dokonane przez spółkę nieruchomościową, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jeśli nie dokonano odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami o rachunkowości, obciążających wynik finansowy jednostki.

Wydatki na nabycie i użytkowanie narzędzi udostępnianych współpracownikom w ramach umowy toolingowej mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Odpisy amortyzacyjne od tych narzędzi jako środków trwałych są dopuszczalne, gdyż nie stanowią one nieodpłatnego użyczenia zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c.

Wydatki ponoszone przez podatnika na nabycie i użytkowanie narzędzi udostępnianych w ramach umowy toolingowej jako element świadczenia usług stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ustawy o CIT, jeśli są związane z prowadzoną działalnością i wzrostem przychodów.

Nakłady ponoszone na ulepszenie nieruchomości będącej współwłasnością nie mogą być uznane za inwestycje w obcy środek trwały, a ich amortyzacja powinna odpowiadać wysokości udziału podatnika w nieruchomości. Ponoszenie nakładów na środki własne wyklucza możliwość zaliczenia ich do inwestycji w obcych środkach trwałych.

Wydatki ponoszone przez spółkę na nabycie i użytkowanie narzędzi, przekazywane współpracownikom w ramach umów toolingowych, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów oraz podlegać odpisom amortyzacyjnym zgodnie z art. 15 ust. 1 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przy zachowaniu spełnienia przesłanek wynikających z wykładni art. 16a ust. 1 oraz z wyjątkiem art. 16 ust. 1 pkt 63 lit

W przypadku podziału przez wyodrębnienie, Bank Przejmujący wstępuje w prawa i obowiązki podatkowe związane z przejmowaną działalnością pozostające w stanach otwartych, natomiast Bank Dzielony ponosi odpowiedzialność za zobowiązania zamknięte sprzed podziału. Korekty deklaracji sprzed podziału obciążają Bank Dzielony.

Spółka nie jest uprawniona do amortyzacji prawa do miejsc parkingowych oraz indywidualnego miejsca cumowniczego, jako że są to prawa niezależne i nienależące do wartości początkowej lokalu niemieszkalnego, zgodnie z art. 16g ustawy CIT.

Czynsz dzierżawny, jako koszt wytworzenia środka trwałego do przekazania go do użytkowania, zwiększa jego wartość początkową w świetle art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, natomiast podatki od nieruchomości i rolny związane z inwestycją mogą być bezpośrednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Dla spółek nieruchomościowych, które nie dokonują odpisów amortyzacyjnych na podstawie przepisów o rachunkowości, odpisy podatkowe nie mogą być uznawane za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT obowiązującym od 1 stycznia 2022 roku.

Wydatki poniesione do dnia oddania środka trwałego do użytkowania, ściśle powiązane z konkretnym przedsięwzięciem inwestycyjnym, powiększają jego wartość początkową i stanowią podstawę do odpisów amortyzacyjnych jako kosztów uzyskania przychodów.

Spółka nieruchomościowa, dla której nieruchomość traktowana jest jako inwestycja bilansowa i nie są od niej dokonywane odpisy amortyzacyjne obciążające wynik finansowy, jest uprawniona do zaliczenia podatkowych odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej nieruchomości do kosztów uzyskania przychodów, mimo ograniczeń z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT.

Spółka nieruchomościowa, która nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych dla celów rachunkowych od nieruchomości zaliczonych do grupy 1 KŚT, nie jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych na podstawie ustawy o CIT.

Odpisy amortyzacyjne wyłączone z kosztów uzyskania przychodów w świetle art. 15 ust. 6 ustawy o CIT od dnia 1 stycznia 2022 r. stanowią koszt uzyskania przychodów w momencie odpłatnego zbycia Nieruchomości, co wynika z braku wyraźnego wyłączenia w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Sprzedaż nieruchomości nieformalnie związanej z działalnością spółki cywilnej nie rodzi przychodu z działalności gospodarczej, lecz z odpłatnego zbycia nieruchomości i, po upływie pięcioletniego okresu od nabycia, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Spółka nieruchomościowa jest uprawniona do zaliczania do kosztów uzyskania przychodu odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej nieruchomości, jeśli nieruchomość nie jest środkiem trwałym w rozumieniu przepisów o rachunkowości i brak jest bilansowych odpisów amortyzacyjnych wpływających na wynik finansowy jednostki.

W przypadku odpłatnego zbycia środka trwałego częściowo sfinansowanego dotacją, koszt uzyskania przychodu stanowi różnica pomiędzy wartością początkową środka a kwotą dokonanych odpisów amortyzacyjnych, niezależnie od części finansowanej dotacją.

Transakcja nabycia nieruchomości przez spółkę od podmiotów powiązanych, dokonana na warunkach rynkowych, nie stanowi dochodu z tytułu ukrytego zysku ani nie podlega opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, pod warunkiem utrzymania operacyjnych okoliczności ekonomicznych niezależnych od powiązań oraz przeznaczenia zakupionej nieruchomości wyłącznie na cele działalności gospodarczej, zgodnie z art

Budynek handlowo-usługowy może być uznany za środek trwały, jeśli jest kompletny i zdatny do użytku, a odpisy amortyzacyjne mogą być dokonywane w pełnej wysokości, nawet jeśli tylko część budynku jest faktycznie użytkowana, o ile nie doszło do zawieszenia działalności gospodarczej.

Od 1 stycznia 2023 r. przepisy art. 16c pkt 2a ustawy o CIT wykluczają możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od inwestycji w obcych środkach trwałych będących lokalami mieszkalnymi. Organy uznają, że zasady wyłączenia dotyczące budynków mieszkalnych odnoszą się również do inwestycji w takich budynkach.

Stosowanie zerowej stawki amortyzacyjnej, zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, nie wyklucza kontynuacji amortyzacji i uznania niezamortyzowanej wartości środka trwałego za koszt uzyskania przychodów przy sprzedaży. Czasowe zawieszenie amortyzacji i jej wznowienie, mimo wydłużenia okresu amortyzacji, jest zgodne z ustawą CIT. Obniżenie stawki może nastąpić od początku roku podatkowego, pod warunkiem

Przy przeniesieniu własności nieruchomości z tytułu wykonania świadczenia niepieniężnego, spółka może uznać za koszt uzyskania przychodu wydatki na grunty oraz wartość budynku pomniejszoną o odpisy amortyzacyjne, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.