Kary umowne zapłacone przez podatnika z tytułu nieterminowej realizacji dostaw i usług, nie wynikające z wad towarów lub usług, nie są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, gdyż dotyczą kwestii chronienia przychodów w kontekście dalszych relacji biznesowych.

Kwoty zapłacone tytułem kar umownych za nieterminowe, lecz prawidłowo jakościowo wykonane usługi przez podwykonawców mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, nie odnosząc się do art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, pod warunkiem definitywności wydatku. Kary za wadliwe wykonanie usług wyklucza tenże artykuł z kategorii kosztów uzyskania przychodów.

Zapłata kary umownej za nieterminową realizację umowy, niezależna od wad dostarczonych towarów lub usług, może stanowić koszt uzyskania przychodu, o ile nie podlega wyłączeniu według art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT. Zwrot części kary nieduplikowany z kosztami uzyskania, nie stanowi przychodu podatkowego.

Podatnik ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w okresie faktycznego uregulowania należności, jeśli nie skorzystał z tego prawa w zalecanym terminie, przy braku użycia mechanizmu ulgi na złe długi, pod warunkiem, że uregulowanie nastąpiło po upływie ustawowego terminu 90 dni.

Wydatki na zapłatę kar umownych i odsetek związanych z niezawinionymi przez podatnika opóźnieniami, nie uznane za wydatki wyłączone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, służąc zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów.

Kary umowne z tytułu opóźnienia w dostawach, niezawinione przez podatnika, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT, gdy istnieje związek przyczynowy z przychodami, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, i nie są objęte wyłączeniami z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT.

Kary umowne zapłacone za nieterminową realizację umowy, które nie wiążą się z wadliwością towarów, stanowią koszty uzyskania przychodu, natomiast zwrot z tytułu kar od podwykonawcy należy uznać za przychód podatkowy.

Kary umowne i odszkodowania poniesione z tytułu niezawinionej utraty, uszkodzenia przesyłki i nieterminowego dostarczenia towarów mogą być zaliczone jako koszty uzyskania przychodu. Wyłączenie z kosztów podatkowych przewidziane w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT nie dotyczy takich odszkodowań, jeżeli ich poniesienie ma na celu zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Podatnik, który nie odliczył VAT z faktur w terminie i uregulował należność po 90 dniach od terminu płatności, ma prawo do odliczenia VAT w okresie faktycznej zapłaty, bez konieczności historycznych korekt.

Podatnik, który nie odliczył podatku VAT naliczonego na bieżąco z tytułu faktury i ureguluje należność po upływie terminu z art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, ma prawo do odliczenia tego podatku w okresie faktycznej zapłaty, bez obowiązku dokonania korekty wcześniejszych rozliczeń.

Niezapłacona przez kontrahenta część wynagrodzenia za prace podwykonawcze, której zapłaty żąda podatnik, stanowi przychód podatkowy w dacie otrzymania tego wynagrodzenia, zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, i nie może być uznana za przedpłatę związaną z planowanym wykonaniem prac.

Nieterminowe podpisanie sprawozdania finansowego za rok 2021 nie neguje prawa do opodatkowania estońskim CIT-em od początku kolejnego roku podatkowego, o ile warunki zamknięcia ksiąg i złożenia zawiadomienia ZAW-RD zostaną spełnione zgodnie z art. 28j ustawy o CIT.

Kary umowne za nieterminowe wykonanie usług, w tym opóźnienia nie z winy podatnika, nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odsetki naliczane z tytułu opóźnień w płatnościach nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, mają charakter karny i nie są uznawane za kredyt kupiecki. Stanowią bowiem sankcję za nieterminowe płatności, a nie opłatę za usługę finansową.

Zapłata kar umownych, wynikająca z niezawinionej przez podatnika zwłoki, nie wyłączonej przez art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, stanowi koszt uzyskania przychodu, jeśli służy zabezpieczeniu źródła przychodów.

Kary umowne poniesione za nieterminowe wykonanie napraw mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, jeżeli nie są związane z wadliwością świadczenia usług, lecz mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i zabezpieczeniem źródła przychodów.

Nie są uznawane za koszty uzyskania przychodów kary umowne i odsetki określone z tytułu zwłoki w realizacji zobowiązań kontraktowych, nawet jeśli wynikały z przyczyn niezawinionych przez podatnika, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 oraz zasadą akcesoryjności świadczeń, co do zasady pozbawiającą tych odsetek statusu kosztu podatkowego.

Ustalenie, czy zapłata kar umownych w całości na rzecz Zamawiającego z tytułu nieterminowej realizacji umowy stanowi dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, a otrzymany zwrot z tytułu kar umownych od Podwykonawcy stanowi przychód podatkowy dla Wnioskodawcy.

Skutki podatkowe otrzymania od banku zasądzonej należności głównej i odsetek ustawowych za opóźnienie.

Czy poniesione do tej pory oraz poniesione w przyszłości przez Spółkę wydatki na rzecz kontrahentów, na zapłatę kar umownych za nieterminowe dostarczenie towarów w sytuacjach opisanych w stanie faktycznym/przyszłym, stanowią dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek po stronie Wnioskodawcy.

Czy wskazane przez płatnika w PIT-11 odsetki ustawowe od nieterminowych płatności związanych ze zwrotem pożyczki, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji czy Wnioskodawczyni ma obowiązek wykazania ww. odsetek w zeznaniu rocznym?

Zwolnienie z opodatkowania odsetek otrzymanych z tytułu nieterminowej spłaty należności.

Czy wskazane przez płatnika w PIT-11 odsetki ustawowe od nieterminowych płatności związanych ze zwrotem pożyczki, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji czy Wnioskodawczyni ma obowiązek wykazania ww. odsetek w zeznaniu rocznym?