Koszty zakupu oprogramowania narzędziowego, bieżących opłat licencyjnych oraz utrzymania infrastruktury informatycznej, które nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych, nie mogą być zaliczone do kosztów kwalifikowanych dla ulgi badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o PIT.

Wynagrodzenie z tytułu wynajmu naczep transportowych dla bułgarskiego kontrahenta stanowi należności licencyjne z tytułu użytkowania urządzenia przemysłowego, co podlega opodatkowaniu w obu państwach stronach umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania – Polsce i Bułgarii. W przypadku rozliczeń za 2019 rok, możliwości korekty odliczeń są zniesione z uwagi na przedawnienie.

Przychody uzyskane z zagranicznych źródeł, od których potrącony został podatek u źródła, nie muszą być uwzględniane w zaliczkach na CIT, lecz powinny być rozliczane przy składaniu zeznania rocznego. Spółka ma prawo odliczyć w Polsce podatek u źródła zapłacony w USA od podatku dochodowego od kwalifikowanych dochodów z praw własności intelektualnej.

Przepis art. 26 ust. 2i ustawy o CIT należy interpretować w sposób proporcjonalny, zwiększając limit 2 000 000 zł zgodnie z długością roku podatkowego, bez względu na datę wypłaty należności, dla zapewnienia spójności przepisów i równości podatników.

Podatnik spełnia przesłanki z art. 24d ustawy o CIT umożliwiające stosowanie IP Box dla nakładów na rozwój autorskiego prawa do programu komputerowego, przy prawidłowo prowadzonej ewidencji ekonomicznie uzasadniającej związek kosztów z kwalifikowanym IP.

Zaliczka w wysokości (...) zł netto otrzymana przez Wnioskodawcę nie stanowi przychodu rozliczanego proporcjonalnie na 7 lat, lecz jako przychód podatkowy jednorazowo w momencie udzielenia licencji zgodnie z art. 12 ust. 3a CIT.

Koszty uzyskania przychodów ze sprzedaży akcji uzyskanych w drodze podziału przez wyodrębnienie, ustala się w wysokości podatkowej wartości składników przeniesionych do spółki przejmującej, zgodnie z art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT, z uwzględnieniem odpisów amortyzacyjnych oraz ograniczeń wynikających z art. 16 ust. 1 pkt 39 dla wierzytelności.

Kara umowna za opóźnienie w realizacji umowy, wynikła z przyczyn niezależnych od podatnika, jeśli nastąpiła z dochowaniem należytej staranności, może zostać uznana za koszt uzyskania przychodu według art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Podmiot polski wypłacający należności licencyjne holenderskiemu beneficjentowi jest obowiązany do poboru podatku u źródła w Polsce, natomiast nie jest zobowiązany do poboru podatku od należności, które zostały już opodatkowane na Litwie, co zapewnia uniknięcie podwójnego opodatkowania.

Wypłaty dokonane przez bank na rzecz wnioskodawczyni, zarówno z tytułu zwrotu nadpłaconych kwot kredytowych, jak i częściowego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem nie podlegają opodatkowaniu.

Na mocy art. 498 Kodeksu cywilnego, potrącenie wzajemnych wierzytelności między kredytobiorcą a bankiem, dotyczące rozliczenia kredytu mieszkaniowego, nie rodzi przychodu podatkowego. Restytucja nienależnie pobranych środków jest neutralna podatkowo i nie podlega opodatkowaniu.

Przychody spółki uzyskane z tytułu sprzedaży wierzytelności w ramach umowy faktoringu są zaliczane do przychodów z wierzytelności, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, i mogą skutkować utratą prawa do opodatkowania w formie ryczałtu estońskiego.

W przypadku odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur, gdzie płatność nastąpiła po upływie 90 dni od terminu, podatnik ma prawo dokonać tego w bieżącym okresie rozliczeniowym bez konieczności korekty za wcześniej niewykazane okresy. Faktury zakupowe mogą być ujęte w rozliczeniu za okres, w którym uregulowano należność, bez obowiązku korekty wcześniejszych deklaracji.

Odpisy aktualizujące wartość nieściągalnych wierzytelności mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdy spełnione są wszystkie warunki ustawowe, w tym uprawdopodobnienie nieściągalności, i może być to rozpoznane w roku, w którym warunki te zostają kumulatywnie spełnione.

Zapłata przez spółkę jako przedstawiciela pośredniego należności celnych, wynikająca z decyzji określającej ich wysokość na podstawie zadeklarowania niewłaściwego kraju pochodzenia towarów, nie stanowi kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy o CIT.

Wynagrodzenie wypłacane z tytułu licencji z prawem do sublicencjonowania należy do kategorii należności licencyjnych podlegających opodatkowaniu u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 13 ust. 3 UPO USA-Polska. Spółka zobowiązana jest do uwzględnienia tego w rozliczeniach podatkowych.

Niezapłacona przez kontrahenta część wynagrodzenia za prace podwykonawcze, której zapłaty żąda podatnik, stanowi przychód podatkowy w dacie otrzymania tego wynagrodzenia, zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, i nie może być uznana za przedpłatę związaną z planowanym wykonaniem prac.

Należności wypłacane przez wnioskodawcę na rzecz B z tytułu korzystania z systemu franczyzowego i oznaczeń marki stanowią należności licencyjne, podlegające opodatkowaniu podatkiem u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Przy spełnieniu warunków należytej staranności można zastosować preferencyjną stawkę 10% z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z USA.

Stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe w zakresie stosowania ulgi dla małych browarów we współpracy z jednym Kontrahentem na podstawie pisemnej umowy. Niemniej jednak, przyjęte warunki współpracy z dodatkowymi browarami kontraktowymi nie pozwalają na skorzystanie z ulgi ze względu na niespełnienie kryterium niezależnego miejsca produkcji.

Spółka dokonując płatności za należności licencyjne do spółki A, stosując certyfikat rezydencji i oświadczenie spółki B, może korzystać z obniżonej stawki podatkowej zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania; spółka B winna być wskazana w informacji IFT-2R jako rzeczywisty beneficjent.

Dochody z należności odsetkowych oraz innych wypłat dokonywanych przez Spółkę na rzecz Funduszu niemieckiego, reprezentowanego przez Spółkę Zarządzającą, podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, pod warunkiem spełnienia określonych przesłanek, w tym posiadania przez Fundusz certyfikatu rezydencji oraz oświadczenia o rzeczywistym

Zwrot należności odsetkowych i innych realizowany na rzecz niemieckiego funduszu inwestycyjnego przez spółkę nie podlega obowiązkowi poboru podatku u źródła na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, przy spełnieniu określonych warunków formalnych i materialnych przez fundusz.

Dochody z należności odsetkowych oraz innych tytułów wypłacanych przez Spółkę na rzecz niemieckiego funduszu inwestycyjnego są zwolnione od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, o ile fundusz spełnia określone warunki, w tym pełne opodatkowanie w kraju siedziby i nadzór finansowy.

Niedostarczenie urządzeń przez kontrahenta nie może być uznane za zdarzenie losowe, które uzasadnia zaliczenie strat do kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie spełnia przesłanek staranności oraz właściwego udokumentowania, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.