Usługi wynajmu prywatnych nieruchomości na potrzeby postoju pojazdów nie są objęte obowiązkiem ewidencji sprzedaży przy użyciu kas rejestrujących, pod warunkiem klasyfikacji jako wynajem wg PKWiU 68.20.12.0 oraz spełnienia warunków finansowo-dokumentacyjnych rozporządzenia. Zwolnienie obowiązuje do limitu 20 000 zł rocznie do 31 grudnia 2027 r.

Osoba mająca centrum interesów osobistych i gospodarczych poza granicami Polski nie jest polskim rezydentem podatkowym, nawet gdy przebywa w Polsce ponad 183 dni, co determinowane jest przepisami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Wybór rezydencji podatkowej wpływa na zakres opodatkowania dochodów zagranicznych, które pozostają poza zakresem polskiego opodatkowania.

Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy PIT, ma prawo do ulgi na powrót w latach 2027-2030. Przysługuje mu zwolnienie z podatku dochodowego od przychodów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 152, nie przekraczając kwoty 85 528 zł rocznie.

Podatnik uzyskuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce od momentu przeniesienia centrum interesów życiowych, co w analizowanym przypadku nastąpiło w październiku 2023 r. Świadczenia dyplomatyczne zwolnione są z opodatkowania, natomiast wynagrodzenie podstawowe podlega proporcjonalnemu odliczeniu. Metoda proporcjonalnego odliczenia stosowana jest w braku umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania

Wnioskodawca, jako osoba nieposiadająca centrum interesów osobistych ani gospodarczych w Polsce oraz przebywająca na jej terytorium mniej niż 183 dni, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co skutkuje nieopodatkowaniem dochodów z zagranicznych źródeł.

Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.

Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.

Osoba fizyczna, która posiada w Polsce centrum interesów życiowych, jest uznawana za rezydenta podatkowego, niezależnie od liczby dni spędzonych za granicą, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce.

Wnioskodawczyni, spełniając przesłanki określone w art. 21 ustawy o PIT dotyczące nieograniczonego obowiązku podatkowego po przeniesieniu rezydencji do Polski, używając zaświadczenia o zagranicznej rezydencji, jest uprawniona, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy, do tzw. ulgi na powrót, pozwalającej na zwolnienia z opodatkowania określonych przychodów w czterech kolejno następujących latach

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski i spełnia wymogi art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, zwolnienia podatkowego od określonych przychodów, w czterech latach podatkowych od zmiany rezydencji.

Dochód podatnika z tytułu świadczenia usług spawalniczych na rzecz holenderskiej spółki podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie uznania rezydencji podatkowej w oparciu o centrum interesów w Polsce oraz braku zakładu podatkowego w Holandii.

Dochody osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, pochodzące z usług wykonywanych na rzecz kontrahenta w Holandii, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, pod warunkiem że działalność ta nie jest prowadzona przez zakład w Holandii.

W przypadku, gdy podatnik po dłuższym pobycie zagranicznym przenosi miejsce zamieszkania i centrum swoich interesów życiowych do Polski, spełniając warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje mu prawo do skorzystania z "ulgi na powrót".

Warunki ulgi na powrót z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy wymagają, aby podatnik nie zamieszkiwał na terytorium Polski przez trzy pełne lata kalendarzowe poprzedzające rok powrotu; niespełnienie tego warunku wyklucza prawo do ulgi.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania i rezydencję z Niemiec do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia przesłanki do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jeśli podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i spełnia dodatkowe warunki dotyczące rezydencji.

Nabycie udziału w lokalu mieszkalnym wynajmowanym w momencie zakupu, z zamiarem realizacji własnych celów mieszkaniowych, stanowi wydatek na cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwalifikując się do zwolnienia dochodu z opodatkowania, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 tejże ustawy.

Zyski uzyskane przez polskiego rezydenta podatkowego z przeniesienia własności nieruchomości położonej na Białorusi podlegają opodatkowaniu w Białorusi, nie powodując obowiązku podatkowego w Polsce.

Przeznaczenie środków ze sprzedaży nieruchomości na spłatę kredytu hipotecznego uzasadnia zwolnienie podatkowe z dochodu z tej transakcji, jeśli środki te są udokumentowane jako wydatki na własne cele mieszkaniowe, niezależnie od obecności innych środków na rachunku bankowym.

Świadczenie najmu miejsc parkingowych przez osobę fizyczną na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej, klasyfikowane jako wynajem nieruchomości, nie podlega obowiązkowi ewidencjonowania w kasie w przypadku, gdy zapłata jest dokonana przelewem i brak cech rotacji (PKWiU 68.20.1).

Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r., spełniając przesłanki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, pozwalającej na zwolnienie z podatku dochodowego w limicie 85 528 zł rocznie, przez cztery lata, począwszy od roku przeprowadzki.

Najem miejsc postojowych, będący klasyczną umową najmu nieruchomości, nie spełnia przesłanek do uznania jej za usługę parkingową, a zatem nie podlega obowiązkowi ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej. W konsekwencji, działania wnioskodawcy są objęte zwolnieniem z obowiązku fiskalnego na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma prawo do skorzystania z ulgi na powrót. Decydujące jest nieposiadanie miejsca zamieszkania w Polsce przez okres 3 lat przed powrotem oraz posiadanie odpowiednich dowodów rezydencji za granicą.

Zakup miejsca postojowego i komórki lokatorskiej nie stanowi wydatku na cel mieszkaniowy, jeśli nie są one prawnymi częsciami lokalu mieszkalnego objętego wspólną księgą wieczystą, przez co ulga z art. 21 ust. 1 pkt 131 PIT nie znajduje zastosowania.

Osoba przenosząca centrum interesów życiowych z Norwegii do Polski we wrześniu 2025 roku podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dnia przeniesienia. Dochód ze sprzedaży nieruchomości położonej w Norwegii, przeprowadzonej po przeniesieniu rezydencji do Polski, podlega opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym. Osoba taka ma także prawo do ulgi na powrót, jeśli spełnienie