Warunkowe wynagrodzenie earn-out, którego zapłata nie stanowi warunku skutecznego nabycia udziałów i zależy od późniejszego osiągnięcia kamieni milowych projektu, nie jest wydatkiem na nabycie udziałów z art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT. Stanowi ono pośredni koszt uzyskania przychodów, potrącalny w dacie poniesienia, a gdy nabycie udziałów realizuje cel operacyjny podatnika, koszt ten przypisuje się

Zapłacone w przyszłości dodatkowe wynagrodzenie typu earn-out wynikające z umowy SPA stanowi pośredni koszt uzyskania przychodów potrącalny w momencie jego poniesienia i rozpoznawany w źródle związanym z działalnością operacyjną, a nie z zyskami kapitałowymi, zgodnie z przyjętymi planami strategicznymi.

Wynagrodzenia wypłacane w ramach mechanizmu earn-out, po dniu odwrotnego połączenia spółek, stanowią pośredni koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, o ile nie są bezpośrednimi wydatkami na nabycie udziałów.

Wynagrodzenie earn-out, nie stanowiące ceny nabycia ani warunkujące skuteczność nabycia udziałów, jest pośrednim kosztem uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, potrącalnym w dacie poniesienia, klasyfikowanym do przychodów operacyjnych, a nie zysków kapitałowych.

Świadczenie Earn-Out wypłacane w ramach realizacji zobowiązań kontraktowych związane jest z pośrednimi kosztami działalności operacyjnej, a nie nabyciem udziałów, co skutkuje jego ujęciem jako koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.