Od 1 stycznia 2023 r. nie jest możliwe zaliczanie odpisów amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych, nabytych przed zmianą przepisów, do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podatnik nie ma prawa kontynuować amortyzacji lokali mieszkalnych nabytych przed 1 stycznia 2022 r. oraz zaliczać odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów po 31 grudnia 2022 r., zgodnie z art. 22c pkt 2 ustawy o PIT i art. 71 ust. 2 ustawy zmieniającej.
Podatnik będący mikroprzedsiębiorcą, realizujący inwestycję na obszarze gminy w powiecie o bezrobociu przekraczającym 120% krajowej stopy, ma prawo do ustalenia dziesięcioletniego okresu amortyzacji dla środka trwałego zgodnie z art. 22j ust. 8 pkt 1 ustawy PIT; brak możliwości ustalenia pięcioletniego okresu z powodu nieprzekroczenia 170%.
Kosztem uzyskania przychodów mogą być jedynie te wydatki związane z nieruchomościami, które są przeznaczone na cele operacyjne i nie mają charakteru mieszkalnego, spełniające warunki art. 15 i 16a ustawy o CIT. Mieszkalne wydatki, nawet używane służbowo, nie podlegają amortyzacji zgodnie z art. 16c pkt 2a tej ustawy.
Począwszy od dnia 1 stycznia 2022 r. amortyzacji nie podlegają lokale mieszkalne nabywane przed tą datą, lecz odpisy amortyzacyjne mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów jedynie do 31 grudnia 2022 r., zgodnie z przepisem przejściowym ustawy zmieniającej, niezależnie od argumentów konstytucyjnych wnioskodawcy.
Niepodjęcie obniżenia wartości początkowej środka trwałego nabytego w aportem przez pomniejszenie o wartość dokonanych wcześniej nakładów, uznaje się za prawidłowe, przy jednoczesnym uznaniu niezamortyzowanej wartości inwestycji w obcym środku za koszt uzyskania przychodów w momencie likwidacji księgowej, niezwiązanej ze zmianą działalności, lecz wynikającej z konfuzji (art. 15 ust. 1 i art. 16 ust
Odpisy amortyzacyjne od środka trwałego, którego nabycie pierwotnie sfinansowano ze środków ZFRON, a które następnie zwrócono do PFRON, można zaliczać do kosztów uzyskania przychodów od miesiąca zwrotu, gdyż przesłanka zwrotu wydatku z art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT przestaje istnieć.
Niezamortyzowana wartość pojazdu i nierozliczona polisa, po sprzedaży aktywa wykorzystywanego w sposób mieszany, nie stanowią ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością, a tym samym nie podlegają opodatkowaniu w systemie CIT estońskiego. Niewypłacony zysk osiągnięty podczas opodatkowania ryczałtem można opodatkować w momencie jego faktycznej dystrybucji po zakończeniu stosowania tego
Nabycie nieruchomości przez dotychczasowego dzierżawcę bez rozliczenia dokonanych nakładów nie skutkuje powstaniem nieodpłatnego przychodu podlegającego opodatkowaniu CIT. Dzierżawca zachowuje prawo do kontynuowania amortyzacji, a przychodem sprzedającego jest cena sprzedaży nieuwzględniająca nakładów.
Według znowelizowanego art. 15 ust. 6 Ustawy o CIT, spółka nieruchomościowa, która nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych na potrzeby rachunkowe, nie jest uprawniona do zaliczania tych odpisów do kosztów uzyskania przychodu.
Klasyfikacja lokalu jako niemieszkalnego nie pozbawia podatnika prawa do amortyzacji tego środka trwałego, o ile jest on wykorzystywany w działalności gospodarczej; klasyfikacja gminna dla potrzeb podatku od nieruchomości nie determinuje możliwości amortyzacji.
Podatnik stosujący indywidualną stawkę amortyzacyjną dla środka trwałego nie jest uprawniony do zmiany tej stawki poprzez obniżenie jej w okresie amortyzacji, co oznacza brak możliwości międzyokresowej zmiany metody amortyzacji.
Odpłatne zbycie nieruchomości będącej przedmiotem wspólności majątkowej małżeńskiej, wykorzystywanej w działalności gospodarczej przez jednego z małżonków, stanowi przychód z tej działalności podlegający opodatkowaniu wyłącznie przez małżonka prowadzącego działalność, zgodnie z wybraną formą opodatkowania.
Sprzedaż przez spółkę nie w pełni zamortyzowanych samochodów używanych do działalności mieszanej nie uzasadnia kwalifikacji niezamortyzowanej wartości tych samochodów jako ukrytych zysków lub wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, w związku z czym nie skutkuje powstaniem zobowiązania podatkowego w ramach estońskiego CIT.
Przenoszony Biznes, jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, może zostać sprzedany jako ZCP, spełniając wszystkie funkcjonalne, organizacyjne i finansowe przesłanki, co w konsekwencji uprawnia Nabywcę do amortyzacji wartości firmy zgodnie z art. 16g ust. 2 ustawy o CIT.
Ograniczenie wprowadzone w art. 15 ust. 6 ustawy o CIT odnosi się do spółek nieruchomościowych i wymaga, aby wartość kosztów podatkowych z tytułu amortyzacji nie przekraczała wartości umorzeniowej z rachunkowości. W braku bilansowej amortyzacji, spółka nie może zaliczyć odpisów podatkowych od takich środków trwałych do kosztów uzyskania przychodów.
Koszty zakupu oprogramowania narzędziowego, bieżących opłat licencyjnych oraz utrzymania infrastruktury informatycznej, które nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych, nie mogą być zaliczone do kosztów kwalifikowanych dla ulgi badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o PIT.
Przychody Fundacji Rodzinnej z tytułu dzierżawy Nieruchomości na rzecz podmiotu powiązanego, wykorzystywanej przez Spółkę do działalności gospodarczej, podlegają opodatkowaniu stawką 19% CIT. Fundacja ma prawo uwzględniać w kosztach uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od nabytego odpłatnie budynku, klasyfikowanego jako środek trwały.
Budynek kategorii niemieszkalnej, projektowany i wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej, może podlegać amortyzacji podatkowej zgodnie z ustaloną stawką w wykazie amortyzacyjnym. Niespełnienie wymogów dotyczących uprzedniego używania lub ulepszenia uniemożliwia zastosowanie indywidualnej stawki amortyzacyjnej.
Domki wczasowe wybudowane na cudzym gruncie jako środki trwałe podlegają amortyzacji podatkowej, przy czym właściwą stawką amortyzacyjną jest 10%, co wynika z ich kwalifikacji jako budynków trwale związanych z gruntem.
Umowa dożywocia stanowi podstawę do zaliczenia wartości lokalu niemieszkalnego do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne. Lokal ten, jako używany środek trwały, może być amortyzowany indywidualną stawką nie wyższą niż 10%, zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT.
Odsetki za opóźnienie zapłacone w 2026 roku mogą stanowić koszty uzyskania przychodów działalności gospodarczej po zmianie formy opodatkowania na podatek liniowy, w związku z licytacyjną sprzedażą nieruchomości służącej tej działalności, zgodnie z art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 updof.
Sprzedaż nakładów inwestycyjnych poniesionych na cudzej nieruchomości nie uprawnia do zaliczenia niezamortyzowanej wartości nakładów do kosztów uzyskania przychodów, a przychód podatkowy z tytułu tej sprzedaży powstaje jednorazowo w dacie jej dokonania, niezależnie od ratalnego systemu płatności czy kompensaty wierzytelności.
Majątkowe prawa do Dokumentacji projektowej Farmy Wiatrowej oraz Prawa do Projektu, jako nabyte wartości niematerialne i prawne, mogą być amortyzowane poprzez odpisy amortyzacyjne w okresie nie krótszym niż 60 miesięcy, zgodnie z art. 16b i 16m ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.