Po upływie 31 grudnia 2022 r. podatnik PIT nie może kontynuować amortyzacji budynków ani lokali mieszkalnych wykorzystywanych w działalności gospodarczej, również gdy składniki te nabyto, ujęto w ewidencji środków trwałych i rozpoczęto ich amortyzację przed 1 stycznia 2022 r. Art. 71 ust. 2 ustawy zmieniającej ustanawiał ograniczone czasowo odstępstwo, nie zaś prawo do dokończenia amortyzacji; odpisy

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik nie może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od budynków i lokali mieszkalnych wykorzystywanych w działalności gospodarczej, także gdy składniki te nabył, wprowadził do ewidencji oraz rozpoczął ich amortyzację przed 1 stycznia 2022 r. Przepis przejściowy z art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej zezwalał na takie rozliczenie wyłącznie do końca

Wyłączenie limitu amortyzacyjnego z art. 23 ust. 5b ustawy o PIT dla samochodu osobowego odpłatnie wynajmowanego w ramach działalności podatnika nie obejmuje opłat z leasingu operacyjnego. Limit z art. 23 ust. 1 pkt 47a stosuje się do opłaty wstępnej i kapitałowej części rat, lecz nie do części odsetkowej ani opłat niezwiązanych ze spłatą wartości pojazdu; wykup stanowi odrębną transakcję.

W razie odpłatnego zbycia środków trwałych i zapasów przypisanych do zamkniętej, trwale nierentownej linii produkcyjnej podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, w momencie sprzedaży, niezamortyzowaną część wartości początkowej środków trwałych oraz nierozliczoną uprzednio wartość zapasów. Art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT nie wyłącza tego prawa, jeżeli zamknięcie linii nie wynika ze

Ograniczenie wysokości podatkowych odpisów amortyzacyjnych, ustanowione w art. 15 ust. 6 ustawy o CIT dla spółek nieruchomościowych w odniesieniu do środków trwałych z grupy 1 KŚT, nie ma zastosowania, jeżeli nieruchomość jest dla celów rachunkowych ujęta jako nieruchomość inwestycyjna wyceniana według wartości godziwej, a podatnik nie dokonuje od niej odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych obciążających

Odpłatnie nabyte prawa do dokumentacji rejestracyjnej surowców farmaceutycznych, wraz z autorskimi prawami majątkowymi, know-how oraz prawami i obowiązkami podmiotu odpowiedzialnego umożliwiającymi przejęcie statusu MAH, stanowią odrębne wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji. Odpisy rozpoczyna się od miesiąca następującego po wpisie do ewidencji, a minimalny okres amortyzacji wynosi

Art. 22c pkt 2 ustawy o PIT w związku z art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej wyłącza od 1 stycznia 2023 r. możliwość dokonywania podatkowych odpisów amortyzacyjnych od budynków mieszkalnych wykorzystywanych w działalności gospodarczej, także gdy budynek nabyto, wpisano do ewidencji i rozpoczęto jego amortyzację przed 1 stycznia 2022 r.; regulacja przejściowa zachowała to prawo wyłącznie do 31 grudnia

Niezamortyzowana wartość początkowa budynku zlikwidowanego w związku z realizacją nowej inwestycji stanowi jednorazowy koszt uzyskania przychodów w dacie jego likwidacji, jeżeli likwidacja nie wynika z utraty przydatności gospodarczej wskutek zmiany rodzaju działalności. Wartość ta nie zwiększa kosztu wytworzenia ani wartości początkowej nowo powstającego środka trwałego.

Po upływie 31 grudnia 2022 r. podatnik nie jest uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od lokalu mieszkalnego nabytego i amortyzowanego przed 1 stycznia 2022 r., także gdy lokal nie został w pełni zamortyzowany. Art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej ustanawiał wyłącznie roczny okres przejściowy, a rozstrzygnięcia sądów i interpretacje wydane w innych sprawach

Od 1 stycznia 2023 r. nie jest możliwe zaliczanie odpisów amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych, nabytych przed zmianą przepisów, do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik nie ma prawa kontynuować amortyzacji lokali mieszkalnych nabytych przed 1 stycznia 2022 r. oraz zaliczać odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów po 31 grudnia 2022 r., zgodnie z art. 22c pkt 2 ustawy o PIT i art. 71 ust. 2 ustawy zmieniającej.

Podatnik będący mikroprzedsiębiorcą, realizujący inwestycję na obszarze gminy w powiecie o bezrobociu przekraczającym 120% krajowej stopy, ma prawo do ustalenia dziesięcioletniego okresu amortyzacji dla środka trwałego zgodnie z art. 22j ust. 8 pkt 1 ustawy PIT; brak możliwości ustalenia pięcioletniego okresu z powodu nieprzekroczenia 170%.

Kosztem uzyskania przychodów mogą być jedynie te wydatki związane z nieruchomościami, które są przeznaczone na cele operacyjne i nie mają charakteru mieszkalnego, spełniające warunki art. 15 i 16a ustawy o CIT. Mieszkalne wydatki, nawet używane służbowo, nie podlegają amortyzacji zgodnie z art. 16c pkt 2a tej ustawy.

Począwszy od dnia 1 stycznia 2022 r. amortyzacji nie podlegają lokale mieszkalne nabywane przed tą datą, lecz odpisy amortyzacyjne mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów jedynie do 31 grudnia 2022 r., zgodnie z przepisem przejściowym ustawy zmieniającej, niezależnie od argumentów konstytucyjnych wnioskodawcy.

Niepodjęcie obniżenia wartości początkowej środka trwałego nabytego w aportem przez pomniejszenie o wartość dokonanych wcześniej nakładów, uznaje się za prawidłowe, przy jednoczesnym uznaniu niezamortyzowanej wartości inwestycji w obcym środku za koszt uzyskania przychodów w momencie likwidacji księgowej, niezwiązanej ze zmianą działalności, lecz wynikającej z konfuzji (art. 15 ust. 1 i art. 16 ust

Odpisy amortyzacyjne od środka trwałego, którego nabycie pierwotnie sfinansowano ze środków ZFRON, a które następnie zwrócono do PFRON, można zaliczać do kosztów uzyskania przychodów od miesiąca zwrotu, gdyż przesłanka zwrotu wydatku z art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT przestaje istnieć.

Niezamortyzowana wartość pojazdu i nierozliczona polisa, po sprzedaży aktywa wykorzystywanego w sposób mieszany, nie stanowią ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością, a tym samym nie podlegają opodatkowaniu w systemie CIT estońskiego. Niewypłacony zysk osiągnięty podczas opodatkowania ryczałtem można opodatkować w momencie jego faktycznej dystrybucji po zakończeniu stosowania tego

Nabycie nieruchomości przez dotychczasowego dzierżawcę bez rozliczenia dokonanych nakładów nie skutkuje powstaniem nieodpłatnego przychodu podlegającego opodatkowaniu CIT. Dzierżawca zachowuje prawo do kontynuowania amortyzacji, a przychodem sprzedającego jest cena sprzedaży nieuwzględniająca nakładów.

Według znowelizowanego art. 15 ust. 6 Ustawy o CIT, spółka nieruchomościowa, która nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych na potrzeby rachunkowe, nie jest uprawniona do zaliczania tych odpisów do kosztów uzyskania przychodu.

Klasyfikacja lokalu jako niemieszkalnego nie pozbawia podatnika prawa do amortyzacji tego środka trwałego, o ile jest on wykorzystywany w działalności gospodarczej; klasyfikacja gminna dla potrzeb podatku od nieruchomości nie determinuje możliwości amortyzacji.

Podatnik stosujący indywidualną stawkę amortyzacyjną dla środka trwałego nie jest uprawniony do zmiany tej stawki poprzez obniżenie jej w okresie amortyzacji, co oznacza brak możliwości międzyokresowej zmiany metody amortyzacji.

Odpłatne zbycie nieruchomości będącej przedmiotem wspólności majątkowej małżeńskiej, wykorzystywanej w działalności gospodarczej przez jednego z małżonków, stanowi przychód z tej działalności podlegający opodatkowaniu wyłącznie przez małżonka prowadzącego działalność, zgodnie z wybraną formą opodatkowania.

Sprzedaż przez spółkę nie w pełni zamortyzowanych samochodów używanych do działalności mieszanej nie uzasadnia kwalifikacji niezamortyzowanej wartości tych samochodów jako ukrytych zysków lub wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, w związku z czym nie skutkuje powstaniem zobowiązania podatkowego w ramach estońskiego CIT.

Przenoszony Biznes, jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, może zostać sprzedany jako ZCP, spełniając wszystkie funkcjonalne, organizacyjne i finansowe przesłanki, co w konsekwencji uprawnia Nabywcę do amortyzacji wartości firmy zgodnie z art. 16g ust. 2 ustawy o CIT.