Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania do RP i zachował nieograniczony obowiązek podatkowy poza jej granicami w poprzednich latach kalendarzowych, ma prawo korzystać z ulgi na powrót określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 Ustawy o PIT, pod warunkiem spełnienia kryteriów rezydencji i dochodowych.

Wnioskodawczyni jest uprawniona do skorzystania z ulgi określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ przeniosła centrum interesów życiowych do Polski, co spełnia wymagania nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Podatnik nie nabywa prawa do ulgi na powrót, jeśli nie posiada pełnych dowodów dokumentujących rezydencję podatkową poza Polską przez wszystkie wymagane ustawowo okresy przed zmianą miejsca zamieszkania na Polskę oraz w roku tej zmiany.

Podatnik pracujący czasowo za granicą, który formalnie utrzymuje miejsce zamieszkania i centrum interesów życiowych w kraju, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; nie następuje bowiem zmiana rezydencji podatkowej, co wyłącza warunki zwolnienia.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 roku, może skorzystać z ulgi na powrót, jeśli nie posiadał na stałe miejsca zamieszkania w Polsce przez trzy poprzedzające lata, a przeniesienie wiązało się z nieograniczonym obowiązkiem podatkowym oraz spełnieniem dodatkowych warunków określonych w ustawie o PIT.

Dochody marynarza, niebędącego obywatelem państwa UE lub EOG, uzyskane z pracy na statku podnoszącym banderę państwa spoza tych obszarów, nie podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 23c ustawy o PIT.

Dochody z pracy wykonywanej na statku w operacjach pomocniczych offshore nie stanowią dochodów z transakcji międzynarodowego transportu morskiego i podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce zgodnie z Konwencją między Polską a UK, nie kwalifikując się do ulgi abolicyjnej. Dochody te powiązane są z dochodami operatorskimi, a nie transportowymi statku.

Podatnik przenoszący miejsce zamieszkania z zagranicy do Rzeczypospolitej Polskiej, spełniający warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, przy założeniu braku miejsca zamieszkania w Polsce w latach poprzedzających powrót oraz posiadaniu niezbędnych dokumentów potwierdzających zagraniczną rezydencję podatkową.

Podatnik, który powrócił do Polski w 2024 roku i ponownie przeniósł się za granicę w tym samym roku, a następnie wrócił w 2025 roku, nie spełnia warunków dla skorzystania z ulgi na powrót, z uwagi na nieuzyskanie nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.

W sytuacji, gdy podatnik przeniósł centrum interesów życiowych do innego państwa i spełnia inne ustawowe warunki, brak formalnego zameldowania nie stoi na przeszkodzie do skorzystania z ulgi 'na powrót' zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.

Wnioskodawca spełnia przesłanki do zastosowania ulgi na powrót według art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dzięki nieprzerwanemu zamieszkaniu na Litwie oraz przeniesieniu centrum interesów do Polski w 2025 roku.

Dochody uzyskane z działalności gospodarczej zarejestrowanej w Serbii, lecz wykonywanej na terytorium Polski od 23 listopada 2025 r., podlegają opodatkowaniu w Polsce jako dochody nieograniczonego obowiązku podatkowego Wnioskodawcy.

Osoba fizyczna, która przeniosła centrum interesów osobistych i gospodarczych do Norwegii, podlega norweskiemu rezydentowi podatkowemu, o ile nie spełnia przesłanek rezydencji podatkowej w Polsce określonych w art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz na mocy polsko-norweskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., może skorzystać z ulgi na powrót, jeżeli spełnia określone warunki rezydencji i dokumentacji, nawet bez posiadania formalnego certyfikatu rezydencji z poprzedniego kraju zamieszkania, pod warunkiem zachowania nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r. i spełnia inne ustawowe przesłanki, może skorzystać z ulgi na powrót, zwalniającej określone przychody od podatku dochodowego (art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT).

Brak wykazania nieprzerwanego miejsca zamieszkania poza Polską w okresie krytycznym uniemożliwia skorzystanie z ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nawet przy spełnieniu innych warunków dotyczących przeniesienia rezydencji i nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.

Dochody marynarza, obywatela UE, uzyskane z pracy na statku morskim pod banderą UE, używanym w żegludze międzynarodowej, wykonanej łącznie przez co najmniej 183 dni w roku, są wolne od podatku dochodowego, przy spełnieniu wszystkich ustawowych wymogów, w tym dostarczenia odpowiedniego zaświadczenia do urzędu skarbowego.

Wnioskodawca, spełniając ustawowe warunki dotyczące przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski, uprawniony jest do skorzystania z ulgi na powrót w latach podatkowych 2025–2028, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik nie spełnia warunków zwolnienia podatkowego w ramach ulgi na powrót, jeśli nie udowodni braku miejsca zamieszkania w Polsce przez pełne trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienia miejsce zamieszkania na Polskę, niezależnie od faktycznej długości pobytu za granicą.

Osoba, która po przynajmniej trzyletnim pobycie za granicą przenosi rezydencję podatkową do Polski, może skorzystać z ulgi na powrót, o ile spełnia przepisy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nawet przy zmianie formy opodatkowania, gdyż ustawodawca nie uzależnia stosowania ulgi od wyboru określonej formy opodatkowania.

Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 1 stycznia 2022 r., może skorzystać z ulgi na powrót, jeżeli spełni wszystkie przewidziane przesłanki, w tym nieprzerwane zamieszkiwanie przez co najmniej trzy lata przed zmianą rezydencji oraz posiadanie innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania, pomimo braku certyfikatu rezydencji.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r., spełniający warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PDOF, ma prawo do skorzystania z ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 tejże ustawy, z zastrzeżeniem limitu przychodów.

Przychód ze sprzedaży nieruchomości zagranicznej przez osobę fizyczną, mającą ośrodek interesów życiowych w Holandii na moment transakcji, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce.

Podatnik mający zamiar stałego zamieszkania w Polsce i spełniający ustawowe warunki, w tym brak wcześniejszej rezydencji na terytorium RP oraz posiadanie Karty Polaka, jest uprawniony do ulgi na powrót. Zwolnienie obejmuje przychody do 85 528 zł rocznie przez cztery lata podatkowe.