Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski, nie przebywał w Polsce trzy lata przed przeniesieniem oraz posiadał obywatelstwo polskie, może skorzystać z ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy PIT, o ile spełnia warunki nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 r., spełnia warunki do zastosowania ulgi na powrót, jeżeli w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym nastąpiło przeniesienie, nie posiadał miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, przy jednoczesnym przeniesieniu ośrodka interesów życiowych do Polski.

Zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nie dotyczy podatników, którzy nie mogą udokumentować nieprzebywania na terytorium Polski przez wskazane okresy poprzez brak certyfikatu rezydencji lub innych dowodów rezydencji podatkowej za granicą.

Osoba przenosząca miejsce zamieszkania do Polski po dłuższym pobycie za granicą, która przestaje być rezydentem podatkowym innych państw i spełnia warunki z art. 21 ustawy o PIT, może skorzystać z Ulgi na powrót, pod warunkiem posiadania właściwej dokumentacji potwierdzającej wcześniejszą rezydencję podatkową.

Rodzicom rozwiedzionym, w przypadku braku porozumienia i stałego zamieszkiwania dzieci z jednym rodzicem, ulga prorodzinna przysługuje w pełni temu rodzicowi, u którego dzieci faktycznie mają miejsce zamieszkania.

Podatnik przenoszący miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r. spełnia warunki ulgi na powrót, jeżeli nie posiadał miejsca zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej w wymaganym ustawowo okresie, z uwzględnieniem, że ulga odnosi się do lat podatkowych następujących bezpośrednio po przeniesieniu miejsca zamieszkania.

Podatnik, który przebył migrację na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ubiega się o ulgę na powrót, musi wykazać, iż posiadał Kartę Polaka najpóźniej na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, jeśli inne przesłanki stosownej ulgi również zostały spełnione.

Podatnik, przenosząc miejsce zamieszkania z Wielkiej Brytanii do Polski w 2026 r., spełnia warunki do zastosowania ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem nieprzerwanego zamieszkiwania poza Polską w okresie trzyletnim poprzedzającym ten rok.

Podatnik podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu z uwagi na centrum interesów życiowych i gospodarczych zlokalizowane w Polsce. W razie konfliktu rezydencji z włoskimi organami, zastosowanie znajdą postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, które mogą wymagać procedury wzajemnego porozumienia.

Osoba, która do dnia 17 kwietnia 2024 r. nie posiadała miejsca zamieszkania na terytorium Polski i spełnia pozostałe warunki ustawowe, może skorzystać z "ulgi na powrót", o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w okresie czterech kolejnych lat podatkowych, począwszy od roku 2025.

Wnioskodawca nie jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, ponieważ przeniesienie jego miejsca zamieszkania na terytorium Polski nastąpiło przed 31 grudnia 2021 r., co wyklucza zastosowanie zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.

Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania do RP i zachował nieograniczony obowiązek podatkowy poza jej granicami w poprzednich latach kalendarzowych, ma prawo korzystać z ulgi na powrót określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 Ustawy o PIT, pod warunkiem spełnienia kryteriów rezydencji i dochodowych.

Zmiana miejsca zamieszkania na Polskę w rozumieniu ustawy o PIT następuje z chwilą skutecznego przeniesienia centrum interesów życiowych do Polski, co w przypadku wnioskodawczyni miało miejsce już w 2021 r.; zatem nieprawidłowe jest korzystanie z ulgi na powrót, jeżeli przeniesienie to nastąpiło przed 2022 r.

Miejsce zamieszkania pracownika jako miejsce świadczenia pracy zdalnej, określone w umowie o pracę, nie stanowi zakładu (oddziału) w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o CIT, zatem nie podlega ujęciu w informacji CIT-8ST oraz załączniku CIT/A dla celów ustalania dochodu jednostek samorządu terytorialnego.

Podatnikowi, który nie posiadał na dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski Karty Polaka, ani obywatelstwa polskiego, nie przysługuje ulga na powrót, nawet jeśli później uzyskał te dokumenty.

Wnioskodawczyni jest uprawniona do skorzystania z ulgi określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ przeniosła centrum interesów życiowych do Polski, co spełnia wymagania nieograniczonego obowiązku podatkowego.

W przypadku braku porozumienia rodziców co do podziału ulgi prorodzinnej oraz gdy miejsce zamieszkania dzieci jest u jednej z rodziców, ulga prorodzinna przysługuje temu rodzicowi, u którego dzieci mają miejsce zamieszkania, zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Osoba, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania do Polski po uprzednim, trzyletnim zamieszkaniu za granicą, ma prawo do skorzystania z ulgi podatkowej na powrót, jeżeli nie posiadała w tym czasie miejsca zamieszkania w Polsce, a po powrocie podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Podatnik nie nabywa prawa do ulgi na powrót, jeśli nie posiada pełnych dowodów dokumentujących rezydencję podatkową poza Polską przez wszystkie wymagane ustawowo okresy przed zmianą miejsca zamieszkania na Polskę oraz w roku tej zmiany.

Podatnikowi, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 r., przysługuje prawo do skorzystania z ulgi na powrót, przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem spełnienia przesłanek dotyczących rezydencji podatkowej i okresów zamieszkania.

Wnioskodawca, który spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, w szczególności brak zamieszkania w Polsce przez określony okres przed powrotem, ma prawo do ulgi na powrót. Zwolnienie dotyczy przychodów do wysokości 85 528 zł przez cztery lata.

Podatnik pracujący czasowo za granicą, który formalnie utrzymuje miejsce zamieszkania i centrum interesów życiowych w kraju, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; nie następuje bowiem zmiana rezydencji podatkowej, co wyłącza warunki zwolnienia.

Nie przysługuje wnioskodawcy ulga na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ze względu na nieprzeniesienie centrum interesów osobistych i gospodarczych z Polski oraz brak spełnienia wymogu zmiany rezydencji podatkowej.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 roku, może skorzystać z ulgi na powrót, jeśli nie posiadał na stałe miejsca zamieszkania w Polsce przez trzy poprzedzające lata, a przeniesienie wiązało się z nieograniczonym obowiązkiem podatkowym oraz spełnieniem dodatkowych warunków określonych w ustawie o PIT.