Gminie przysługuje prawo do częściowego odliczenia VAT w części wydatków związanych z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej, związanej z działalnością opodatkowaną sprzedażą energii. Wydatki niezwiązane z działalnością opodatkowaną są wyłączone z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Obowiązek podatkowy w VAT związany z otrzymaniem rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje z chwilą otrzymania informacji rozliczeniowej od operatora energetycznego określającej wysokość rekompensaty, gdyż wówczas znana jest podstawa opodatkowania, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług związany z przyznaną rekompensatą za redukcję produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł powstaje w momencie otrzymania informacji rozliczeniowej, jako że dopiero wtedy jest możliwe ustalenie podstawy opodatkowania, co zgodne jest z ogólną zasadą określoną w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Obowiązek podatkowy w związku z przyznaną rekompensatą powstaje z chwilą otrzymania informacji rozliczeniowej, a nie z datą złożenia oświadczenia potwierdzającego wysokość rekompensaty, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu otrzymanej rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej w rozumieniu ustawy o VAT występuje w dniu otrzymania informacji rozliczeniowej dotyczącej rekompensaty. Jest to moment uznawany za wykonanie usługi, gdzie staje się znana podstawa opodatkowania.

Dodatnie saldo uzyskane w systemie wsparcia aukcyjnego dla producentów energii elektrycznej, stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o CIT i podlega zaliczeniu jako koszt pośredni w dacie jego księgowego ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie stosownego dowodu, o ile spełnia warunki, nie wykluczające kosztów zgodnie z art. 15 i 16 ustawy o CIT.

Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodów w momencie jego definitywnego poniesienia w księgach rachunkowych po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zabezpieczając źródło przychodów z działalności w zakresie energii odnawialnej.

Saldo Dodatnie uznawane jest za pośredni koszt uzyskania przychodu, który powinien być rozpoznawany i księgowany dopiero po zakończeniu i ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego w systemie wsparcia odnawialnych źródeł energii.

Saldo Dodatnie, powstałe w wyniku sprzedaży energii w aukcyjnym systemie wsparcia, stanowi koszt uzyskania przychodu dla podatnika jako koszt pośredni, i winno być rozpoznawane w księgach rachunkowych po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, na podstawie ostatecznego rozliczenia i raportu od operatora.

Saldo Dodatnie z systemu wsparcia OZE w formie aukcji energii elektrycznej stanowi koszt uzyskania przychodów w CIT jako koszt pośredni, uznawany po zakończeniu okresu rozliczeniowego przez sporządzenie stosownych dokumentów księgowych po potwierdzeniu danych dotyczących tego salda przez operatora.

Saldo Dodatnie, powstające w wyniku aukcji OZE i wynikające z wyższej rynkowej ceny energii w stosunku do ceny aukcyjnej, kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów, ponoszony w celu zabezpieczenia działalności gospodarczej; jego rozpoznanie jako koszt podatkowy winno nastąpić dopiero po jego ostatecznym ustaleniu po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

W zakresie kosztów uzyskania przychodu, Saldo Dodatnie użytkowane przez Wytwórcę energii z OZE powinno być uznane za koszt pośredni ponoszony w momencie jego księgowego ujęcia jako zobowiązanie wobec ZR, na podstawie ostatecznego potwierdzenia wysokości przez ZR po zakończeniu każdego 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie powstałe w systemie aukcyjnym OZE podlega uznaniu za koszt uzyskania przychodu w momencie jego ostatecznego ujawienia po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Kwota Salda Dodatniego, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia sprzedaży energii w trzyletnim okresie rozliczeniowym, stanowi koszt uzyskania przychodów rozpoznawany po zakończeniu okresu, co wynika z zasady, iż takie rozliczenie jest ostateczne i wiarygodne.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie w aukcyjnym systemie wsparcia OZE powinna zostać uznana za koszt uzyskania przychodu dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego i otrzymaniu ostatecznego potwierdzenia jej wysokości od operatora.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, ujmująca różnicę pomiędzy ceną rynkową a ceną aukcyjną, stanowi dla wytwórcy energii odnawialnej koszt uzyskania przychodów, koszt ten należy rozpoznać po ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie, jako kwota nadwyżki rynkowej ceny energii nad ceną aukcyjną, jest uznawane za koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, ujmowane po zakończeniu okresu rozliczeniowego, jako pośredni koszt prowadzący do osiągnięcia przychodów.

Kwota Salda Dodatniego, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, stanowi koszt uzyskania przychodów co do zasady kwalifikowany jako koszt pośredni, który winien być rozpoznawany podatkowo w momencie zaksięgowania na podstawie dokumentów potwierdzających definitywną wartość zwrotu.

Kwota zwrotu Salda Dodatniego, uzyskana w wyniku aukcyjnego systemu wsparcia OZE, wynika z racjonalnego umotywowania osiągnięcia przychodów jako koszt pośredni podlegający rozpoznaniu po zakończeniu pełnego okresu rozliczeniowego. Potwierdzenie tego kosztu powinno wynikać z ostatecznego raportu od operatora energii.

Kwota salda dodatniego, ustalana ostatecznie po zakończeniu okresu rozliczeniowego na podstawie raportu od Operatora, stanowi koszt uzyskania przychodu dla wytwórcy energii w systemie aukcyjnym, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Saldo Dodatnie wynikające z różnicy cenowej w systemie aukcyjnym OZE stanowi koszt uzyskania przychodów dla wytwórcy energii, uznawany w momencie jego księgowego potwierdzenia po zakończeniu ustalonego okresu rozliczeniowego, zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.

Saldo Dodatnie, będące rozliczeniem wynikającym z aukcyjnego systemu wsparcia OZE, stanowi koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej podmiotu i winno być rozpoznane jako koszt podatkowy w momencie jego księgowania na podstawie wiarygodnego, finalnego potwierdzenia od podmiotu zarządzającego rozliczeniami.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia zgodnie z obowiązującymi przepisami, stanowi koszt uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych, a jej rozpoznanie powinno nastąpić w momencie ostatecznego rozliczenia po zakończeniu każdego 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Kwota zwrotu Salda Dodatniego stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i powinna być rozpoznana jako koszt pośredni w momencie zakończenia okresu rozliczeniowego, gdy wartość Salda Dodatniego jest ostateczna i niezmienna.