Ugoda sądowa dotycząca zapłaty rekompensaty w formie kary umownej nie stanowi podstawy do zwolnienia podatkowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT, ponieważ kara umowna nie jest równoznaczna z odszkodowaniem ani zadośćuczynieniem.
Odpłatna cesja praw z umowy deweloperskiej oraz poniesionych nakładów na lokale stanowi świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT. Sprzedaż lokali po ich wyodrębnieniu może być zwolniona z VAT, jeśli od pierwszego zasiedlenia upłynie minimum 2 lata. Korekta podatku naliczonego od nakładów dotyczy 10-letniego okresu korekty.
Zakres przepisu art. 7a ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych w brzmieniu od 1 stycznia 2024 r. nie obejmuje umów sprzedaży wynikających z umów zobowiązujących, zawartych przed dniem 1 stycznia 2024 r., nawet jeśli umowy sprzedaży są zawierane po tej dacie.
Wydatki związane z rachunkami powierniczymi, infrastrukturą i umowami deweloperskimi stanowią koszty bezpośrednie, uznawane w momencie uzyskania przychodu. Koszty marketingu i zarządzania sprzedażą to koszty pośrednie, rozliczane w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4-4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Nabycie segmentu mieszkalnego przez cudzoziemca, opodatkowane podatkiem VAT, jest wyłączone z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o PCC, niezależnie od opóźnienia w dopełnieniu formalności związanych z uzyskaniem zezwolenia.
Wydatkowanie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości na podstawie umowy deweloperskiej, bez przeniesienia własności w terminie trzech lat od zbycia, nie stanowi wydatkowania na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, uprawniającego do zwolnienia z opodatkowania uzyskanego dochodu.
Obowiązek podatkowy w VAT z tytułu dostawy lokali powstaje z chwilą wydania lokalu nabywcy, o ile wydanie to następuje przed wypłatą ostatniej transzy środków z otwartego mieszkaniowego rachunku powierniczego na rachunek bieżący sprzedawcy.
Odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego nabytego na podstawie aktu notarialnego w 2019 r. i sprzedanego w 2025 r. nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co zwalnia z obowiązku zgłoszenia i opodatkowania tej transakcji.
Wydatki poniesione na zakup lokalu mieszkalnego, które nie pochodzą bezpośrednio z przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości, nie kwalifikują się jako poniesione na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tym samym nie spełniają przesłanek do zastosowania zwolnienia podatkowego z tytułu sprzedaży nieruchomości.
W sytuacji, gdy dochód ze sprzedaży nieruchomości zostanie przeznaczony na cele mieszkaniowe, ale przeniesienie własności nowej nieruchomości nastąpi po upływie trzech lat od zbycia, podatnik nie kwalifikuje się do ulgi na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 PDOFizU.
Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 i 25a ustawy o PIT, skorzystanie z ulgi mieszkaniowej na zbycie nieruchomości wymaga, aby zarówno wydatkowanie środków, jak i nabycie prawa własności nowej nieruchomości zostały zakończone przed upływem trzech lat od końca roku podatkowego zbycia, inaczej nie jest możliwe zwolnienie z opodatkowania.
Przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy dożywocia, mimo że stanowi odpłatne zbycie, nie prowadzi do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż nie można ustalić wartości przychodu na zasadach z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Umowy przeniesienia własności nieruchomości, zawarte na podstawie umów deweloperskich sprzed 1 stycznia 2024 r., nie podlegają opodatkowaniu stawką 6%, wprowadzoną w art. 7a ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych od 1 stycznia 2024 r.
Umowy Przeniesienia własności lokali mieszkalnych na mocy umów deweloperskich zawartych przed 1 stycznia 2024 r. nie podlegają stawce 6% podatku od czynności cywilnoprawnych, mimo iż ich zawarcie następuje po tej dacie, zgodnie z wyłączeniem przewidzianym w art. 13 ust. 2 ustawy nowelizacyjnej.
Kwoty wypłacane przez dewelopera klientom z tytułu zapewnienia lokalu zastępczego na czas naprawy wad mieszkania stanowią przychód podatkowy z innych źródeł, skutkując obowiązkiem sporządzenia informacji PIT-11 przez dewelopera.
Zobowiązanie dewelopera do zapewnienia lokalu zastępczego na czas usunięcia wad mieszkania, wynikające z rękojmi, nie stanowi przychodu podatkowego dla klienta, co zwalnia dewelopera z obowiązku sporządzenia informacji PIT-11.
Zawarcie umowy sprzedaży szóstego i kolejnego lokalu mieszkalnego, gdy umowy przedwstępne nie zostały sporządzone przed 1 stycznia 2024 r. w formie aktu notarialnego, skutkuje opodatkowaniem według 6% stawki PCC na podstawie art. 7a ustawy o PCC.
Nie dochodzi do zwolnienia podatkowego z związku z niezachowaniem trzech lat na przeniesienie własności nieruchomości zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 i 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo wcześniejszych wpłat na cele mieszkaniowe.
Nieodpłatne udostępnienie lokalu zastępczego przez dewelopera, jako świadczenie związane z usuwaniem wad fizycznych lokalu zakupionego, nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 i art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako że nie prowadzi do definitywnego przysporzenia majątkowego podatnika.
Udostępnienie lokalu zastępczego przez dewelopera, w celu zminimalizowania skutków wad zakupionego mieszkania, nie jest przychodem podatkowym po stronie klienta, gdyż nie stanowi trwałego przysporzenia majątkowego. Świadczenie to nie prowadzi do powiększenia aktywów podatnika ani nie generuje przychodu do opodatkowania.
Nabycie nieruchomości następuje z chwilą zawarcia ostatecznej umowy w formie aktu notarialnego przenoszącego własność, niezależnie od wcześniejszej umowy przedwstępnej czy przekazania posiadania, co wpływa na obowiązek podatkowy przy zbyciu przed upływem pięciu lat od daty nabycia.
Nieodpłatne udostępnienie lokalu zastępczego przez dewelopera w ramach obowiązków rękojmi wobec wad nieruchomości nie kreuje opodatkowanego przychodu dla właściciela lokalu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ustalenie, czy wydatki wymienione we wniosku są kosztami bezpośrednimi w myśl art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w momencie uzyskania przychodu ze sprzedaży lokali, miejsc postojowych, powierzchni przynależnych czyli w dniu przeniesienia prawa własności na nabywcę w postaci aktu notarialnego.
Ustalenie, czy wydatki wymienione we wniosku są kosztami bezpośrednimi w myśl art. 15 ust. 4 ustawy o CIT powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w momencie uzyskania przychodu ze sprzedaży lokali, miejsc postojowych, powierzchni przynależnych czyli w dniu przeniesienia prawa własności na nabywcę w postaci aktu notarialnego.