Usługi pośrednictwa świadczone wyłącznie drogą elektroniczną, z pełnym udokumentowaniem każdej transakcji, mogą podlegać zwolnieniu z obowiązku stosowania kas rejestrujących, o ile spełnione są warunki dokumentacyjne oraz odbywa się to zgodnie z zasadami płatności bezgotówkowej.

Spółka A. GmbH, pomimo działalności gospodarczej w Polsce, nie posiada zaplecza personalnego ani technicznego wystarczającego do uznania jej istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, w związku z czym nie jest zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych w KSeF.

Podmiot, który nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, lecz ma polski NIP, w przypadku samofakturowania nie musi wprowadzać faktur do KSeF, a dostawca nie ma obowiązku ponownego wystawienia tych faktur.

Spółka nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce w rozumieniu ustawy o VAT, co zwalnia ją z obowiązku korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur.

Kasa fiskalna musi być bezpośrednio zintegrowana z urządzeniem dokonującym sprzedaży w systemie samoobsługowym. Paragon fiskalny powinien być wydany w momencie transakcji, co oznacza, że jego elektroniczna forma bez natychmiastowej dostępności nie spełnia wymogów art. 111 ust. 3a ustawy o VAT.

Za datę powstania przychodu podatkowego u komitenta w podatku dochodowym od osób prawnych należy uznać dzień wydania towaru przez komisanta, jednak nie później niż data wystawienia faktury przez komitenta.

Holenderska spółka nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 11 Rozporządzenia 282/2011 ani art. 28b ustawy o VAT. W konsekwencji nie jest zobowiązana do wystawiania i odbierania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF.

Interpretacja indywidualna wskazuje, że zwolnienie z obowiązku ewidencji za pomocą kasy rejestrującej dotyczy usług opłaconych w całości przelewem, jednak usługi towarzyszące, jak wyżywienie, wykluczają to zwolnienie. Dodatkowo, faktury z NIP nie mogą być wystawiane do paragonów bez NIP, nawet dla usług zwolnionych z VAT.

Sprzedaż towarów w modelu dropshippingu dokonywana od dostawcy z kraju trzeciego do klienta w Polsce stanowi odpłatną dostawę towarów, lecz nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce, gdyż miejscem świadczenia jest kraj wysyłki towarów (Chiny). Obowiązek wystawienia faktury oraz ewidencji przy użyciu kasy fiskalnej nie zachodzi w niniejszym przypadku.

Spółka zagraniczna, która nie posiada na terytorium Polski stałego zaplecza personalnego i technicznego, ani możliwości samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej, nie może być uznana za posiadającą stałe miejsce prowadzenia działalności w Polsce w rozumieniu przepisów o VAT, a więc nie jest zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przez Krajowy System e-Faktur.

Za datę powstania przychodu uznaje się dzień faktycznego wykonania usługi, a w przypadku rozliczeń okresowych, ostatni dzień okresu rozliczeniowego, niezależnie od spełnienia późniejszych warunków umownych.

Transakcja dropshippingowa realizowana przez wnioskodawcę stanowi odpłatną dostawę towarów poza terytorium Polski. Wnioskodawca nie dokonuje odprawy celnej, a miejscem opodatkowania VAT jest terytorium państwa trzeciego (Chiny). Tym samym, brak jest obowiązku wystawiania faktur ani rejestrowania transakcji na kasach fiskalnych w Polsce.

Dostawa towarów w modelu dropshippingowym, przy czym prawo do rozporządzania towarem jak właściciel przechodzi na klienta, uznaje się za odpłatną dostawę towarów. Miejscem jej opodatkowania jest państwo trzecie (Chiny), co wyłącza ją z obowiązku ewidencji i opodatkowania VAT w Polsce.

Spółka A. GmbH nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej do celów podatkowych oraz stosowania Krajowego Systemu e-Faktur, gdyż nie spełnia kryteriów stałości oraz odpowiedniej organizacji personalnej i technicznej.

Podmiot zagraniczny, który poprzez ustanowionych pełnomocników i administratora świadczy usługi wynajmu nieruchomości w Polsce, posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, co obliguje go do stosowania Krajowego Systemu e-Faktur przy wystawianiu faktur.

Za prawidłowe uznaje się niewykazywanie daty sprzedaży na fakturze VAT, jeśli w momencie jej wystawienia brak jest wiedzy o dacie dostawy, a podatek VAT należny wykazywany jest w deklaracji za okres powstania obowiązku podatkowego.

Oznaczenie faktur w ewidencji JPK VAT wymaga zachowania zgodności z trybem ich wystawienia i źródłem pochodzenia; oznaczenie BFK obowiązuje dla faktur zagranicznych oraz pdf, podczas gdy korekta z ulgi na złe długi zachowuje pierwotne oznaczenie faktury. Rabaty pośrednie wymagają notyfikacji jako DI i WEW.

Dane sprzedawcy na fakturze ustrukturyzowanej muszą odzwierciedlać zarówno tożsamość podatnika, jak i aktywność gospodarczą prowadzoną na terenie Polski. Prawidłowo wystawiona faktura może zawierać dane zarówno spółki macierzystej, jak i jej oddziału, o ile umożliwia jednoznaczną identyfikację podatnika oraz spełnia wymogi formalne dotyczące struktury faktury.

Spółka zagraniczna nieposiadająca stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, realizująca czynności zdalnie i za pośrednictwem biura wirtualnego, nie jest zobowiązana do wystawiania ani przyjmowania faktur przez Krajowy System e-Faktur.

Spółka A. GmbH, nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 11 Rozporządzenia 282/2011, co zwalnia ją z obowiązku wystawiania i odbierania faktur ustrukturyzowanych w KSeF, zgodnie z art. 106ga ustawy o VAT.

GmbH nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, co znosi obowiązki dotyczące KSeF; Retrofit stanowi świadczenie kompleksowe, opodatkowane według zasad odwrotnego obciążenia.

Sprzedaż towarów przez zagraniczną spółkę z magazynu w Polsce nie stanowi stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla celów VAT, gdy kontrola nad zapleczem jest ograniczona do usług third-party. Natomiast świadczenie usług wsparcia przez polski oddział spółki tworzy takie miejsce dla celów podatkowych, podlegając obowiązkom e-Faktur KSeF.

Podmiot, który nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, nie jest zobowiązany do używania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) do wystawiania i odbierania faktur.

Poczynając od 1 lutego 2026 r., obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych w Krajowym Systemie e-Faktur dotyczy zarówno podatników VAT czynnych, jak i zwolnionych, jednakże obowiązek ten powstaje jedynie w przypadku, gdy nabywca wyraża żądanie ich wystawienia zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy o VAT.