Działalność badawczo-rozwojowa, zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, obejmująca tworzenie nowych produktów oraz modyfikacje istniejących rozwiązań, jest kwalifikowalna jako działalność twórcza. Koszty osobowe pracowników zaangażowanych w te działania mogą być uznane za koszty kwalifikowane w ramach ulgi B+R, jeśli zostały poniesione systematycznie i proporcjonalnie dokumentowane.

Działalność badawczo-rozwojowa prowadzona przez transparentną podatkowo spółkę jawną, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem, uprawnia do skorzystania z ulgi B+R, pod warunkiem kwalifikacji ponoszonych kosztów jako kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 26e ust. 2 i 3 ustawy o PIT.

Wspólnik spółki jawnej, prowadzącej działalność badawczo-rozwojową, ma prawo do zastosowania ulgi B+R z art. 26e ustawy PIT proporcjonalnie do udziału w zysku, przy spełnieniu przesłanek twórczości, systematyczności oraz wyodrębnieniu kosztów kwalifikowanych w ewidencji podatkowej.

Zaliczenie kosztów na cele ulgi badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 18d ustawy o CIT wymaga, aby ponoszone koszty były bezpośrednio i wyłącznie związane z działalnością B+R. Wydatki na aparaturę muszą być związane wyłącznie z działalnością badawczo-rozwojową; koszty dzielone z inną działalnością nie mogą być w całości uznane za kwalifikowane.

Działalność twórcza prowadzona w ramach projektów informatycznych przez podatnika, która systematycznie zmierza do rozwoju nowych technologii i rozwiązań, spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej przewidziane w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, umożliwiając zastosowanie ulgi B+R w odniesieniu do kosztów wynagrodzeń pracowników.

Prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej przez podatnika, pod warunkiem spełnienia definicji ustawowej oraz właściwej ewidencji kosztów, uprawnia do skorzystania z ulgi B+R na podstawie art. 18d ustawy o CIT. Koszty pracownicze związane z działalnością B+R, kwalifikowane i rozliczone zgodnie z proporcjami czasu pracy, są możliwe do odliczenia.

Działalność badawczo-rozwojowa Wnioskodawcy spełnia ustawowe kryteria uzyskania oceny jako działalność kwalifikująca się do ulgi B+R, na podstawie art. 4a pkt 26-28 oraz art. 18d CIT, umożliwiając odliczenie odpowiadających kosztów zgodnie z przepisami prawa.

Działalność twórcza, prowadzona systematycznie przez podatnika w zakresie projektów rozwojowych, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, uprawniającą do ulgi B+R na podstawie art. 18d ustawy o CIT, jeżeli wiąże się z opracowaniem nowych rozwiązań i zwiększeniem zasobów wiedzy.

Zwrot kapitału udzielonego na podstawie umowy pożyczki partycypacyjnej nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, a Wynagrodzenie uzależnione od zysku kwalifikuje się jako przychód z udziału w zyskach osób prawnych, podlegający opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

Działalność twórcza i systematyczna w zakresie opracowywania dokumentacji projektowej oraz wytwarzania nowych produktów stanowi działalność badawczo-rozwojową, kwalifikującą się do odliczeń od podstawy opodatkowania w ramach ulgi B+R.

Działalność spółki jawnej, obejmująca prace badawczo-rozwojowe, może być uznana za działalność B+R w kontekście ulgi z art. 26e ustawy o PIT. Wspólnik ma prawo do proporcjonalnego skorzystania z ulgi, jeśli spełnione są warunki określone przepisami dotyczącymi kosztów kwalifikowanych B+R.

Prace rozwojowe prowadzone przez wspólników spółki jawnej, ukierunkowane na opracowanie nowych produktów o twórczym i innowacyjnym charakterze, stanowią działalność badawczo-rozwojową, umożliwiającą skorzystanie z ulgi na działalność B+R, pod warunkiem spełnienia wymogów ewidencji kosztów kwalifikowanych zgodnie z art. 26e ustawy o PIT.

Wydatki związane z tworzeniem i rozwijaniem innowacyjnych rozwiązań informatycznych X i Y mogą być kwalifikowane jako koszty działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, z zastrzeżeniem, że koszty licencji i hostingu w modelu subskrypcyjnym nie spełniają kryteriów dla uznania ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.

W świetle art. 18d ustawy o CIT, działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania, będąca działalnością twórczą i systematyczną, może być uznana za badawczo-rozwojową, z możliwością odliczenia odpowiednich kosztów osobowych jako kosztów kwalifikowanych; jednakże wydatki na licencje czy usługi zewnętrzne, niebędące WNiP, nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Wypłaty wynagrodzeń typu „earn-out” w opisanym zdarzeniu przyszłym stanowią koszty uzyskania przychodów, inne niż bezpośrednio związane z przychodami i potrącalne w dacie poniesienia, zakwalifikowane jako koszty operacyjne związane z działalnością gospodarczą, a nie z zyskami kapitałowymi.

Wydatki poniesione na Wynagrodzenie I i II, będące kosztami pośrednimi, mogą być potrącane jednorazowo w dacie księgowego ujęcia jako koszty uzyskania przychodów ze względu na ich charakter jednorazowy związany z podpisaniem umów.

Sprzedaż własnych wierzytelności przez Spółkę w ramach umów faktoringowych stanowi odrębną kategorię przychodu podatkowego, który nie wpływa jako zysk kapitałowy. Wynagrodzenie na rzecz faktorów jest zgodne z przepisami CIT jako koszt pośredni. Przychód ze zbycia wierzytelności może obniżać podstawę minimalnego podatku dochodowego.

Działalność wytwarzania oprogramowania przez Wnioskodawcę kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa, a wydatki na wynagrodzenia pracowników mogą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p. Wnioskodawca uprawniony jest również do ulgi na innowacyjnych pracowników, pod warunkiem spełnienia wymogów art. 18db u.p.d.o.p.

Działalność w zakresie wytwarzania oprogramowania, charakteryzująca się nowatorskością i twórczością, stanowi działalność badawczo-rozwojową. Wydatki na wynagrodzenia pracowników wykonujących takie prace kwalifikują się jako koszty badawczo-rozwojowe uprawniające do ulgi na innowacyjnych pracowników, przy spełnieniu określonych ustawowo warunków zaangażowania zawodowego.

W wydanej interpretacji organ podatkowy potwierdza, iż korekta wartości początkowej środków trwałych oraz zwiększenie odpisów amortyzacyjnych są uzasadnione w przypadku poniesienia definitywnego i uzasadnionego ekonomicznie wydatku, takiego jak wynagrodzenie dodatkowe za ponadumowne roboty budowlane, ustalając, że korekta ta powinna być dokonana w okresie ugody.

Działalność polegająca na projektowaniu i optymalizacji układów wysokociśnieniowych oraz systemów odzysku energii w instalacjach spalania odpadów stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p. Spółka może odliczać związane z tą działalnością koszty kwalifikowane, z pominięciem tych zwróconych w ramach dotacji.

Koszty wynagrodzeń pracowników oraz odpisy amortyzacyjne środków trwałych wykorzystywanych wyłącznie do działalności badawczo-rozwojowej stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ustawy o PIT, o ile zostały odpowiednio wyodrębnione w księgach rachunkowych.

Wynagrodzenie earn-out, wynikające z umowy SPA, nie stanowi kosztu bezpośredniego nabycia udziałów, lecz jest kwalifikowane do pośrednich kosztów uzyskania przychodów, potrącalnych w dacie ich poniesienia. Koszt ten należy rozpoznać w źródle przychodów operacyjnych, innych niż zyski kapitałowe, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 4d ustawy o CIT.

Działalność wnioskodawcy, polegająca na tworzeniu oprogramowania, spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 u.p.d.o.f., co pozwala na stosowanie ulg podatkowych, w tym ulgi na innowacyjnych pracowników oraz B+R.