Dodatkowe Koszty Finansowania poniesione przed oddaniem środków trwałych do używania, o ile stanowią bezpośrednio związane z wytworzeniem środków trwałych, zalicza się do ich wartości początkowej. Koszty nieposiadające takiego związku są kosztami pośrednimi, rozpoznawanymi w dacie poniesienia.

Wydatki poniesione na modernizację drogi gminnej nie zwiększają wartości początkowej środków trwałych jako koszt ich wytworzenia, mimo to niezależnie od tego są kosztem uzyskania przychodów na zasadach ogólnych i podlegają rozpoznaniu w kosztach w momencie ich definitywnego poniesienia oraz przekazania drogi gminnej do Gminy.

W wydanej interpretacji organ podatkowy potwierdza, iż korekta wartości początkowej środków trwałych oraz zwiększenie odpisów amortyzacyjnych są uzasadnione w przypadku poniesienia definitywnego i uzasadnionego ekonomicznie wydatku, takiego jak wynagrodzenie dodatkowe za ponadumowne roboty budowlane, ustalając, że korekta ta powinna być dokonana w okresie ugody.

Wartość budynku po pracach rozbiórkowych oraz związane z nimi koszty mogą stanowić koszt uzyskania przychodu lub część wartości początkowej nowej inwestycji, zależnie od jej przeznaczenia jako środka trwałego lub towaru, zgodnie z art. 15 i art. 16 UPDOP.

Opłaty przyłączeniowe są kosztami pośrednimi, niepodlegającymi wliczeniu do wartości początkowej środka trwałego, zaś czynsz dzierżawny może podnieść wartość początkową środka trwałego w ramach procesu inwestycyjnego farmy fotowoltaicznej.

Koszty poniesione na media i paliwo w związku z rozruchem technologicznym przed przekazaniem środka trwałego do używania wchodzą w skład wartości początkowej środka trwałego, nawet jeśli ciepło wygenerowane w trakcie rozruchu zostało sprzedane.

Koszty poniesione w fazie rozruchu zwiększają wartość początkową środków trwałych i są rozliczane poprzez amortyzację, podczas gdy przychody ze sprzedaży energii w tym okresie uznawane są za przychody bieżącego okresu, nie wpływając na wartość początkową środków trwałych. Przyjęte rozwiązania są zgodne z przepisami ustawy o CIT.

Wydatki poniesione na odtworzenie infrastruktury technicznej przy przebudowie budynków, o ile nie powodują ulepszenia środków trwałych, należy traktować jako koszty pośrednie inwestycji, nie podlegające bezpośredniemu rozliczeniu poprzez odpisy amortyzacyjne na budynki.

W interpretacji indywidualnej organ podatkowy stwierdził, że rozliczanie instrumentów IRS oraz różnic kursowych powinno być traktowane oddzielnie od standardowych umów kredytowych, zaś FX Forward nie tworzą kosztów finansowania dłużnego, jeśli nie są związane z finansowaniem zewnętrznym.

Sieci elektryczne, linie kablowe oraz instalacje grzewcze, służące wyłącznie lub głównie celom technologicznym, prawidłowo klasyfikowane w rodzaju 211 KŚT, podlegają amortyzacji według stawki 10% rocznie, zgodnie z uregulowaniem w wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych ustawy o CIT.

W przypadku nabycia w drodze spadku składników majątku z działalności prowadzonej przez zmarłego przedsiębiorcę, wartość początkową należy określić w wysokości wartości rynkowej z dnia nabycia spadku, niezależnie od amortyzacji stosowanej wcześniej przez spadkodawcę.

Wydatki związane z kosztami obsługi długu (DSCR) oraz koszty obsługi specjalnego konta rezerwowego (DSRA), jak również związane z nimi odsetki, naliczone przed dniem oddania inwestycji do używania, stanowią koszty pośrednie (OPEX) zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz ust. 4d ustawy o CIT.

Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki udokumentowane fakturami wystawionymi poza KSeF, jeśli spełnione są przesłanki określone w ustawie o CIT, mimo obowiązku używania KSeF.

Faktury wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur, spełniające wymogi formalne i dokumentujące rzeczywiste transakcje, mogą stanowić podstawę zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów stosownie do przepisów ustawy o CIT, niezależnie od obowiązku ich wystawiania w ramach KSeF.

Faktura wystawiona bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, o ile spełnia inne wymogi formalne i materialne, nie pozbawia podatnika prawa do zaliczenia związanych z nią wydatków do kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wystawienie faktury zakupowej bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie wyklucza uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu, pod warunkiem spełnienia ogólnych zasad dokumentacyjnych i wykazania związku wydatku z przychodem Spółki, zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.

Faktury zakupowe wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur, które spełniają kryteria formalne i materialne oraz potwierdzają rzeczywiste transakcje, mogą stanowić podstawę do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, mimo obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych według art. 106ga ustawy o VAT.

Wystawienie faktur zakupowych poza Krajowym Systemem e-Faktur nie stanowi bariery dla zaliczenia związanych z nimi wydatków do kosztów uzyskania przychodów, o ile spełnione są przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Opłata legalizacyjna za samowolę budowlaną, niezależnie od jej związku z działalnością gospodarczą podatnika, jest sankcją administracyjną i zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 18 ustawy o CIT nie może stanowić kosztu uzyskania przychodu.

Opłaty przyłączeniowe do sieci elektroenergetycznej ponoszone w związku z budową farmy wiatrowej nie mogą być wliczane do wartości początkowej środków trwałych ze względu na ich charakter, lecz powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Maszyny spełniają definicję robotów przemysłowych z art. 38eb ust. 3 CIT, lecz ulga na robotyzację dotyczy odpisów w latach 2022-2026, nie obejmując dalszego okresu.

Czynsz dzierżawny, jako koszt wytworzenia środka trwałego do przekazania go do użytkowania, zwiększa jego wartość początkową w świetle art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, natomiast podatki od nieruchomości i rolny związane z inwestycją mogą być bezpośrednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Wynik z realizacji kontraktów IRS, zabezpieczających ryzyko stóp procentowych dla finansowania inwestycyjnego, w zakresie transakcji związanych z wytworzeniem środka trwałego, może zwiększać lub zmniejszać jego wartość początkową zgodnie z art. 16g ust. 4 updop, jako integralna część kosztów wytworzenia.