Wynagrodzenie z tytułu korzystania z kwoty zabezpieczającej wierzytelności bankowe nie stanowi przychodu z kapitałów pieniężnych ani odsetek od pożyczek, lecz przychód z innych źródeł podlegający samoopodatkowaniu przez klienta; obowiązek przekazania informacji PIT-11 spoczywa na banku.

Kwota 50.000 zł otrzymana przez podatnika w wyniku ugody z bankiem, jako zwrot świadczenia nienależnego, nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu.

Czy wartość rezerwy IBNR podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 38c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w sytuacji, gdy Bank nie tworzy rezerwy na ryzyko ogólne i nie dokonuje odpisu z zysku na fundusz ryzyka ogólnego?

Zdaniem Banku regulacja zawarta w art. 38c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zw. z art. 130 Prawa bankowego nie może być interpretowana wprost zgodnie z brzmieniem literalnym wskazanych przepisów, gdyż taka interpretacja nie przystaje do rzeczywistości funkcjonowania banku stosującego MSR i prowadzi do rozwiązań sprzecznych z logiką, jak również celem ustanowienia powołanych przepisów

Zdaniem Banku rezerwa na poniesione nieudokumentowane ryzyko kredytowe (IBNR) może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, bez konieczności dokonywania dodatkowych odpisów oraz tworzenia odrębnie rezerwy na ryzyko ogólne (RO lub RRO), którą Bank zobowiązany byłby utworzyć gdyby nie stosował Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (MSR). W ocenie Banku wysokość rezerwy na IBNR zaliczonej do