Przedsiębiorca osobiście wykonujący usługi transportu drogowego jako kierowca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów diety za krajowe i zagraniczne podróże bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością, również gdy podróże te służą realizacji jej podstawowego przedmiotu. Odliczenie jest dopuszczalne do wysokości diet pracowniczych określonych w odrębnych przepisach, a art. 26f ustawy o czasie

Zwrot rzeczywiście poniesionych i udokumentowanych kosztów przejazdu prywatnym samochodem o napędzie wyłącznie elektrycznym, dokonywany pracownikowi w podróży służbowej oraz osobie niebędącej pracownikiem w związku z podróżą spełniającą warunki ustawowe, korzysta w całości ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o PIT. Wobec braku regulacji stawek dla pojazdów elektrycznych limit kilometrówki

Diety oraz inne należności wypłacane pracownikowi z tytułu czasowego wyjazdu, na polecenie pracodawcy, do jego siedziby położonej poza określonym w umowie stałym miejscem pracy, korzystają ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT, jeżeli wyjazd stanowi podróż służbową w rozumieniu art. 77^5 § 1 Kodeksu pracy, a świadczenia są ustalane zgodnie z przepisami o należnościach z tytułu podróży

Zwrot likwidatorowi wykonującemu kontrakt menedżerski, niebędącemu pracownikiem, udokumentowanych kosztów podróży oraz najmu lokalu niezbędnego do wykonywania obowiązków w siedzibie spółki korzysta ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy PIT, przy spełnieniu warunków z art. 21 ust. 13. Płatnik nie pobiera od tych świadczeń zaliczek i nie wykazuje ich w PIT-11, a błędne informacje za lata

Systematyczne, twórcze i ukierunkowane na wykorzystanie wiedzy prace nad stworzeniem oraz istotnym rozwojem produktu informatycznego stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26–28 ustawy o CIT. Kosztami kwalifikowanymi ulgi B+R mogą być wynagrodzenia i objęte art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o CIT świadczenia oraz składki, a także odpisy amortyzacyjne, jednak wyłącznie w części

Koszty noclegu pracownika poniesione w trakcie podróży służbowej (krajowej lub zagranicznej) i przekraczające limity Rozporządzenia ministra, mogą korzystać ze zwolnienia z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT, o ile pracodawca wyrazi zgodę na ich zwrot w uzasadnionych przypadkach.

Wydatki pracownicze ponoszone przez pracowników, opłacane kartami służbowymi lub zwracane przez Spółkę, dokumentowane fakturami imiennymi wystawionymi na pracowników, stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki, gdy spełniają przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie są wyłączone przez art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Podróże służbowe przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów w wymiarze diet zgodnych z limitami przewidzianymi dla pracowników, zgodnie z art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot kosztów podróży oraz najmu lokalu ponoszony przez spółkę na rzecz menedżera stanowi należność związaną z podróżą osoby niebędącej pracownikiem, co korzysta ze zwolnienia z opodatkowania, o ile spełnia przesłanki art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b i art. 21 ust. 13 Ustawy PIT.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych w części nieprzekraczającej wysokości przysługujących pracownikom diet, pod warunkiem że wyjazdy związane są bezpośrednio z realizacją prowadzonej działalności gospodarczej.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych wiązanych z prowadzoną działalnością, o ile diety te nie przekraczają limitów określonych dla pracowników w rozporządzeniach Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Diety i zwroty kosztów z tytułu podróży, związane z realizacją umowy zlecenia, mogą być zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych, jeśli mieszczą się w ustawowych limitach, zaś podróż odbywana jest w celu uzyskania przychodów (art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT).

Koszty wynagrodzeń pracowników oraz odpisy amortyzacyjne środków trwałych wykorzystywanych wyłącznie do działalności badawczo-rozwojowej stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ustawy o PIT, o ile zostały odpowiednio wyodrębnione w księgach rachunkowych.

Dochody uzyskane jako zwrot kosztów podróży, ryczałt na zakwaterowanie oraz diety dzienne związane z wykonywaniem obowiązków eksperta na rzecz agencji wykonawczej Komisji Europejskiej podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z wyjątkiem przypadków, gdy wysokość tych świadczeń mieści się w limitach określonych przez rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Należności "per diem" wypłacane za pobyt poza miejscem zamieszkania nie podlegają zwolnieniu podatkowemu jako diety, gdyż są integralną częścią wykonania kontraktu o świadczenie usług, a nie wynagrodzeniem za podróż. Do pozostałego wynagrodzenia można zastosować zryczałtowane 20% koszty uzyskania przychodu, jako że przychody te mają charakter działalności wykonywanej osobiście.

Zwrot kosztów noclegu ponad limit z podróży służbowych, za które pracodawca wyraził zgodę, korzysta ze zwolnienia z PIT zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy PIT, nie podlega opodatkowaniu ani obowiązkom płatnika w zakresie zaliczek na podatek dochodowy.

Zwrot kosztów przejazdu pracownika prywatnym pojazdem elektrycznym, hybrydowym lub napędzanym wodorem w ramach podróży służbowej, wyliczony według stawki nieprzekraczającej ustaloną przez pracodawcę, korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą może uwzględniać w kosztach uzyskania przychodów diety z tytułu podróży służbowych, pod warunkiem, że nie przekraczają one wysokości przewidzianej dla pracowników w odrębnych przepisach; diety te muszą być bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Ryczałt za nocleg w podróży służbowej krajowej, odbierany poza określonymi godzinami nocnymi, nie podlega zwolnieniu od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT, co nakłada na pracodawcę obowiązek poboru zaliczki na PIT.

Zwrot kosztów przejazdu, w związku z działalnością wykonywaną osobiście, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu i oskładkowaniu, za wyjątkiem przejazdów mogących być uznanymi za podróż w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy, przy czym zwolnienie dotyczy jedynie limitów określonych rozporządzeniami, a jazdy lokalne są opodatkowane w pełni.

Wydatki poniesione przez pracowników na usługi związane z podróżami służbowymi, dokumentowane imiennymi fakturami pracowników i nieopatrzone numerem NIP spółki, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów spółki, jeżeli spełniać będą przesłanki określone w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki pracownicze związane z wykonywaniem obowiązków służbowych, nawet gdy dokumenty pierwotne nie są dostępne, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, jeżeli są udokumentowane raportami zgodnie z wewnętrzną polityką i przepisami rachunkowości, wykazując rzeczywistość i związek kosztów z działalnością gospodarczą podatnika.

Wartość diet za czas podróży służbowych, związanych z działalnością gospodarczą, może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, o ile nie przekracza limitów przysługujących pracownikom, mimo zmian w przepisach dotyczących czasu pracy kierowców.

Wydatki ponoszone przez spółkę z tytułu podróży służbowych Członków Zarządu mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdy spełniają przesłanki celowości oraz związek z działalnością gospodarczą, bez podlegania wyłączeniom z art. 16 ust. 1 tejże ustawy.