Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania dostawy towarów w systemie wysyłkowym na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w związku z poz. 41 załącznika ma zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy z ewidencji i dowodów zapłaty jednoznacznie wynikają dane nabywcy, w tym jego adres. Brak tych danych, niezależnie od elektronicznej zapłaty i możliwości przypisania środków do transakcji, wyłącza prawo do zwolnienia

Wydatek na produkt lub usługę stanowiące bezpośredni przedmiot tworzonej komercyjnie publikacji internetowej może stanowić koszt uzyskania przychodów wyłącznie w zakresie rzeczywistego, obiektywnie ustalonego wykorzystania gospodarczego. Nie jest dopuszczalne rozliczanie kosztów według arbitralnie przyjętej proporcji, gdy nie odzwierciedla ona związku konkretnego wydatku z działalnością; w szczególności

Wydatki na utrzymanie munduru pilota, wykorzystywanego wyłącznie w działalności gospodarczej i posiadającego cechy stroju służbowego, w szczególności na jego czyszczenie, prasowanie oraz poprawki i naprawy krawieckie, stanowią koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o PIT. Wydatki na osobistą pielęgnację oraz na elementy garderoby i zegarek nadające się do użytku prywatnego takiej

Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania dostawy towarów w systemie wysyłkowym na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w związku z poz. 41 załącznika nie przysługuje, jeżeli z ewidencji oraz dowodów dokumentujących zapłatę nie wynikają pełne dane nabywcy, w tym jego adres. Ograniczenie zakresu danych przekazywanych sprzedawcy przez platformę sprzedażową nie zwalnia z obowiązku spełnienia tej przesłanki

Wydatki na odzież wykorzystywaną wyłącznie podczas sesji i nagrań reklamowych, w tym oznaczoną marką, oraz na fryzjera, makijaż, usługi kosmetyczne i kosmetyki służące przygotowaniu osób występujących w materiałach promocyjnych, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli są racjonalne, udokumentowane, związane z działalnością reklamową podatnika i nie

Wydatki spółki opodatkowanej ryczałtem od dochodów spółek na garderobę, stylizacje, makijaż oraz usługi kosmetyczne i fryzjerskie ponoszone dla komplementariuszy występujących jako twarze i ambasadorzy marki stanowią wydatki na reprezentację w rozumieniu art. 28m ust. 3 pkt 8 ustawy o CIT, a tym samym dochód z tytułu ukrytych zysków, niezależnie od ich marketingowego uzasadnienia i deklarowanego wyłączenia

Zwrot kosztów za pranie odzieży oraz korzystanie z sanitariatów w transporcie międzynarodowym jest zwolniony z opodatkowania, jeżeli odpowiada rzeczywistym kosztom lub średnim kosztom rynkowym, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 11 i 23d ustawy o PIT. Ryczałt przewyższający te koszty wymaga opodatkowania.

Świadczenia związane z kosztami prania odzieży roboczej, jeśli wypłacane jako ryczałt, zwolnione są z PIT jako ekwiwalent BH Polsce. Natomiast zwrot kosztów pralni, realizowany obok ryczałtu, nie podlega zwolnieniu i powoduje obowiązek zaliczkowy. Odpowiadają one przepisom bezpieczeństwa i higieny pracy, zgodnie z Kodeksem pracy.

Wydatki na zakup oraz bieżącą konserwację wizytowych ubrań służbowych, oznaczonych logo Spółki, ponoszone w celach reklamowych, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jako element strategii marketingowej przedsiębiorstwa.

Wydatki na specjalistyczną odzież ochronną, trwale oznaczoną logo firmy i służącą wyłącznie działalności gospodarczej, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, gdy spełniają kryteria celu, związku przyczynowo-skutkowego z przychodami oraz utraty charakteru osobistego.

Wydatki na zakup odzieży formalnej i sceniczno-reprezentacyjnej, nawet przy zawodzie wymagającym odpowiedniego wizerunku publicznego, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na ich osobisty charakter oraz brak bezpośredniego związku z osiąganiem lub zabezpieczeniem przychodów.

Wydatki poniesione na aranżację wnętrz, odzież, zabiegi kosmetyczne i dentystyczne o charakterze osobistym, nawet jeśli wpływają na wizerunek, nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów spółki zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, jako że są to koszty osobiste, a nie koszty związane wyłącznie z działalnością gospodarczą.

Sprzedaż online przez platformy, bez możliwości zidentyfikowania nabywcy, nie spełnia kryteriów przedmiotowego zwolnienia z obowiązku użycia kas rejestrujących, jeśli ewidencja nie zawiera pełnych danych nabywców. Dopóki sprzedaż nie przekroczy 20,000 zł, można korzystać z podmiotowego zwolnienia.

Wydatki poniesione na zakup odzieży biurowej dla pracowników, która jest użytkowana wyłącznie w miejscu pracy i pozostaje własnością przedsiębiorcy, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, o ile związek z osiągnięciem przychodów zostanie odpowiednio udokumentowany, a wydatki te spełniają przesłanki art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Wydatek na specjalistyczną kurtkę motocyklową, opatrzoną trwałym logo firmy, wykorzystywaną wyłącznie podczas realizacji działalności gospodarczej, może stanowić koszt uzyskania przychodów, gdy spełnia warunki z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozostając w związku przyczynowo-skutkowym z osiągnięciem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.

Wydatek poniesiony na zakup i trwałe oznakowanie odzieży firmowej logo i nazwą działalności gospodarczej, jeżeli odzież nie pełni funkcji reprezentacyjnej i nie ma charakteru osobistego, stanowi koszt uzyskania przychodów. Warunkiem jest wykorzystanie odzieży wyłącznie w celach zawodowych, zwiększających rozpoznawalność firmy.

Wydatki na zakup odzieży i kosmetyków, mimo deklarowanego związku z działalnością opodatkowaną, nie dają prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdy nie mają charakteru wyłącznie zawodowego i osobisty wizerunek nie wpływa bezpośrednio na uzyskiwane przychody.

Wydatki poniesione na zakup odzieży służbowej, stanowiące element wizerunku przedsiębiorstwa, mają charakter reprezentacyjny, zatem nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wydatki na zakup odzieży i akcesoriów, ponoszone przez podatnika w celu zapewnienia odpowiedniego wizerunku, mają charakter osobisty i nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy PIT, gdy ich poniesienie nie wykazuje bezpośredniego związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wydatki na zakup odzieży biznesowej o charakterze osobistym, wynikające z dress code'u ustalonego przez kontrahenta, nie kwalifikują się jako koszty uzyskania przychodów, gdyż nie spełniają warunku obiektywnego związku z przychodami oraz stanowią realizację osobistych potrzeb podatnika.

Ryczałtowe ekwiwalenty za używanie i pranie własnej odzieży roboczej, spełniające kryteria art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o PIT, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania jako świadczenia związane z bezpieczeństwem i higieną pracy.

Z chwilą wyboru zryczałtowanej formy opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej podatnik traci możliwość zaliczenia wydatków związanych z zakupem odzieży służbowej, używanej wyłącznie w celach zawodowych, do kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki na elegancką odzież oraz ubrania w stylu smart casual, mimo ich powiązania z wymogami branży eventowej, mają charakter osobisty i nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.