Obowiązek przekazania ksiąg rachunkowych na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT nie obejmuje ksiąg prowadzonych samodzielnie przez zagraniczne oddziały samobilansujące się polskiego podatnika według regulacji państwa ich działalności. Skoro księgi te nie są objęte obowiązkiem przekazania w strukturze JPK, nie podlegają również uzupełnieniu o dodatkowe dane określone w rozporządzeniu, bez uszczerbku

Stałe miejsce prowadzenia działalności zagranicznego przewoźnika lotniczego nie uczestniczy w świadczeniu usług międzynarodowego transportu pasażerów ani cargo, jeżeli jego zasoby służą wyłącznie funkcjom pomocniczym i nie umożliwiają samodzielnej realizacji przewozu. W takim przypadku podatnik niemający siedziby w Polsce korzysta z wyłączenia obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych określonego

Dochody osiągane w Polsce przez zakład zagranicznej instytucji kredytowej podlegają stawce właściwej dla tej instytucji na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, niezależnie od tego, że określony oddział wykonuje wyłącznie działalność niebankową. Odrębność rejestrowa, organizacyjna i rachunkowa oddziałów nie tworzy odrębnych podatników ani nie uzasadnia zróżnicowania stawki według profilu

Obowiązek przesyłania ksiąg rachunkowych na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT obejmuje wyłącznie księgi prowadzone przez podatnika zgodnie z właściwymi przepisami rachunkowości, a nie samodzielne księgi samobilansujących oddziałów zagranicznych prowadzone według prawa państwa ich położenia. Z tego względu do tych ksiąg nie stosuje się również obowiązku ich uzupełnienia o dodatkowe dane określone

Obowiązek przekazania ksiąg rachunkowych na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT obejmuje wyłącznie księgi, których prowadzenie wynika z przepisów właściwych dla polskiej rachunkowości. Nie obejmuje on ksiąg prowadzonych samodzielnie przez zagraniczne, samobilansujące oddziały podatnika zgodnie z prawem państwa ich położenia, choć dane tych oddziałów powinny zostać uwzględnione w ewidencji jednostki

Stała placówka niemieckiego przedsiębiorstwa w Polsce, obejmująca wynajęte biuro i personel zatrudniony na czas nieokreślony, nie stanowi zakładu w rozumieniu art. 5 UPO PL-DE, jeżeli wykonywane przez ten personel czynności mają wyłącznie techniczny, przygotowawczy lub pomocniczy charakter względem działalności przedsiębiorstwa jako całości, a pracownicy nie uczestniczą w sprzedaży, relacjach z klientami

Obowiązek prowadzenia i przekazania ksiąg rachunkowych w strukturze JPK_CIT, wynikający z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, dotyczy ksiąg rachunkowych prowadzonych przez polskiego podatnika w ramach ewidencji objętej ustawą o rachunkowości i nie rozciąga się na księgi samobilansujących zagranicznych oddziałów, prowadzone samodzielnie według przepisów rachunkowości państwa ich położenia.

W transgranicznym połączeniu przez przejęcie zagranicznej osoby prawnej przez inną zagraniczną osobę prawną art. 93 § 1 i § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej zapewnia sukcesję praw i obowiązków wynikających z polskiego prawa podatkowego, związanych z działalnością polskiego zakładu spółki przejmowanej. Sukcesja ta nie obejmuje jednak prawa do rozliczenia jej strat z lat ubiegłych, wyłączonego przez art.

Obowiązek elektronicznego przekazania ksiąg rachunkowych na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT nie obejmuje ksiąg prowadzonych samodzielnie przez zagraniczne oddziały samobilansujące się według lokalnych przepisów rachunkowości; zapisów tych nie należy również włączać do przekazywanych ksiąg działalności krajowej, z zachowaniem obowiązku ewidencyjnego w zakresie danych istotnych dla polskiego rozliczenia

Spółka nie jest zobowiązana do przesyłania do polskiego urzędu skarbowego ksiąg rachunkowych prowadzonych przez samobilansujące zagraniczne oddziały w formie JPK_KR_PD, gdyż takie księgi nie są prowadzone zgodnie z polską ustawą o rachunkowości.

Spółka nie jest zobowiązana do przesyłania na podstawie art. 9 ust. 1c Ustawy o CIT ksiąg rachunkowych prowadzonych przez jej zagraniczny oddział, zgodnie z Ordynacją podatkową. Obowiązek ten dotyczy jednostki macierzystej, a nie oddziału prowadzącego księgi według przepisów lokalnych w kraju siedziby.

Nie jest uzasadnione rozszerzenie obowiązków przesyłania elektronicznych ksiąg rachunkowych na zagraniczne oddziały samobilansujące się, gdyż polska ustawa o rachunkowości nie ma zastosowania do ksiąg prowadzonych na podstawie przepisów innego państwa.

Zagraniczne oddziały spółki, prowadzące samodzielnie księgi rachunkowe zgodnie z lokalnym prawem, nie są objęte obowiązkiem przesyłania tych ksiąg w formie JPK na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, gdyż przepis dotyczy wyłącznie ewidencji prowadzonej według polskich zasad rachunkowości.

Wydatki dokumentowane fakturami zakupowymi, na których wskazano różne warianty danych nabywcy, przy stałym NIP, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, o ile faktury te rzeczywiście dokumentują transakcje gospodarcze, a NIP prawidłowo identyfikuje podatnika. Zmiany w danych identyfikacyjnych nie wpływają na kwalifikację podatkową wydatków.

Spółka nie jest zobowiązana do przesyłania ksiąg rachunkowych oddziałów zagranicznych prowadzonych na podstawie lokalnych przepisów rachunkowych do polskich organów podatkowych zgodnie z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT.

Spółka z siedzibą w Polsce nie ma obowiązku przesyłać ksiąg rachunkowych zagranicznego oddziału, prowadzącego księgi zgodnie z lokalnymi przepisami, do polskiego organu podatkowego na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT.

Prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu Zakupów nie przysługuje Oddziałowi Spółki, jeśli brak jest związku z opodatkowaną działalnością gospodarczą w Polsce oraz dokumentacji związku z czynnościami opodatkowanymi poza terytorium kraju, co w konsekwencji nie spełnia przesłanek z art. 86 ustawy o VAT.

Polski oddział zagranicznego przedsiębiorstwa nie spełnia kryteriów stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie świadczenia międzynarodowego transportu lotniczego i nie jest zobowiązany do stosowania Krajowego Systemu e-Faktur przy wystawianiu faktur za usługi transportowe, będąc jedynie wsparciem administracyjnym.

Przepisy ustawy o CIT, w kontekście art. 9 ust. 1c, nie nakładają obowiązku przesyłania ksiąg rachunkowych prowadzonych przez zagraniczne oddziały w postaci JPK_CIT, jeżeli te prowadzone są zgodnie z przepisami obowiązującymi w miejscu ich działalności. Obowiązek ten dotyczy jedynie ksiąg rachunkowych prowadzonych na podstawie polskiej ustawy o rachunkowości.

Spółka zagraniczna, nieposiadająca w Polsce struktury personalnej ani technicznej zdolnej do prowadzenia działalności gospodarczej, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności zgodnie z rozporządzeniem 282/2011, a zatem nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych w KSeF.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie ma obowiązku przesyłania ksiąg rachunkowych prowadzonych przez jej samobilansujące się oddziały zagraniczne do polskiego organu podatkowego, zgodnie z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, gdyż obowiązek ten nie obejmuje ewidencji prowadzonej w innych jurysdykcjach według lokalnych przepisów.

Likwidacja zagranicznego zakładu spółki, niemożność rozliczenia jego strat w kraju zakładu, uzasadnia odliczenie tych strat w Polsce na zasadach z art. 7 ust. 5 Ustawy CIT, respektując ograniczenia przedawnienia i kwotowe.

Zagraniczne oddziały samobilansujące się polskiej spółki kapitałowej, będące jej integralną częścią, podlegają obowiązkowi przesyłania ksiąg rachunkowych w polskiej strukturze logicznej, uwzględniając zasady przewidziane w ustawie o CIT oraz zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów, co nie zwalnia z obowiązku prowadzenia ustrukturyzowanych zapisów dla celów rozliczeń podatkowych.

Oddział nierezydenta w Polsce jest zobligowany do poboru podatku u źródła od należności licencyjnych związanych z działalnością zakładu, nawet jeśli pokrywane są one technicznie przez Centralę, lecz ekonomicznie obciążają Oddział. Rozliczenie takie, wynikające z zawartych umów i konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, skutkuje podleganiem podatkowi u źródła w Polsce.