Spółka nie jest zobowiązana do przesyłania do polskiego urzędu skarbowego ksiąg rachunkowych prowadzonych przez samobilansujące zagraniczne oddziały w formie JPK_KR_PD, gdyż takie księgi nie są prowadzone zgodnie z polską ustawą o rachunkowości.

Spółka nie jest zobowiązana do przesyłania na podstawie art. 9 ust. 1c Ustawy o CIT ksiąg rachunkowych prowadzonych przez jej zagraniczny oddział, zgodnie z Ordynacją podatkową. Obowiązek ten dotyczy jednostki macierzystej, a nie oddziału prowadzącego księgi według przepisów lokalnych w kraju siedziby.

Nie jest uzasadnione rozszerzenie obowiązków przesyłania elektronicznych ksiąg rachunkowych na zagraniczne oddziały samobilansujące się, gdyż polska ustawa o rachunkowości nie ma zastosowania do ksiąg prowadzonych na podstawie przepisów innego państwa.

Zagraniczne oddziały spółki, prowadzące samodzielnie księgi rachunkowe zgodnie z lokalnym prawem, nie są objęte obowiązkiem przesyłania tych ksiąg w formie JPK na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, gdyż przepis dotyczy wyłącznie ewidencji prowadzonej według polskich zasad rachunkowości.

Wydatki dokumentowane fakturami zakupowymi, na których wskazano różne warianty danych nabywcy, przy stałym NIP, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, o ile faktury te rzeczywiście dokumentują transakcje gospodarcze, a NIP prawidłowo identyfikuje podatnika. Zmiany w danych identyfikacyjnych nie wpływają na kwalifikację podatkową wydatków.

Spółka nie jest zobowiązana do przesyłania ksiąg rachunkowych oddziałów zagranicznych prowadzonych na podstawie lokalnych przepisów rachunkowych do polskich organów podatkowych zgodnie z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT.

Spółka z siedzibą w Polsce nie ma obowiązku przesyłać ksiąg rachunkowych zagranicznego oddziału, prowadzącego księgi zgodnie z lokalnymi przepisami, do polskiego organu podatkowego na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT.

Prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu Zakupów nie przysługuje Oddziałowi Spółki, jeśli brak jest związku z opodatkowaną działalnością gospodarczą w Polsce oraz dokumentacji związku z czynnościami opodatkowanymi poza terytorium kraju, co w konsekwencji nie spełnia przesłanek z art. 86 ustawy o VAT.

Polski oddział zagranicznego przedsiębiorstwa nie spełnia kryteriów stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie świadczenia międzynarodowego transportu lotniczego i nie jest zobowiązany do stosowania Krajowego Systemu e-Faktur przy wystawianiu faktur za usługi transportowe, będąc jedynie wsparciem administracyjnym.

Przepisy ustawy o CIT, w kontekście art. 9 ust. 1c, nie nakładają obowiązku przesyłania ksiąg rachunkowych prowadzonych przez zagraniczne oddziały w postaci JPK_CIT, jeżeli te prowadzone są zgodnie z przepisami obowiązującymi w miejscu ich działalności. Obowiązek ten dotyczy jedynie ksiąg rachunkowych prowadzonych na podstawie polskiej ustawy o rachunkowości.

Spółka zagraniczna, nieposiadająca w Polsce struktury personalnej ani technicznej zdolnej do prowadzenia działalności gospodarczej, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności zgodnie z rozporządzeniem 282/2011, a zatem nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych w KSeF.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie ma obowiązku przesyłania ksiąg rachunkowych prowadzonych przez jej samobilansujące się oddziały zagraniczne do polskiego organu podatkowego, zgodnie z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, gdyż obowiązek ten nie obejmuje ewidencji prowadzonej w innych jurysdykcjach według lokalnych przepisów.

Likwidacja zagranicznego zakładu spółki, niemożność rozliczenia jego strat w kraju zakładu, uzasadnia odliczenie tych strat w Polsce na zasadach z art. 7 ust. 5 Ustawy CIT, respektując ograniczenia przedawnienia i kwotowe.

Zagraniczne oddziały samobilansujące się polskiej spółki kapitałowej, będące jej integralną częścią, podlegają obowiązkowi przesyłania ksiąg rachunkowych w polskiej strukturze logicznej, uwzględniając zasady przewidziane w ustawie o CIT oraz zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów, co nie zwalnia z obowiązku prowadzenia ustrukturyzowanych zapisów dla celów rozliczeń podatkowych.

Oddział nierezydenta w Polsce jest zobligowany do poboru podatku u źródła od należności licencyjnych związanych z działalnością zakładu, nawet jeśli pokrywane są one technicznie przez Centralę, lecz ekonomicznie obciążają Oddział. Rozliczenie takie, wynikające z zawartych umów i konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, skutkuje podleganiem podatkowi u źródła w Polsce.

Odsetki naliczone przez spółkę zagraniczną na rzecz Oddziału mogą być uznane za koszt uzyskania przychodu w momencie ich faktycznego przekazania, a nie naliczenia. Odsetki są potrącalne metodą kasową, co wynika z art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o CIT.

Zagraniczna linia lotnicza nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, co zwalnia ją z obowiązku korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur, gdyż jej działalność operacyjna i zaplecze techniczne oraz personalne są zlokalizowane wyłącznie poza terytorium Polski.

Oddział prowadzący działalność poprzez zagraniczny zakład ma prawo do wyłączenia wzrostu kosztów nabycia mediów z kalkulacji minimalnego CIT. Osiągnięcie wskaźnika rentowności powyżej 2% w jednym z trzech poprzednich lat umożliwia zwolnienie z CIT minimalnego w kolejnych latach, ale nie w roku osiągnięcia tego wskaźnika.

Oddział zagranicznej spółki nie spełnia warunków samodzielności prawnej wymaganych dla utworzenia podatkowej grupy kapitałowej; spółka dominująca musi posiadać siedzibę w Polsce, co wyklucza C. jako potencjalną spółkę dominującą w PGK.

Podatnicy posiadający siedzibę w Polsce są zobowiązani do wykazywania w JPK_KR_PD całości dochodów, w tym uzyskanych przez zagraniczne oddziały, jako że nie stanowią one odrębnych podmiotów, lecz integralne części spółek macierzystych.

Podatnicy, posiadający siedzibę lub zarząd na terenie RP, są zobowiązani do przesyłania plików JPK_KR_PD, obejmujących również samobilansujące zagraniczne oddziały, determinowane przepisami art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, niezależnie od lokalizacji. Interpretacja nie wyłącza oddziałów zagranicznych z tego obowiązku.

Faktury zaliczkowe powinny odzwierciedlać wartość usług przypadającą na odpowiedni okres rozliczeniowy. Zmiana umowy wpływająca na przyszłe wynagrodzenie nie wymaga korekty faktur zaliczkowych, a ostatnia faktura zaliczkowa zamykająca całą transakcję powinna zawierać numery poprzednich faktur dotyczących tego okresu rozliczeniowego.

Spółka może odliczyć podatek dochodowy zapłacony w Kolumbii od podatku w Polsce, z zastrzeżeniem że musi dysponować odpowiednimi dowodami zapłaty i stosować średni kurs NBP z dnia poprzedzającego faktyczną zapłatę przez płatnika w Kolumbii.

Obowiązek prowadzenia i przesyłania ksiąg rachunkowych w formie elektronicznej dotyczy wyłącznie przychodów uzyskanych przez polski oddział zagranicznej spółki, a nie całości przychodów przedsiębiorstwa.