Sprzedaż nieruchomości, w której obdarowany udział nabył poprzez darowiznę od małżonka, stanowi źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu, jeśli odpłatne zbycie nastąpiło przed upływem pięciu lat od daty darowizny; koszty nabycia poniesione przez darczyńcę nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu.
W przypadku odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości nabytej w drodze spadku, podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu proporcjonalną część zapłaconego podatku od spadków i darowizn, odpowiadającą wartości sprzedanego składnika majątku względem całej masy spadkowej.
Wynagrodzenia wypłacane w ramach mechanizmu earn-out, po dniu odwrotnego połączenia spółek, stanowią pośredni koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, o ile nie są bezpośrednimi wydatkami na nabycie udziałów.
Wynagrodzenie earn-out, nie stanowiące ceny nabycia ani warunkujące skuteczność nabycia udziałów, jest pośrednim kosztem uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, potrącalnym w dacie poniesienia, klasyfikowanym do przychodów operacyjnych, a nie zysków kapitałowych.
Przeniesienie udziałów w nieruchomości między partnerami, mające na celu rozliczenie nakładów finansowych, nie stanowi opodatkowanego przychodu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie generuje realnego przysporzenia majątkowego.
Wydatki na nabycie udziałów w przypadku ich dobrowolnego umorzenia nie stanowią kosztów uzyskania przychodu, lecz obniżają przychód z tytułu umorzenia, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy o CIT, co wyłącza ich podwójne rozliczenie jako koszt podatkowy.
Wynagrodzenie wypłacone z tytułu umorzenia udziałów, pochodzące z zysków sprzed okresu opodatkowania ryczałtem, podlega kwalifikacji jako dochód z tytułu ukrytych zysków podlegający opodatkowaniu estońskim CIT.
Wydatki poniesione przez podatnika na doradztwo inwestycyjne oraz inne usługi związane z nabyciem udziałów w innej spółce, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów, możliwe do rozliczenia w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
Zniesienie współwłasności nieruchomości poprzez przeniesienie udziału w zamian za zwolnienie z długu nie stanowi opodatkowanego przychodu, jeśli następuje po upływie 5 lat od nabycia. Odpłatne zbycie nabytego w ten sposób udziału przed upływem tych 5 lat generuje obowiązek podatkowy.
Koszty transakcyjne poniesione w celu nabycia udziałów lub akcji, niezrealizowane dotychczas, stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami i powinny być alokowane do dochodów z zysków kapitałowych oraz innych źródeł przychodów według proporcji przychodów zgodnie z art. 15 ust. 2 w związku z ust. 2b ustawy o CIT.
Wniesienie jednostek certyfikacyjnych do spółki komandytowej jako aport nie generuje przychodu podlegającego CIT, a ich rynkowa wartość ustalona na dzień aportu stanowi koszt uzyskania przychodu przy ewentualnej sprzedaży, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT.
Koszty finansowania dłużnego związane z nabyciem udziałów w spółkach, realizowane w ramach strategii ekspansji w systemie podatkowej grupy kapitałowej, należy uznać za pośrednie koszty uzyskania przychodów. Podlegają one alokacji do źródeł przychodów – zysków kapitałowych i operacyjnych – zgodnie z kluczem przychodowym z art. 15 ust. 2b ustawy o CIT.
Koszty okołotransakcyjne związane z nabyciem udziałów przez podatnika należy proporcjonalnie przypisać do zysków kapitałowych oraz pozostałych źródeł przychodów, a ulga konsolidacyjna nie obejmuje wydatków z poprzednich lat przed datą nabycia.
Świadczenie Earn-Out wypłacane w ramach realizacji zobowiązań kontraktowych związane jest z pośrednimi kosztami działalności operacyjnej, a nie nabyciem udziałów, co skutkuje jego ujęciem jako koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
Odsetki od kredytu zaciągniętego na bezpośrednie lub pośrednie refinansowanie historycznych zobowiązań akwizycyjnych nie podlegają ograniczeniom z art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, chyba że są związane bezpośrednio z długiem akwizycyjnym.
Sprzedaż nieruchomości rolnej przed upływem 5 lat może korzystać z zwolnienia PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 28, jeżeli grunty nie utracą charakteru rolnego, lub z art. 21 ust. 1 pkt 131, gdy przychód zostanie wydatkowany na cele mieszkaniowe.
W kontekście art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT z faktur za usługi i koszty związane z transakcjami inwestycyjnymi, o ile te transakcje pośrednio wspierają działalność opodatkowaną VAT podatnika.
Koszty finansowania dłużnego związanego z refinansowaniem wcześniejszego kredytu na zakup udziałów w spółce, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jeśli mają związek z kontynuacją działalności nabytej spółki.
W kontekście planowanej podatkowej grupy kapitałowej (PGK), Spółka Dominująca ma prawo rozpoznać poniesione koszty M&A jako koszty uzyskania przychodów, proporcjonalnie do przychodów z różnych źródeł, zgodnie z art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT, co przewiduje stosowanie klucza przychodowego.
Koszty badania due diligence poniesione przez spółkę, mające charakter operacyjny, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nie przypisanych do zysków kapitałowych, bez względu na finalizację nabycia udziałów. Przyjęte stanowisko podkreśla znaczenie celu poniesienia kosztów dla operacyjnej działalności spółki.
Wydatki Okołotransakcyjne, jako koszty pośrednie uzyskania przychodów, powinny podlegać alokacji na dwa źródła przychodów – zyski kapitałowe oraz inne przychody – według proporcji przychodów, na podstawie klucza wskazanego w art. 15 ust. 2b ustawy o CIT.
Koszty odsetek i prowizji od kredytów na finansowanie/refinansowanie udziałów w spółce Y należy alokować jako koszty działalności operacyjnej, jeśli zwiększają przychody z działalności gospodarczej, a nie z zysków kapitałowych.
Wynagrodzenie dodatnie typu earn-out w umowach sprzedaży udziałów kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d CIT. W zbyciu udziałów w celu umorzenia koszty nabycia są rozpoznawalne podatkowo, lecz strata nie jest generowana, niepowiązana z art. 12 ust. 4 pkt 3 CIT.