Wydatek na nabycie towarów handlowych przeznaczonych do dalszej sprzedaży, udokumentowany fakturą, potwierdzeniem zapłaty i dokumentacją przewozową, może stanowić koszt uzyskania przychodów mimo braku dokumentów celnych pozostających u dostawcy realizującego dostawę DDP. Do kosztów podatkowych nie zalicza się jednak VAT należnego z tytułu WNT, jeżeli nie zachodzą warunki wyjątku przewidzianego w art

Wydatek na certyfikaty CBAM, których umorzenie jest warunkiem definitywnego rozliczenia obowiązku wynikającego z importu towarów, stanowi bezpośredni koszt uzyskania przychodów ze sprzedaży tych towarów. Jeżeli certyfikaty odnoszące się do przychodów danego roku zostaną definitywnie rozliczone przed terminami wskazanymi w art. 15 ust. 4b ustawy o CIT, koszt potrąca się w roku uzyskania odpowiadających

W przypadku importu towarów rozliczanego na zasadach ogólnych z art. 33 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do odliczenia podatku z dokumentu celnego podlega pięcioletniemu terminowi z art. 86 ust. 13, liczonym od początku roku, w którym prawo to powstało. Terminu tego nie przesuwa ani możliwość odliczenia w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych, ani termin złożenia deklaracji za dany miesiąc; art. 86 ust

Sprzedaż realizowana przez wnioskodawcę w ramach dropshippingu na rzecz osób z miejscem zamieszkania w Polsce stanowi odpłatną dostawę towarów, nie podlega jednak opodatkowaniu VAT w Polsce z uwagi na miejsce rozpoczęcia wysyłki w kraju trzecim, skutkując brakiem obowiązku fakturowania oraz ewidencji na kasie rejestrującej.

Koszty CBAM, zarachowane, lecz nieopłacone, muszą zostać faktycznie poniesione, aby mogły być uznane jako koszty uzyskania przychodów w ujęciu podatkowym na podstawie ustawy o CIT; ich kwalifikacja zależy od daty faktycznego poniesienia względem roku podatkowego, na który przypada odpowiadający im przychód.

Koszty związane z mechanizmem CBAM mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów dopiero w momencie ich faktycznego poniesienia, zgodnie z postanowieniami art. 15 ust. 1 i 4c ustawy o CIT, co oznacza, iż możliwe jest ich rozliczenie jedynie w latach, w których rzeczywiście zostały poniesione.

Koszty związane z mechanizmem CBAM, gdy nie są faktycznie poniesione, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT. Potrącalność jako koszty bezpośrednio związane z przychodami jest możliwa jedynie po faktycznym rozliczeniu kosztów, rozliczanych zgodnie z odpowiadającym im przychodem podatkowym na zasadach z art. 15 ust. 4b-4c CIT.

Koszty opłaty postojowej (demurrage) oraz transportu, niewłączone do wartości celnej towarów importowanych, stanowią koszt dodatkowy zwiększający podstawę opodatkowania podatkiem VAT podczas importu, zgodnie z art. 30b ust. 4 ustawy o VAT.

W transakcji dropshippingowej, jeśli podatnikiem importu jest klient końcowy, dostawa towarów odbywa się w państwie trzecim i nie podlega opodatkowaniu w Polsce. Gdy sprzedawca zagraniczny jest importerem, dostawa dokonana po przeprowadzeniu importu w Polsce jest tam opodatkowana.

Sprzedaż towarów na rzecz klientów indywidualnych poprzez model dropshipping stanowi odpłatną dostawę towarów. Miejscem opodatkowania jest terytorium państwa trzeciego. W związku z tym, transakcje te nie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce ani nie wymagają ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej.

Dostawy towarów dokonywane przez podatnika poza terytorium Polski nie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce, o ile importer rozlicza VAT. Mimo to, transakcje te powinny być wykazywane w JPK_V7M, jeśli mogą wpływać na prawo do odliczenia VAT w Polsce.

Nabywane od podmiotów zagranicznych świadczenia, związane z realizacją usług edukacyjnych, podlegają opodatkowaniu VAT, gdyż nie spełniają przesłanek podmiotowo-przedmiotowych zwolnienia przewidzianego przez art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, ponieważ dostawcy nie są jednostkami objętymi systemem oświaty w rozumieniu polskich przepisów prawa edukacyjnego.

Transakcje realizowane przez wnioskodawcę w modelu dropshipping, w których towar zamawiany jest od dostawców z Chin i bezpośrednio dostarczany do klientów w Polsce, stanowią dostawę towarów. Stąd nie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce, lecz w kraju rozpoczęcia wysyłki (Chiny), przy czym wnioskodawca nie działa jako podmiot ułatwiający dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy o VAT.

Działalność Wnioskodawcy w modelu dropshippingu wypełnia znamiona odpłatnej dostawy towarów, która podlega opodatkowaniu VAT na terytorium państwa trzeciego, a nie w Polsce. Wnioskodawca nie jest zobowiązany do stosowania kasy rejestrującej oraz ma prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków związanych z działalnością odbywającą się poza terytorium kraju.

Dostawa towarów realizowana przez wnioskodawcę w ramach modelu dropshipping nie stanowi ułatwiania dostawy w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy o VAT. Miejscem opodatkowania dostawy jest miejsce rozpoczęcia transportu, co wyłącza obowiązek ewidencjonowania na kasie fiskalnej w Polsce. Transakcje te są opodatkowane poza terytorium UE.

Spółka, która dokonuje wstecznej rejestracji dla celów VAT w Polsce, jest zobowiązana do korekty wcześniejszych rozliczeń, nawet jeśli były one pierwotnie objęte mechanizmem odwrotnego obciążenia; wsteczna rejestracja zmienia bowiem obowiązki podatkowe przewidziane pierwotnie dla nabywcy.

Podatnik importujący towary do kraju ma prawo do odliczenia VAT, jeżeli jest zarejestrowany jako czynny podatnik w kraju importu, a obowiązek podatkowy z tytułu dostawy następuje w momencie przejścia ekonomicznego władztwa nad towarem. Podmiot bez stałego miejsca działalności w Polsce nie podlega obowiązkowi wystawiania faktur przez KSeF.

Działalność Wnioskodawcy prowadzona w modelu dropshippingowym stanowi odpłatną dostawę towarów, a nie świadczenie usług. Wnioskodawca nie jest uznawany za podmiot ułatwiający dostawę wg art. 7a ustawy o VAT, a miejsce opodatkowania tych transakcji znajduje się w kraju trzecim.

Sprzedaż towarów w modelu dropshipping, związana z przeniesieniem prawa do rozporządzania towarami, stanowi odpłatną dostawę towarów z miejscem jej świadczenia w kraju rozpoczęcia transportu. W związku z tym sprzedaż ta nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce, a Wnioskodawca nie ma obowiązku dokumentowania jej fakturami ani ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej.

Nie istnieje obowiązek korekty VAT należnego i naliczonego przy reklamacji i zwrocie importowanych towarów do dostawcy z państw trzecich, jeśli towary te były przedmiotem czynności opodatkowanych przed reklamacją.

Dla uznania wydatków z tytułu zakupu towarów jako kosztów uzyskania przychodów w CIT, nie można do nich zaliczyć podatku VAT w sytuacji, gdy transakcja stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, a podatek należny z WNT podlega odliczeniu jako podatek naliczony. Koszty związane z WNT należy rozliczać bez uwzględnienia kwoty VAT.

Należności celne przywozowe, powstałe wskutek błędnego zgłoszenia celnego, nie kwalifikują się jako koszty uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT, gdyż wynikają z nieprawidłowości bez związku przyczynowego z osiąganiem przychodów.

Podatnikowi rozliczającemu VAT z tytułu importu towarów na zasadach określonych w art. 33a ustawy o VAT nie przysługuje prawo do korekt deklaracji podatkowej w dowolnym terminie; musi je dokonać w ciągu czterech miesięcy od powstania obowiązku podatkowego, w przeciwnym wypadku utraci prawo do takiego rozliczenia i będzie musiał zapłacić podatek wraz z odsetkami.