Podatnik zachowuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych poza systemem KSeF, o ile spełnione są przesłanki z art. 86 ustawy o VAT, a brak wystawienia faktury strukturyzowanej nie jest przesłanką negatywną określoną w art. 88 ustawy.

Brak wystawienia faktur w KSeF przez dostawcę nie eliminuje wydatku z kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem udokumentowania rzeczywistej transakcji i spełnienia ogólnych warunków z art. 15 ust. 1 ustawy CIT.

Dostawa wewnątrzwspólnotowo nabytych wyrobów Y, po ich konfekcji, do zużywających podmiotów gospodarczych z zastosowaniem e-DD, uprawnia do stawki zerowej akcyzy zgodnie z art. 89 ust. 2 pkt 5 ustawy akcyzowej. Eksport lub wewnątrzwspólnotowa dostawa tych wyrobów umożliwiają ubieganie się o zwrot zapłaconej akcyzy, przy spełnieniu warunków określonych w art. 82 ustawy.

Odbiór zapłaty za wyroby węglowe przez finalnego nabywcę nieposiadającego numeru NIP nie jest wystarczającym dowodem na odbiór faktury dokumentującej sprzedaż wyrobów węglowych, zbędnym do realizacji zwolnienia akcyzowego zgodnie z art. 31a ust. 3i ustawy o podatku akcyzowym.

Faktury zakupowe wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur od 1 lutego 2026 r., przy spełnieniu wszystkich ustawowych przesłanek, mogą stanowić podstawę do uznania wydatków za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Przechowywanie faktur zakupowych w formie elektronicznej, w szczególności jako komunikaty EDI, zgodnie z wymogami art. 112a ustawy o VAT oraz zasadami rachunkowości, uprawnia podatnika do zaliczenia całości wydatków udokumentowanych w ten sposób do kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT.

Faktury wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur, które spełniają wymagania ustawy o VAT, mogą być podstawą do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodu na mocy art. 15 ustawy o CIT, niezależnie od wymogu ich wystawienia w systemie KSeF, o ile spełniają pozostałe warunki ustawowe.

Archiwizowanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej, przy spełnieniu warunków autentyczności, integralności i czytelności, nie wyklucza możliwości uznania wydatków za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.

Podatnik CIT, nieprzekraczający równowartości 50 mln euro przychodów w poprzednim roku podatkowym i będący jednocześnie podatnikiem VAT przesyłającym JPK_VAT, obowiązany jest do przesłania plików JPK_CIT za rok podatkowy rozpoczynający się po 31 grudnia 2025 r.

Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek nie przekracza limitu przychodu 50 mln euro, ustalonego zgodnie z przepisami rachunkowymi, w konsekwencji nie podlega obowiązkowi przesyłania ksiąg rachunkowych za rok obrotowy 2025 właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego.

Przejście na kwartalne rozliczanie VAT pozwala podatnikowi na przesunięcie obowiązku wysyłki elektronicznych ksiąg rachunkowych do organu podatkowego po raz pierwszy za rok podatkowy rozpoczynający się po 31 grudnia 2026 r., zgodnie z przepisami przejściowymi ustawy o CIT oraz ustawy o VAT.

Wydatki zwracane pracownikom, dokumentowane fakturami wystawionymi na pracowników i zgodnie z polityką wewnętrzną spółki, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w świetle art. 15 ust. 1 CIT, jeśli spełniają właściwe przesłanki związku z działalnością gospodarczą oraz są odpowiednio dokumentowane.

Wydatki ponoszone w imieniu spółki przez pracowników, udokumentowane fakturami imiennymi na pracownika lub paragonami bez danych nabywcy, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem, że spełniać będą wymogi określone w art. 9 i art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz zostaną odpowiednio zaksięgowane i udokumentowane.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, spółka może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wydatki ponoszone na rzecz pracowników, nawet jeśli dokumentowane są na fakturach imiennych lub bez danych nabywcy, pod warunkiem ich właściwego udokumentowania i spełnienia przesłanek związku z działalnością gospodarczą oraz uzyskaniem przychodów.

Wydatki poniesione przez pracowników w ramach wykonywania obowiązków służbowych, udokumentowane zgodnie z procedurami spółki i ustawą o rachunkowości, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu. Decyzję o kwalifikacji kosztu uzyskania przychodu podejmuje organ podatkowy na podstawie indywidualnej analizy zgodności z wymogami przewidzianymi w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki poniesione przez spółkę z tytułu rozliczeń służbowych, jeśli są właściwie udokumentowane zgodnie z normami rachunkowymi, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy CIT, jeśli nie są wykluczone przez art. 16 ust. 1.

Przechowywanie faktur w formie elektronicznej, po ich uprzednim zeskanowaniu z zachowaniem zasad integralności i autentyczności, uprawnia podatnika do zaliczenia kosztów uzyskania przychodów w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o rachunkowości.

Faktury stanowiące dowody księgowe, przechowywane wyłącznie w formie elektronicznej, mogą stanowić podstawę do zaliczenia związanych z nimi wydatków jako kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem zapewnienia ich autentyczności i dostępności, zgodnie z ustawą o rachunkowości i ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przechowywanie faktur wyłącznie w formie elektronicznej, przy zachowaniu wymogów zgłaszanych przez prawo podatkowe i rachunkowe, zapewnia uprawnienie podatnika do zaliczania takich dokumentów do kosztów uzyskania przychodów, również w kontekście prawa do obniżenia przychodów o poniesione wydatki.

Obowiązek prowadzenia i przesyłania ksiąg rachunkowych w formie elektronicznej dotyczy wyłącznie przychodów uzyskanych przez polski oddział zagranicznej spółki, a nie całości przychodów przedsiębiorstwa.

Zdigitalizowanie faktur i dokumentów transportowych, a następnie zniszczenie ich wersji papierowych, nie pozbawia prawa do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Zgodne z art. 15 ust. 1 ustawy CIT w związku z art. 9 ust. 1 tej ustawy, elektroniczne przechowywanie dowodów spełniających wymogi rachunkowości, nie wpływa na kwalifikację podatkową.

Wydatki pracownicze, poniesione zgodnie z polityką wewnętrzną i prawidłowo udokumentowane, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT, o ile spełniają przesłanki z art. 15 ust. 1 i nie są wyłączone przez art. 16 ust. 1 ustawy CIT.

Elektroniczne skany dokumentów źródłowych mogą stanowić prawidłowe potwierdzenie poniesienia wydatku, a co za tym idzie - uznanie wydatku jako kosztu uzyskania przychodów, pod warunkiem spełnienia definicji kosztów z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Przechowywanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej jest zgodne z przepisami prawa podatkowego i rachunkowego, pod warunkiem spełnienia wymogów dotyczących autentyczności, integralności i dostępności, co umożliwia zaliczenie związanych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.