Wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziałów objętych za aport stanowi przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o PIT, wobec czego spółka wypłacająca wynagrodzenie nie jest płatnikiem podatku, lecz ciąży na niej obowiązek informacyjny zgodnie z art. 39 ust. 3 ustawy o PIT.

Wydatki na nabycie udziałów w przypadku ich dobrowolnego umorzenia nie stanowią kosztów uzyskania przychodu, lecz obniżają przychód z tytułu umorzenia, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy o CIT, co wyłącza ich podwójne rozliczenie jako koszt podatkowy.

Podatnik może samodzielnie ustalić kolejność odpłatnego zbycia udziałów nabytych na różnych zasadach, jeżeli istnieje możliwość identyfikacji daty i kosztu ich nabycia; nie ma obowiązku stosowania zasady FIFO w zakresie zbycia udziałów w spółkach z o.o.

Wynagrodzenie z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów wypłacone nierezydentowi przez spółkę mającą siedzibę w Polsce nie stanowi dochodu uznawanego za osiągany na terytorium Polski, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów z dobrowolnego umorzenia udziałów nabytych zarówno za wkład pieniężny, jak i niepieniężny, zastosowanie ma odpowiednia interpretacja przepisów ustaw o podatku dochodowym, które różnicują te koszty w zależności od sposobu nabycia, a w przypadku braku możliwości przypisania stosuje się zasadę FIFO.