Nieuzyskanie dochodu w ramach inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, skutkujące niekorzystaniem ze zwolnienia na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o p.d.o.p., umożliwia zastosowanie wyłączenia z obowiązku sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych zgodnie z art. 11n pkt 1 ustawy o p.d.o.p.

Wydatki poniesione na nabycie nieruchomości gruntowej od podmiotu powiązanego, jako koszty kwalifikowane, wpływają na wysokość pomocy publicznej w postaci zwolnienia od podatku dochodowego w zakresie nowej inwestycji w świetle decyzji o wsparciu, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

Podatnik uzyskuje prawo do korzystania ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT od miesiąca, w którym zrealizowana inwestycja zacznie generować przychód, niezależnie od wcześniejszego ponoszenia kosztów kwalifikowanych.

Wydatki na infrastrukturę okołoprodukcyjną, taką jak magazyn wysokiego składowania i zagospodarowanie terenu, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu Rozporządzenia WNI, wpływające na wysokość zwolnienia podatkowego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

Cena zakupu netto nieruchomości od podmiotu powiązanego, w ramach decyzji o wsparciu nowej inwestycji, może być uznana za koszt kwalifikowany, zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia o WNI, jeśli spełnia wymogi kwalifikowalności przewidziane w przepisach podatkowych.

Kary umowne mogą być alokowane do źródła przychodów podlegającego opodatkowaniu lub zwolnieniu stosując klucz przychodowy, o którym mowa w art. 15 ust. 2 i 2a u.p.d.o.p., jeżeli przypisanie ich do konkretnego źródła przychodu jest niemożliwe.

Koszty uzyskania przychodów, których nie można jednoznacznie przypisać do działalności zwolnionej lub opodatkowanej, powinny być alokowane stosownie do proporcji przychodów zwolnionych i opodatkowanych w ogólnej kwocie przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT.

Wygaśnięcie decyzji o wsparciu z art. 17 ust. 5 Ustawy o WNI skutkuje utratą prawa do zwolnienia z datą złożenia wniosku o wygaszenie, a nie ex tunc. Koszty związane z działalnością zwolnioną nie mogą być przeksięgowane na działalność opodatkowaną.

Niemożność stosowania ryczałtu od dochodów spółek w przypadku posiadania decyzji o wsparciu wobec nowych inwestycji i braku osiągnięcia z nich dochodów, wykluczając podatnika z możliwości korzystania z estońskiego CIT, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, niezależnie od faktycznej realizacji tych dochodów przez inwestujący podmiot.

Koszty dzierżawy nieruchomości od podmiotów powiązanych mogą stanowić koszty kwalifikowane dla celów uzyskania pomocy publicznej w formie zwolnienia podatkowego, pod warunkiem spełnienia określonych w przepisach wymogów dotyczących długości umowy czy miejsca realizacji inwestycji.

Moment poniesienia wydatku inwestycyjnego kwalifikowanego do obliczania pomocy publicznej, zgodnie z § 10 Rozporządzenia o WNI, wymaga zarówno rzeczywistej zapłaty, jak i ujęcia środka trwałego w ewidencji. Zatem koszt uznaje się za poniesiony tylko po spełnieniu tych dwóch warunków.

Podatnik może stosować alternatywne metody alokacji kosztów wspólnych, w tym opartych na zużyciu surowca, pod warunkiem wiarygodnego odzwierciedlenia rzeczywistego podziału kosztów, jeżeli metoda ta jest bardziej adekwatna niż klucz przychodowy określony w art. 15 ust. 2 ustawy o CIT.

Wydatki poniesione na nowe inwestycje, w tym hale produkcyjne, budynki administracyjne i infrastrukturę, kwalifikują się jako koszty dające prawo do zwolnienia podatkowego na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, a odpisy amortyzacyjne tych inwestycji mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, tym samym podlegając zwolnieniu podatkowemu.

Przychody i koszty uzyskania przychodów związane ze sprzedażą produktów oraz usług montażu, wykonywanych w ramach wspieranej inwestycji, stanowią element kalkulacyjny wyniku podatkowego działalności zwolnionej, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, nawet jeżeli część działań jest realizowana poza terenem wsparcia.

Koszty związane z budową budynku socjalno-biurowego, instalacji oraz fotowoltaiki na potrzeby nowej inwestycji, objęte są pomocą publiczną jako koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji i zwolnione na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

Wydatki poniesione przez Spółkę na podstawie umów leasingu, spełniających warunki leasingu finansowego, stanowią koszty kwalifikowane do wsparcia na nową inwestycję w formie zwolnienia podatkowego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT, pod warunkiem kontynuacji zakupów leasingowych jako środków trwałych. Wydatki te obejmują wstępną opłatę leasingową, opłatę manipulacyjną, raty leasingowe i kwotę

Dopuszczalne jest prowadzenie jednej wspólnej ewidencji rachunkowej dla działalności zwolnionej z CIT w oparciu o wiele decyzji o wsparciu, z rozliczeniem pomocy publicznej zgodnie z kolejnością wydania decyzji, gdy przepisy nie wymagają odrębności rozliczeń.

Wydatki poniesione przez Spółkę na budowę budynku socjalnego i biurowego stanowią koszty kwalifikowane, zwiększające limit zwolnienia podatkowego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, pod warunkiem spełnienia kryteriów określonych w Decyzji o wsparciu.

Podatnik, który wykorzystał w pełni przyznany limit pomocy publicznej w ramach decyzji o wsparciu, przestaje osiągać dochody zwolnione z opodatkowania na jej podstawie, o ile decyzja nie wygeneruje nowych dochodów, może w tym samym roku kalendarzowym wybrać Estoński CIT.

Koszty dzierżawy nieruchomości od podmiotu powiązanego, spełniające wymogi kwalifikowalności określone w rozporządzeniu o wsparciu nowych inwestycji, mogą być uznane za koszty kwalifikowane do objęcia pomocą publiczną, w ramach zwolnienia podatkowego na podstawie decyzji o wsparciu.

Zwolnienie z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o PIT dotyczy wyłącznie dochodu uzyskanego z realizacji nowej inwestycji, wyodrębnionego zgodnie z kryteriami funkcjonalnymi i ekonomicznymi, a wspólne koszty alokuje się wg klucza przychodowego.

Wydatki na zakup i montaż kontenerów, pełniących funkcje magazynowe i biurowo-socjalne dla procesów produkcji, spełniają kryteria kosztów kwalifikowanych na nowe inwestycje, mieszczące się w limicie zwolnienia podatkowego wg art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, oraz zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia WNI.

Wydatek na nabycie maszyn i urządzeń od podmiotu powiązanego, dokonany po cenie rynkowej, może stanowić koszt kwalifikowany nowej inwestycji w rozumieniu § 8 rozporządzenia ws. pomocy publicznej, na cel zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., pod warunkiem spełnienia przesłanek formalnych i materiałowych określonych w prawie podatkowym.

Koszt nabycia systemu ERP, stanowiący cenę nabycia wartości niematerialnych związanych z transferem technologii, kwalifikuje się do objęcia wsparciem jako koszt nowej inwestycji, zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 lit. d rozporządzenia w sprawie pomocy publicznej.