Wydatki związane z wynajmem mikroapartamentu, jako specyficznie związane z działalnością gospodarczą i niemające charakteru osobistego, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, o ile spełniają przesłanki formalne i materialne.

Przychody uzyskiwane przez podatnika podczas zawieszenia działalności gospodarczej z umów zawartych przed zawieszeniem są przychodami z pozarolniczej działalności gospodarczej, podlegającymi opodatkowaniu zgodnie z zasadami działalności gospodarczej.

Opłaty przyłączeniowe są kosztami pośrednimi, niepodlegającymi wliczeniu do wartości początkowej środka trwałego, zaś czynsz dzierżawny może podnieść wartość początkową środka trwałego w ramach procesu inwestycyjnego farmy fotowoltaicznej.

Nowe limity zaliczania rat leasingowych oraz czynszu najmu samochodów osobowych do kosztów uzyskania przychodów obowiązują od 1 stycznia 2026 r., niezależnie od daty rozpoczęcia roku podatkowego podatnika; ograniczenie do 100 000 zł stosuje się również do umów zawartych przed tą datą.

Wydatki ponoszone na czynsz inicjalny jako koszt uzyskania przychodów powinny być rozpoznawane proporcjonalnie do okresu przygotowawczego projektu, natomiast czynsz dzierżawny jako koszty bieżące powinny być ujmowane na bieżąco, w dniu ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Koszty najmu lokali mieszkalnych oraz opłat za media, ponoszone przez spółkę, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu, jeżeli są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki ponoszone przez spółkę na prezenty dla kontrahentów oraz imprezy integracyjne nie podlegają opodatkowaniu estońskim CIT, o ile wykazują związek z działalnością gospodarczą. Wydatki na alkohol podczas imprez integracyjnych oraz wynagrodzenia członków zarządu przekraczające limity mogą być uznane za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą lub ukryte zyski.

Wydatki ponoszone na najem części lokalu mieszkalnego będącego wyłączną własnością małżonki, z którą podatnik ma rozdzielność majątkową, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jeśli są wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Należności z tytułu niezasądzonych opłat eksploatacyjnych lokalu użytkowego, objęte odpisem aktualizacyjnym, nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli ich nieściągalność nie została skutecznie uprawdopodobniona zgodnie z wymogami prawnymi.

Czynsz dzierżawny, jako koszt wytworzenia środka trwałego do przekazania go do użytkowania, zwiększa jego wartość początkową w świetle art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, natomiast podatki od nieruchomości i rolny związane z inwestycją mogą być bezpośrednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Wynagrodzenie za obniżkę czynszu wypłacone w trakcie transakcji sprzedaży nieruchomości stanowi koszt uzyskania przychodów dla Zbywcy, spełniając warunki określone w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w tym związek z przychodami oraz racjonalność gospodarczą.

Czynsz za dzierżawę gruntu, na którym powstaje środek trwały, powinien zwiększać wartość początkową tego środka trwałego do momentu jego oddania do używania i być amortyzowany, nie zaś potrącalny jako koszt pośredni, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych.

Czynsz najmu płacony przez przedsiębiorcę na rzecz samego siebie jako właściciela lokalu nie może być uznany za koszt podatkowy, natomiast opłaty eksploatacyjne, spełniające warunki ustawy o PIT, są uznawane za koszty uzyskania przychodów w działalności gospodarczej.

Wydatki ponoszone na wynajem mieszkania w Warszawie, wykorzystywane wyłącznie do celów artystycznych i komunikacyjnych w ramach działalności gospodarczej, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeśli mają bezpośredni i niepodważalny związek z osiągnięciem przychodów lub zabezpieczeniem źródła przychodów, co wymaga właściwego udokumentowania.

Podatnik, prowadząc działalność gospodarczą w wydzielonej części wynajmowanego mieszkania, może zaliczać do kosztów uzyskania przychodu proporcjonalną część kosztów czynszu i zużycia prądu, pod warunkiem ich odpowiedniego udokumentowania oraz wykazania związku ponoszonych wydatków z prowadzoną działalnością.

Czynsz inicjalny, jako koszt pośredni, winien być rozliczany jednorazowo w momencie jego poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, natomiast czynsz dzierżawny stanowi koszt potrącalny na bieżąco jako koszt ogólnego działania zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Odsetki od kredytu hipotecznego i koszty utrzymania lokalu, wykorzystywanego częściowo do działalności gospodarczej, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeśli są poniesione w celu osiągnięcia przychodów i proporcjonalnie do wykorzystania lokalu na cele działalności, z zastrzeżeniem właściwego ich udokumentowania.

Wydatki na czynsz i media w proporcji odpowiadającej wykorzystaniu na działalność gospodarczą mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu, natomiast wydatki na leczenie czy pakiet medyczny, z uwagi na ich osobisty charakter, nie mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodu z działalności gospodarczej.

Moment powstania obowiązku podatkowego i obowiązek wystawienia faktury w związku z bezumownym korzystaniem z przedmiotu dzierżawy.

Moment ujęcia w kosztach uzyskania przychodu zasądzonych wyrokiem opłat z tytułu zaległego czynszu i odsetek.

Skutki podatkowe zawierania umów najmu samochodów używanych z opcją wykupu przedmiotu najmu.

Dotyczy ustalenia, czy: - w stosunku do zawartej przez Spółkę z Wynajmującym Umowy nie znajduje zastosowania art. 17i ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „Ustawa o CIT” lub „Ustawa”); - Spółka jest uprawniona do rozliczenia w kosztach uzyskania przychodów pełnej wysokości opłat z tytułu czynszu płaconych przez nią na rzecz Wynajmującego w całym okresie trwania

Czy koszty czynszu dzierżawnego za dzierżawę gruntu stanowią koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 4d ustawy o CIT i w związku z tym powinny być rozpoznawane na bieżąco, w dniu ich poniesienia, określonym zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT.