Wydatki na czesne za studia wyższe mogą stanowić koszty uzyskania przychodów pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, jeżeli zdobywana wiedza jest przydatna i pozostaje w realnym związku z wykonywanymi usługami, służąc zwiększeniu, zachowaniu lub zabezpieczeniu przychodów, a wydatek nie ma charakteru osobistego, jest faktycznie poniesiony i właściwie udokumentowany
Wydatki na studia magisterskie związane tematycznie z działalnością gospodarczą ratownika medycznego mogą stanowić koszty uzyskania przychodów dla potrzeb podatku dochodowego, jeżeli udokumentowano ich związek z polepszeniem jakości usług i możliwością zwiększenia przychodów.
Koszty poniesione na studia w zakresie prawa, związane przyczynowo-skutkowo z prowadzoną działalnością gospodarczą, mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów, o ile mają na celu zwiększenie, zachowanie lub zabezpieczenie przychodów z tej działalności, a także nie są wymienione w katalogu wyłączeń art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wydatki poniesione na czesne za studia pielęgniarskie, przed rozszerzeniem działalności o usługi pielęgniarskie, mają charakter osobisty i nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w działalności diagnostycznej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wydatki na czesne za studia, które mają bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile ich poniesienie służy racjonalizacji, zabezpieczeniu lub zwiększeniu źródła przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Opłata za studia psychologiczne może zostać uznana za koszt uzyskania przychodu, jeżeli istnieje obiektywny związek przyczynowo-skutkowy między wydatkiem a wzrostem lub zabezpieczeniem źródła przychodu z działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wydatki na studia związane z profilem działalności mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeżeli przyczyniają się do poprawy efektywności w prowadzeniu tej działalności i są właściwie udokumentowane, spełniając warunki art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.
Wydatki poniesione przez podatnika w związku z edukacją, mające na celu bezpośrednie zwiększenie jakości i zakresu świadczonych usług oraz generowanie większych przychodów, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, o ile nie są wymienione w art. 23 ustawy o PIT jako koszty wyłączone.