Koszty wdrożenia Oprogramowania, z wyłączeniem kosztów operacyjnych i bieżącego utrzymania, jako usługi związane z jego przystosowaniem, zwiększają wartość początkową WNP, podlegającą amortyzacji podatkowej zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT; jednocześnie mogą być one zaliczone do kosztów kwalifikowanych inwestycji zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia WNI.

Licencje, nabyte i wykorzystywane przez Spółkę już na etapie projektowania, mogą zostać uznane za wartości niematerialne i prawne, wprowadzone do ewidencji i podlegające amortyzacji od miesiąca następującego po ich ujawnieniu, jednak do zakończenia instalacji odpisy amortyzacyjne powinny zwiększać wartość początkową środków trwałych.

Strata powstała w wyniku likwidacji nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych, gdy ich likwidacja nie wynika ze zmiany rodzaju działalności, stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ustawy o CIT. Wyburzenie budynku celem rozpoczęcia nowej inwestycji deweloperskiej nie wyklucza zaliczenia strat do kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki ponoszone przez Spółkę na błękitno-zieloną infrastrukturę (BZI) oraz rozwiązania wspierające, o ile są należycie udokumentowane, stanowią koszty uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych, a koszty zieleni uzyskane przez BZI mogą być wliczone do wartości początkowej środków trwałych podlegających amortyzacji.

Instalacja fotowoltaiczna montowana na budynku prowadzonej działalności gospodarczej, charakteryzująca się konstrukcją umożliwiającą jej demontaż i ponowną eksploatację, stanowi odrębny środek trwały, umożliwiający dokonanie jednorazowego odpisu amortyzacyjnego przewidzianego dla małych podatników (art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Koszty poniesione w fazie rozruchu zwiększają wartość początkową środków trwałych i są rozliczane poprzez amortyzację, podczas gdy przychody ze sprzedaży energii w tym okresie uznawane są za przychody bieżącego okresu, nie wpływając na wartość początkową środków trwałych. Przyjęte rozwiązania są zgodne z przepisami ustawy o CIT.

Ograniczenie wprowadzone w art. 15 ust. 6 ustawy o CIT odnosi się do spółek nieruchomościowych i wymaga, aby wartość kosztów podatkowych z tytułu amortyzacji nie przekraczała wartości umorzeniowej z rachunkowości. W braku bilansowej amortyzacji, spółka nie może zaliczyć odpisów podatkowych od takich środków trwałych do kosztów uzyskania przychodów.

Wydzielony z przedsiębiorstwa zespół składników majątkowych i niemajątkowych, który zostaje przekazany do nowej jednostki w ramach podziału przez wydzielenie, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, co powoduje, iż operacja ta jest neutralna podatkowo na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych.

Wydatki poniesione na odtworzenie infrastruktury technicznej przy przebudowie budynków, o ile nie powodują ulepszenia środków trwałych, należy traktować jako koszty pośrednie inwestycji, nie podlegające bezpośredniemu rozliczeniu poprzez odpisy amortyzacyjne na budynki.

Sprzedaż nakładów inwestycyjnych poniesionych na cudzej nieruchomości nie uprawnia do zaliczenia niezamortyzowanej wartości nakładów do kosztów uzyskania przychodów, a przychód podatkowy z tytułu tej sprzedaży powstaje jednorazowo w dacie jej dokonania, niezależnie od ratalnego systemu płatności czy kompensaty wierzytelności.

Podatkowe odpisy amortyzacyjne od środków trwałych kwalifikowanych do grupy 1 KŚT, dokonane przez spółkę nieruchomościową, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jeśli nie dokonano odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami o rachunkowości, obciążających wynik finansowy jednostki.

Nakłady ponoszone na ulepszenie nieruchomości będącej współwłasnością nie mogą być uznane za inwestycje w obcy środek trwały, a ich amortyzacja powinna odpowiadać wysokości udziału podatnika w nieruchomości. Ponoszenie nakładów na środki własne wyklucza możliwość zaliczenia ich do inwestycji w obcych środkach trwałych.

Prowadzenie działalności projektowej spełniającej warunki systematyczności, twórczości oraz mającej na celu rozwój wiedzy, może kwalifikować do ulgi badawczo-rozwojowej, o ile spełnione są szczegółowe wymogi ustawowe dotyczące ewidencji kosztów i twórczego charakteru projektów. Aby korzystać z IP Box, wymagana jest odpowiednia ewidencja rachunkowa umożliwiająca identyfikację dochodów z praw własności

Dochody Spółki z tytułu opłat licencyjnych za gry komputerowe stanowią dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i mogą być opodatkowane preferencyjną stawką 5% w ramach ulgi IP Box, przy spełnieniu wymogów związanych z prowadzeniem działalności B+R oraz zgodnych z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Przyznanie spółce prawa do jednorazowych odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z art. 38k ustawy o CIT, jest uzasadnione, jeżeli inwestycje są związane z przeciwdziałaniem COVID-19, a środki trwałe zostały właściwie nabyte i wprowadzone do ewidencji w 2020 roku.

Podatnik, który wybrał liniową metodę amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym, nie może w trakcie amortyzacji zmienić jej na metodę indywidualnych stawek, ponieważ wybrana metoda musi być stosowana do pełnego zamortyzowania środka trwałego.

Podatnik, który dokonał wyboru metody liniowej amortyzacji bez zastosowania indywidualnej stawki, nie może zmieniać tej metody w trakcie amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym na metodę indywidualnej stawki amortyzacyjnej. Korekta zeznań podatkowych z uwagi na zmianę stawki amortyzacji jest niedopuszczalna.

Rozwój i wdrażanie rozwiązań informatycznych oraz sztucznej inteligencji w jednoosobowej działalności od lutego 2026 r. kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa, której wydatki na sprzęt uznaje się za koszty B+R. Dochody z IP spełniające warunki ewidencyjne mogą być opodatkowane 5% stawką IP BOX.

Jednorazowe wynagrodzenie za użytkowanie gruntu niezbędnego do wytworzenia środka trwałego, stanowi element wartości początkowej tego środka zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, wpływając na amortyzację.

Czynsz dzierżawny, jako koszt wytworzenia środka trwałego do przekazania go do użytkowania, zwiększa jego wartość początkową w świetle art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, natomiast podatki od nieruchomości i rolny związane z inwestycją mogą być bezpośrednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Stacja GPO, pełniąca jednolitą funkcję transformacji i przesyłu energii elektrycznej, stanowi jeden środek trwały w rozumieniu art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, od którego można dokonywać odpisów amortyzacyjnych według jednej stawki, spełniając kryteria kompletności i zdatności do użytku.

Spółka nieruchomościowa, dla której nieruchomość traktowana jest jako inwestycja bilansowa i nie są od niej dokonywane odpisy amortyzacyjne obciążające wynik finansowy, jest uprawniona do zaliczenia podatkowych odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej nieruchomości do kosztów uzyskania przychodów, mimo ograniczeń z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT.

Amortyzacja części mieszkalnej lokalu wykorzystywanej do działalności gospodarczej nie jest dopuszczalna, natomiast wydatki na software i sprzęt mogą stanowić koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.