Dodatkowe Koszty Finansowania poniesione przed oddaniem środków trwałych do używania, o ile stanowią bezpośrednio związane z wytworzeniem środków trwałych, zalicza się do ich wartości początkowej. Koszty nieposiadające takiego związku są kosztami pośrednimi, rozpoznawanymi w dacie poniesienia.

Dodatkowe Koszty Finansowania poniesione do oddania do użytkowania środków trwałych mogą stanowić ich wartość początkową, jeżeli wykazują bezpośredni związek z wytworzeniem tych środków. Koszty pośrednie, w tym Premie ECA, po oddaniu do użytkowania, uznaje się za koszty uzyskania przychodu w momencie ich poniesienia.

Za dzień przekazania do używania środków trwałych, dla potrzeb podatku CIT, uznaje się dzień, w którym zakończono wszystkie formalności dotyczące procedury budowlanej, co potwierdza spełnienie wymogów formalnych do uznania środków za zdatne do użytku.

Strata powstała w wyniku likwidacji nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych, gdy ich likwidacja nie wynika ze zmiany rodzaju działalności, stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ustawy o CIT. Wyburzenie budynku celem rozpoczęcia nowej inwestycji deweloperskiej nie wyklucza zaliczenia strat do kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki poniesione na ekspertyzę, projekt oraz wykonanie instalacji elektrycznej do ładowania samochodu osobowego jako środka trwałego w działalności gospodarczej mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów poprzez pełne odpisy amortyzacyjne, bez limitowania wynikającego z mieszanej eksploatacji samochodu.

Wydatki ponoszone przez Spółkę na błękitno-zieloną infrastrukturę (BZI) oraz rozwiązania wspierające, o ile są należycie udokumentowane, stanowią koszty uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych, a koszty zieleni uzyskane przez BZI mogą być wliczone do wartości początkowej środków trwałych podlegających amortyzacji.

Nakłady ponoszone przez podatnika na środki trwałe w opisywanych okolicznościach, nie spełniając wszystkich ustawowych przesłanek, nie mogą być uznane za zgodne z prawem podatkowym, co wyklucza ich korzystne rozliczenie podatkowe.

Nakłady na środki trwałe, spełniające określone przesłanki dokumentacyjne oraz księgowe, mogą być kwalifikowane jako środki trwałe na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Strata z tytułu likwidacji niezamortyzowanej inwestycji w obcym środku trwałym może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, jeśli jest wynikiem gospodarczej utraty przydatności środka trwałego bez zmiany rodzaju działalności.

Dopłata do kapitau Kredytu, finansowana z środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o CIT. Otrzymanie Dopłaty nie powoduje wyłączenia odpisów amortyzacyjnych od kosztów uzyskania przychodów Spółki.

Dopuszczalne jest zastosowanie przez Gminę alternatywnej metody obliczania proporcji odliczenia VAT, która uwzględnia specyfikę działalności wodno-kanalizacyjnej. Kryterium ilości dostarczonej wody i odebranych ścieków uznano za bardziej odpowiadające realnemu wykorzystywaniu infrastruktury do działalności opodatkowanej.

Instalacja fotowoltaiczna montowana na budynku prowadzonej działalności gospodarczej, charakteryzująca się konstrukcją umożliwiającą jej demontaż i ponowną eksploatację, stanowi odrębny środek trwały, umożliwiający dokonanie jednorazowego odpisu amortyzacyjnego przewidzianego dla małych podatników (art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Koszty poniesione w fazie rozruchu zwiększają wartość początkową środków trwałych i są rozliczane poprzez amortyzację, podczas gdy przychody ze sprzedaży energii w tym okresie uznawane są za przychody bieżącego okresu, nie wpływając na wartość początkową środków trwałych. Przyjęte rozwiązania są zgodne z przepisami ustawy o CIT.

Odpłatna sprzedaż nakładów inwestycyjnych na cudzej nieruchomości przez czynnego podatnika VAT stanowi odpłatne świadczenie usług i podlega opodatkowaniu VAT. Nie powstaje obowiązek korekty odliczonego wcześniej podatku VAT, jeśli sprzedaż nie wpływa na zmianę przeznaczenia na czynność nieopodatkowaną.

Ograniczenie wprowadzone w art. 15 ust. 6 ustawy o CIT odnosi się do spółek nieruchomościowych i wymaga, aby wartość kosztów podatkowych z tytułu amortyzacji nie przekraczała wartości umorzeniowej z rachunkowości. W braku bilansowej amortyzacji, spółka nie może zaliczyć odpisów podatkowych od takich środków trwałych do kosztów uzyskania przychodów.

Rozliczenia z tytułu instrumentów IRS, dokonane w celu zabezpieczenia ryzyka stopy procentowej zadłużenia, powinny być ujmowane oddzielnie od odsetek, a ich wpływ na wartość początkową środków trwałych ogranicza się do realizacji przed oddaniem do używania. Różnice kursowe z transakcji FX forward nie tworzą kosztów finansowania dłużnego, jeśli służą operacyjnym wydatkom inwestycyjnym.

Podatkowe odpisy amortyzacyjne od środków trwałych kwalifikowanych do grupy 1 KŚT, dokonane przez spółkę nieruchomościową, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jeśli nie dokonano odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami o rachunkowości, obciążających wynik finansowy jednostki.

Koszty poniesione na zaniechaną inwestycję budowlaną mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w dacie decyzji o likwidacji inwestycji, jeżeli nakłady te potwierdza decyzja uchwały wspólników oraz dokumentacja likwidacyjna.

Wydatki poniesione na zaniechane inwestycje mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w momencie ich likwidacji, potwierdzone protokołem likwidacyjnym i usunięciem z ewidencji księgowej, jeśli nie będą wykorzystywane w przyszłości.

Wydatki związane z kosztami obsługi długu (DSCR) oraz koszty obsługi specjalnego konta rezerwowego (DSRA), jak również związane z nimi odsetki, naliczone przed dniem oddania inwestycji do używania, stanowią koszty pośrednie (OPEX) zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz ust. 4d ustawy o CIT.

Preproporcja i proporcja sprzedaży uprawniają Gminę do częściowego odliczenia VAT od inwestycji, niezależnie od finansowania z Polskiego Ładu. Dofinansowanie nie zwiększa podstawy opodatkowania, gdyż nie jest dopłatą do ceny usług.

Jednorazowe wynagrodzenie za użytkowanie gruntu niezbędnego do wytworzenia środka trwałego, stanowi element wartości początkowej tego środka zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, wpływając na amortyzację.

Czynsz dzierżawny, jako koszt wytworzenia środka trwałego do przekazania go do użytkowania, zwiększa jego wartość początkową w świetle art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, natomiast podatki od nieruchomości i rolny związane z inwestycją mogą być bezpośrednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Stacja GPO, pełniąca jednolitą funkcję transformacji i przesyłu energii elektrycznej, stanowi jeden środek trwały w rozumieniu art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, od którego można dokonywać odpisów amortyzacyjnych według jednej stawki, spełniając kryteria kompletności i zdatności do użytku.