Podatkowa grupa kapitałowa nie jest uprawniona do zaliczenia kosztów finansowania dłużnego, wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów przed jej utworzeniem, do kosztów podatkowych po jej utworzeniu, z uwagi na brak wyraźnych przepisów prawa podatkowego oraz ograniczenia wynikające z art. 15c ustawy o CIT.

Podatek od nieruchomości, mimo decyzji obarczającej współwłaścicieli, może zostać zaliczony w całości do kosztów uzyskania przychodów przez tego z małżonków, który ponosi ciężar podatku i wykorzystuje nieruchomość w działalności gospodarczej.

Przychody z wynajmu lokali użytkowych przez wspólnoty mieszkaniowe są opodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych, gdyż nie stanowią działalności z zakresu gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Wydatki na remont mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeżeli mają z nimi bezpośredni związek.

Wartość nieruchomości gruntowej nabytej nieodpłatnie w drodze darowizny i rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, jeżeli brak jest odpłatnego nabycia przez podatnika.

Przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, niezależnie od ich reżimu podatkowego (zwolnienie czy opodatkowanie ryczałtowe), nie są uwzględniane w kalkulacji proporcji alokacji kosztów pośrednich zgodnie z art. 15 ust. 2, 2a i 2b ustawy o CIT, gdyż nie wpływają na opodatkowany dochód.

Indywidualne środki trwałe, takie jak wodomierze instalowane jako elementy modernizacyjne, nie mogą być grupowane w zbiorczy środek trwały do celów podatkowych, a amortyzacja ich musi odbywać się na zasadach ogólnych, co wyklucza traktowanie ich jako jednego, zespolonego funkcjonalnie środka trwałego.

Podatnik prowadzący działalność gospodarczą w części mieszkania może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wydatki poniesione na jego utrzymanie proporcionalnie do zajmowanej powierzchni, o ile wydatki te są właściwie udokumentowane i wykazano związek przyczynowy z przychodami.

Zakupiony przez spółkę jawną grunt, nabyty na potrzeby działalności deweloperskiej, winien być traktowany jako towar w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki ponoszone w ramach inwestycji deweloperskich mogą być uznawane za koszty uzyskania przychodu, ale jedynie pod warunkiem przestrzegania zasad zawartych w rozporządzeniu w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów

W świetle art. 22 ust. 6c ustawy o PIT, do kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości zalicza się wyłącznie udokumentowane koszty nabycia i wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość posiadanych rzeczy, bez prawa do oszacowania kosztów w braku dokumentacji potwierdzającej faktyczne wydatki.

Nieodpłatne użyczenie gruntu przez Urząd Miasta skutkuje powstaniem przychodu, z którego zwolniony jest CIT, o ile służy wyłącznie gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Alokacja kosztów powinna być proporcjonalna do przychodów z działalności opodatkowanej i zwolnionej, zgodnie z art. 15 ust. 2-2a ustawy CIT.

Środki pieniężne udostępniane spółkom sklepowym w ramach Pakietu osłonowego mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w momencie przekazania, pod warunkiem zgodności z kryteriami art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Zwrot tych środków w wyniku spełnienia warunków umownych nie stanowi przychodu podatkowego, lecz obliguje do korekty kosztów uzyskania przychodów.

Kary umowne naliczane Spółce za niezgodność parametrów paliwa zastępczego z umownymi, są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie wynikają z wad dostarczonych towarów, lecz z działalności zagospodarowania odpadów, i mają związek przyczynowy z generowaniem przychodów (art. 15 ust. 1 ustawy o CIT).

Zwrot kosztów na rzecz Gminy ponoszony przez Spółkę z tytułu ochrony ujęcia wody, na podstawie Porozumienia, stanowi koszt uzyskania przychodów na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy CIT oraz jest potrącalny w dacie poniesienia jako koszt pośredni, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy CIT.

Wydatki poniesione przez A S.A. na nabycie akcji oraz koszty związane z wdrożeniem programu motywacyjnego nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, ponieważ nie istnieje związek przyczynowy między tymi wydatkami a przychodami tejże spółki, lecz odnoszą się one do korzyści spółek portfelowych.

Koszty ponoszone przez spółkę jako uiszczane na podstawie oświadczeń gwarancyjnych, związane z usunięciem wad dostarczonych produktów, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. W przypadku braku oświadczeń gwarancyjnych koszty te stanowią odszkodowanie za wadliwe towary, które nie jest uznawane za koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 Ustawy CIT.

Podatkowa grupa kapitałowa nie może uznać za koszty uzyskania przychodów nadwyżki kosztów finansowania dłużnego wyłączonych przed jej powstaniem, ponieważ art. 15c ust. 18 ustawy o CIT nie obejmuje takich sytuacji.

W kontekście planowanej podatkowej grupy kapitałowej (PGK), Spółka Dominująca ma prawo rozpoznać poniesione koszty M&A jako koszty uzyskania przychodów, proporcjonalnie do przychodów z różnych źródeł, zgodnie z art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT, co przewiduje stosowanie klucza przychodowego.

Wyniki finansowe z vPPA, stanowiące zabezpieczenie przychodów operacyjnych, należy kwalifikować jako przychody z działalności operacyjnej, niebędące zyskami kapitałowymi, z wyjątkiem nadwyżek wolumenowych, które klasyfikowane są jako zyski kapitałowe. Koszty z tytułu vPPA są potrącalne w dacie ich poniesienia, bezpośrednio związane z przychodami operacyjnymi, zaś koszty z nadwyżki wolumenowej związane

Wypłaty dokonywane na rzecz zagranicznego kontrahenta z tytułu nabycia uprawnień do emisji CO2 nie podlegają podatkowi u źródła, a koszty nabycia tych uprawnień są kosztem uzyskania przychodu z chwilą ich umorzenia, co odzwierciedla bezpośredni związek z osiąganymi przychodami.

Przekazanie i odbiór składek ubezpieczeniowych przez podmiot działający jako ubezpieczający w stosunku do podmiotów powiązanych stanowi dla niego przychód i koszt podatkowy w świetle art. 12 i art. 15 updop, mimo technicznego charakteru operacji.

Kary umowne nałożone za nieosiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu, stanowiące następstwo wadliwego wykonania usług, są wyłączone z kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT. Zastosowanie art. 16 rozszerza się na nienależyte wykonanie zobowiązań, niezależnie od przyczyny lub woli stron umowy.

Odpisy amortyzacyjne od garażu jako środka trwałego są w pełni kosztami uzyskania przychodów w działalności gospodarczej, natomiast wydatki eksploatacyjne związane z jego użytkowaniem są kosztem uzyskania przychodu w wysokości 75%, uwzględniającej prywatne użycie.

Dla celów kalkulacji limitu kosztów finansowania dłużnego, o którym mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, uwzględnia się przychody z tytułu dywidend, nawet jeśli są one zwolnione z opodatkowania zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, stosownie do odesłania do art. 7 ust. 3 pkt 2 ustawy o CIT w art. 15c ust. 4.

Zwrot na rzecz banku kwoty objętej gwarancją nie stanowi kosztów uzyskania przychodów, natomiast zwrot tej kwoty przez kontrahenta jest przychodem podlegającym opodatkowaniu CIT. Interpretacja wynika z braku celowości poniesienia wydatku dla uzyskania przychodu oraz błędnego zaliczenia go do kosztów podatkowych przez spółkę.