Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP przed 31 grudnia 2021, nie kwalifikuje się do ulgi na powrót, gdyż z dniem 1 października 2021 roku stał się polskim rezydentem podatkowym, co nie spełnia warunków ustawowych dla skorzystania z preferencyjnego zwolnienia.

Aby skorzystać z ulgi na powrót, podatnik musi faktycznie przenieść rezydencję podatkową na terytorium Polski, co wymaga uznania Polski za miejsce zamieszkania pod względem osobistych i ekonomicznych interesów.

W interpretacji podatkowej stwierdzono, że podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski, spełniający warunki z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy PIT, jest uprawniony do ulgi na powrót, zwalniającej przychody z opodatkowania do kwoty 85 528 zł rocznie przez cztery lata podatkowe.

Podatnik nie spełnia wszystkich przesłanek do skorzystania z ulgi na powrót od 1 stycznia 2023 r. do 31 grudnia 2026 r. Prawo do ulgi ograniczone jest do okresu 2023 r. z uwagi na zmianę miejsca zamieszkania na poza Polską po tej dacie.

Podatnik spełniający wszystkie warunki wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, obejmujące nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, brak miejsca zamieszkania w kraju przez wymagany okres, polskie obywatelstwo oraz posiadanie dokumentacji potwierdzającej rezydencję, ma prawo do skorzystania z ulgi na powrót od przychodów z tytułu działalności gospodarczej, do limitu 85 528 zł rocznie.