W przypadku umowy master franczyzy, wartość początkowa wiedzy przekazanej polskiej spółce franczyzobiorcy powinna zostać ustalona na podstawie ceny jednorazowej opłaty licencyjnej. Zmienne części opłaty uzależnione od przychodów nie mogą być włączone do wartości początkowej, lecz rozliczane jako koszty pośrednie według art. 16g ust. 14 ustawy o CIT.

Dotyczy stosowania przepisów dotyczących opodatkowania dochodów ryczałtem od dochodów spółek (tzw. estońskim CIT).

1. Czy Wnioskodawca, zobowiązany jako płatnik do pobrania podatku u źródła z tytułu płatności realizowanych z tytułu Opłat za (i) Udostępnienie Znaku oraz (ii) Udostępnienie Know-How, będzie uprawniony do zastosowania w stosunku do Opłat za wskazane usługi preferencji wskazanej w art. 12 polsko-niemieckiej UPO, tj. stawki podatku w wysokości 5%? 2. Czy Wnioskodawca będzie obowiązany jako płatnik do

1. Czy Wnioskodawczyni, zobowiązana jako płatnik do pobrania podatku u źródła z tytułu płatności realizowanych z tytułu Opłat za (i) Udostępnienie Znaku oraz (ii) Udostępnienie Know-How, będzie uprawniona do zastosowania w stosunku do Opłat za wskazane usługi preferencji wskazanej w art. 12 polsko-niemieckiej UPO, tj. stawki podatku w wysokości 5%? 2. Czy Wnioskodawczyni będzie obowiązana jako płatnik

czy ponoszone przez Wnioskodawcę koszty Opłat franczyzowych stanowią koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem przez niego towarów i świadczeniem usług, o których mowa w art. 15e ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji przedmiotowe koszty nie podlegają ograniczeniu, o którym mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT.