Podatnik może zaliczyć wydatki dokumentowane Fakturami i Dokumentami Zakupowymi, przechowywane wyłącznie w formie elektronicznej, do kosztów uzyskania przychodów. Warunkiem jest spełnienie wymogów dotyczących rzetelności, czytelności i dostępności tych dokumentów zgodnie z przepisami ustawy o CIT i rachunkowości.

Archiwizowanie dokumentów księgowych w formie elektronicznej, bez ich papierowych odpowiedników, jest dopuszczalne przy zachowaniu autentyczności i integralności dokumentów, co umożliwia ich uwzględnienie w kosztach uzyskania przychodów na podstawie ustawy o CIT.

Archiwizowanie dokumentów księgowych, w tym faktur, wyłącznie w formie elektronicznej jest dozwolone pod warunkiem zapewnienia autentyczności, integralności i czytelności. Uprawnienie do odliczenia VAT jest ograniczone do elektronicznie przechowywanych faktur, które spełniają wymogi ustawy i nie obejmuje innych dokumentów nieuznawanych za faktury zgodnie z ustawą o VAT.

Przechowywanie dokumentów księgowych w formie elektronicznej, z zachowaniem zasad integralności, autentyczności i czytelności, jest dopuszczalne bez papierowych kopii. Prawo do odliczenia VAT uzależnione jest od spełnienia warunków zarówno przez dokumenty, jak i przez transakcje, których dotyczą.

Dla objęcia wyrobów węglowych zwolnieniem akcyzowym ważne jest, aby e-DD odzwierciedlało rzeczywiste dane sprzedaży, co w przypadku zmian ilościowych oznacza konieczność użycia faktury korygującej jako podstawy do e-DD; w przypadku zwiększenia ilości po przesłaniu e-DD konieczne jest stworzenie nowego dokumentu dla tej nadwyżki.

Faktura zaliczkowa może stanowić podstawę do wygenerowania e-DD w ramach zwolnienia od akcyzy, jeżeli do momentu generowania e-DD Spółka nie dysponuje innymi dokumentami. W przypadku różnic ilościowych, przekraczających wartość wskazaną na fakturze zaliczkowej, konieczne jest wystawienie faktury korygującej i wygenerowanie odpowiedniego e-DD dla dodatkowej ilości. Taki e-DD musi być wystawiony w ustawowym

Generowanie e-DD przez podmioty dokonujące sprzedaży wyrobów węglowych zwolnionych z akcyzy powinno opierać się na najbardziej aktualnej fakturze dokumentującej sprzedaż, tj. fakturze korygującej, jeśli została wystawiona przed generowaniem e-DD, a w przypadku późniejszych korekt, konieczne jest nowelizowanie e-DD.

Podatnik zachowuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych poza systemem KSeF, o ile spełnione są przesłanki z art. 86 ustawy o VAT, a brak wystawienia faktury strukturyzowanej nie jest przesłanką negatywną określoną w art. 88 ustawy.

Brak wystawienia faktur w KSeF przez dostawcę nie eliminuje wydatku z kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem udokumentowania rzeczywistej transakcji i spełnienia ogólnych warunków z art. 15 ust. 1 ustawy CIT.

Odbiór zapłaty za wyroby węglowe przez finalnego nabywcę nieposiadającego numeru NIP nie jest wystarczającym dowodem na odbiór faktury dokumentującej sprzedaż wyrobów węglowych, zbędnym do realizacji zwolnienia akcyzowego zgodnie z art. 31a ust. 3i ustawy o podatku akcyzowym.

Faktury zakupowe wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur od 1 lutego 2026 r., przy spełnieniu wszystkich ustawowych przesłanek, mogą stanowić podstawę do uznania wydatków za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Przechowywanie faktur w postaci komunikatów EDI przy jednoczesnym zapewnieniu możliwości generowania plików PDF spełnia wymogi art. 112a ustawy o VAT. Taki sposób archiwizacji gwarantuje zgodność z przepisami, a także prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków podatkowych.

Faktury wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur, które spełniają wymagania ustawy o VAT, mogą być podstawą do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodu na mocy art. 15 ustawy o CIT, niezależnie od wymogu ich wystawienia w systemie KSeF, o ile spełniają pozostałe warunki ustawowe.

Archiwizowanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej, przy spełnieniu warunków autentyczności, integralności i czytelności, nie wyklucza możliwości uznania wydatków za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.

Dla zastosowania stawki 0% VAT przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczające jest posiadanie dokumentów, które łącznie potwierdzają wywóz towarów z kraju i ich dostarczenie do nabywcy w innym państwie członkowskim UE. Może to obejmować korespondencję elektroniczną, potwierdzenie zapłaty, oraz dokumenty w ramach samofakturowania.

Wydatki ponoszone w imieniu spółki przez pracowników, udokumentowane fakturami imiennymi na pracownika lub paragonami bez danych nabywcy, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem, że spełniać będą wymogi określone w art. 9 i art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz zostaną odpowiednio zaksięgowane i udokumentowane.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, spółka może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wydatki ponoszone na rzecz pracowników, nawet jeśli dokumentowane są na fakturach imiennych lub bez danych nabywcy, pod warunkiem ich właściwego udokumentowania i spełnienia przesłanek związku z działalnością gospodarczą oraz uzyskaniem przychodów.

Przechowywanie faktur w formie elektronicznej, po ich uprzednim zeskanowaniu z zachowaniem zasad integralności i autentyczności, uprawnia podatnika do zaliczenia kosztów uzyskania przychodów w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o rachunkowości.

Faktury stanowiące dowody księgowe, przechowywane wyłącznie w formie elektronicznej, mogą stanowić podstawę do zaliczenia związanych z nimi wydatków jako kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem zapewnienia ich autentyczności i dostępności, zgodnie z ustawą o rachunkowości i ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przechowywanie faktur wyłącznie w formie elektronicznej, przy zachowaniu wymogów zgłaszanych przez prawo podatkowe i rachunkowe, zapewnia uprawnienie podatnika do zaliczania takich dokumentów do kosztów uzyskania przychodów, również w kontekście prawa do obniżenia przychodów o poniesione wydatki.

Podatnik ma prawo przechowywać faktury wyłącznie w formie elektronicznej i niszczyć ich papierowe oryginały, pod warunkiem zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności, co zgodne jest z ustawą o VAT, umożliwiając odliczenie VAT naliczonego.

Przechowywanie faktur w formie elektronicznych skanów bez konieczności posiadania ich papierowych odpowiedników jest dopuszczalne w świetle przepisów VAT, o ile zapewnia się autentyczność pochodzenia, integralność treści oraz czytelność, co nie pozbawia prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Odliczenie podatku naliczonego jest możliwe wyłącznie z faktur w rozumieniu ustawy o VAT, które są przechowywane elektronicznie z zachowaniem autentyczności, integralności i czytelności. Dokumenty inne niż faktury mogą wspierać rozliczenia, lecz nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego.

Zdigitalizowanie faktur i dokumentów transportowych, a następnie zniszczenie ich wersji papierowych, nie pozbawia prawa do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Zgodne z art. 15 ust. 1 ustawy CIT w związku z art. 9 ust. 1 tej ustawy, elektroniczne przechowywanie dowodów spełniających wymogi rachunkowości, nie wpływa na kwalifikację podatkową.