Sprzedaż Środków Trwałych i elementów Kolekcji przez Fundację Rodzinną jest zwolniona z opodatkowania CIT, o ile mienie nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o fundacji rodzinnej oraz art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT.

Indywidualne środki trwałe, takie jak wodomierze instalowane jako elementy modernizacyjne, nie mogą być grupowane w zbiorczy środek trwały do celów podatkowych, a amortyzacja ich musi odbywać się na zasadach ogólnych, co wyklucza traktowanie ich jako jednego, zespolonego funkcjonalnie środka trwałego.

Podatnicy podatku dochodowego są uprawnieni do obniżania stawek amortyzacji podatkowej do dowolnej wysokości dla środków trwałych amortyzowanych metodą liniową zarówno na bieżąco, jak i wstecznie, o ile nie upłynął termin przedawnienia zobowiązań.

Działalność polegająca na opracowywaniu, testowaniu i walidacji nowych lub ulepszonych produktów przed produkcją seryjną stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38–40 ustawy o PIT, co uprawnia do ulgi B+R. Ponoszone koszty wynagrodzeń, materiałów i sprzętu spełniają kryteria kosztów kwalifikowanych.

Koszty kwalifikowane nowej inwestycji w kontekście zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych mogą być uwzględniane wyłącznie, jeśli zostały poniesione faktycznie i w okresie ważności decyzji o wsparciu. Wydatki poniesione przed wydaniem decyzji nie mogą stanowić podstawy do zwolnienia, ponieważ przepisy o zwolnieniach podatkowych wymagają ścisłej interpretacji.

Elementy szalunkowe, jako wielokrotnego użytku składniki majątku, mogą być uznane za środki trwałe podlegające amortyzacji, jeśli wartości poszczególnych zakupów przekraczają 10 000 zł. Przy niższej wartości, możliwe jest bezpośrednie zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów lub ich jednorazowa amortyzacja.

Za moment rozpoczęcia dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej przedmiotu leasingu operacyjnego uznaje się datę rejestracji pojazdu, co skutkuje jego oddaniem do użytku w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, niezależnie od faktycznego odbioru przez leasingobiorcę.

Jednorazowe wynagrodzenie za użytkowanie gruntu niezbędnego do wytworzenia środka trwałego, stanowi element wartości początkowej tego środka zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, wpływając na amortyzację.

Stacja GPO, pełniąca jednolitą funkcję transformacji i przesyłu energii elektrycznej, stanowi jeden środek trwały w rozumieniu art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, od którego można dokonywać odpisów amortyzacyjnych według jednej stawki, spełniając kryteria kompletności i zdatności do użytku.

Wydatki poniesione do dnia oddania środka trwałego do użytkowania, ściśle powiązane z konkretnym przedsięwzięciem inwestycyjnym, powiększają jego wartość początkową i stanowią podstawę do odpisów amortyzacyjnych jako kosztów uzyskania przychodów.

Podatnik ma prawo do obniżenia stawek amortyzacyjnych na mocy art. 16i ust. 5 ustawy CIT zarówno retroaktywnie, jak i prospektywnie, co potwierdzają orzeczenia sądów administracyjnych, które zapewniają elastyczność w dostosowywaniu stawek do zmian gospodarczych, takich jak pandemia COVID-19.

Środki trwałe powinny być wprowadzone do ewidencji nie później niż w miesiącu przekazania do używania, a późniejsze wprowadzenie stanowi ich ujawnienie. Retroaktywne ujmowanie środków z mocą wsteczną i naliczanie zaległych odpisów amortyzacyjnych nie jest dopuszczalne na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Sprzedaż spawarki spełniającej definicję środka trwałego, choć nieujętej w ewidencji środków trwałych, może korzystać ze zwolnienia z obowiązku stosowania kas rejestrujących, jeśli czynność ta została w pełni udokumentowana fakturą, zgodnie z przepisami CIT i rozporządzeniem Ministra Finansów.

Działalność wnioskodawcy w zakresie projektowania i budowy prototypów kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT; jednakże, dla celów ulgi badawczo-rozwojowej, koszty projektów muszą być rozliczane jako koszty uzyskania przychodów w sposób jednolity wg metody wskazanej w art. 15 ust. 4a ustawy CIT.

Realizacja Projektu UE 1 i UE 2 spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, co uprawnia do odliczenia związanych z nimi odpisów amortyzacyjnych, proporcjonalnie do wkładu własnego Spółki, zgodnie z art. 18d ust. 2a i 3 ustawy o CIT.

Działalność obejmująca budowę prototypu spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT. Jednakże, aby wydatki związane z taką działalnością mogły być uznane za koszty kwalifikowane, ich rozliczanie musi być dokonane w sposób jednolity dla całego projektu prac rozwojowych.

Spółka prowadzi działalność badawczo-rozwojową w zakresie budowy prototypu w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy CIT, jednakże formy rozliczania kosztów prac rozwojowych muszą być jednolite (według art. 15 ust. 4a) w ramach jednego projektu, co warunkuje możliwość skorzystania z ulgi B+R.

Podatnicy mogą obniżać stawki amortyzacyjne dla środków trwałych wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r., nawet jeśli są wykorzystywane w działalności zwolnionej z CIT, bez względu na ograniczenia czasowe wynikające z art. 16i ust. 8 ustawy CIT.

Obniżenie stawek amortyzacyjnych może nastąpić tylko od kolejnego roku podatkowego, zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, uniemożliwiając retroaktywną zmianę stawek za lata nieprzedawnione. Korekta deklaracji podatkowej na tej podstawie nie jest dopuszczalna.

Skorzystanie z ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT, w związku z tworzonym oprogramowaniem oraz możliwość odliczenia odpisów amortyzacyjnych od specjalistycznego sprzętu IT, wykorzystywanego w działalności badawczo-rozwojowej, jako kosztu kwalifikowanego, o którym mowa w art. 18d ust. 3 ustawy o CIT; Prawo do stosowania równolegle ulgi IP BOX, o której mowa w art

Skorzystanie z ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT, w zakresie produktów produkowanych przez Spółkę; możliwość odliczenia kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 i ust. 3 ustawy o CIT.

Ustalenie uprawnienia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych budynku wprowadzonego do ewidencji środków trwałych.

Skorzystanie z preferencji podatkowej polegającej na uwzględnieniu poniesionych wydatków jako kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d CIT poprzez ich odliczenie od podstawy opodatkowania w latach 2021, 2022 oraz 2023 (tzw. ulga badawczo rozwojowa) zgodnie z limitami odliczeń wskazanymi w art. 18d CIT.