Zużycie energii elektrycznej produkowanej przez Gminę z własnych instalacji fotowoltaicznych o mocy nieprzekraczającej 1 MW, jako zużycie przez jednostkę nieposiadającą koncesji, może być objęte zwolnieniem z akcyzy, pod warunkiem braku przekroczenia norm generatorów 1 MW dla jednostek organizacyjnych gospodarki gminnej.

Ochotnicza Straż Pożarna, nie będąc czynnym podatnikiem VAT oraz nie wykonując czynności opodatkowanych w ramach projektu, nie ma prawa do odzyskania podatku VAT związanego z realizacją projektu, co czyni podatek ten kosztem kwalifikowalnym do refundacji z funduszy unijnych.

Spółdzielnia energetyczna, nieposiadająca koncesji i nabywająca energię elektryczną poza zastosowaniami wyłączeniowymi, jest nabywcą końcowym wg art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku akcyzowym, co wyklucza konieczność rejestracji i składania deklaracji akcyzowych przez nią, przy opodatkowaniu jej zakupów energii w momencie jej odbioru od członków.

Realizacja Farmy Fotowoltaicznej stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT, co uprawnia do wyłączenia kosztów finansowania dłużnego przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania, w świetle zapewnienia ogólnego interesu publicznego oraz formy i struktury inwestycyjnej.

Czynsz inicjalny, jako koszt pośredni, winien być rozliczany jednorazowo w momencie jego poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, natomiast czynsz dzierżawny stanowi koszt potrącalny na bieżąco jako koszt ogólnego działania zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Miasto X nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z działalnością statutową Domu Dziecka, gdyż nie wykorzystuje tych zakupów do czynności opodatkowanych. Wydatki na instalację fotowoltaiczną należy alokować proporcjonalnie do ich wykorzystania w działalności opodatkowanej i poza nią.

Gminie przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków na inwestycje związane z zakupem i montażem instalacji fotowoltaicznych, pod warunkiem wyboru odpowiedniej proporcji wykorzystania do działalności opodatkowanej, mimo że prewspółczynnik jest mniejszy niż 2%.