Umorzenie części pożyczki hipotecznej jest przychodem podatkowym, jednak zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie tylko w zakresie przeznaczenia środków na cele mieszkaniowe; zwrot nadpłaty kapitału oraz odsetek nie generuje opodatkowanego przychodu.

Ponoszenie kosztów spłaty kredytu hipotecznego zaciągniętego wspólnie z małżonkiem na budowę domu na nieruchomości stanowiącej majątek osobisty małżonka nie wypełnia przesłanek do zwolnienia podatkowego w zakresie własnych celów mieszkaniowych, gdy nieruchomość nie jest własnością podatnika.

Spłata kredytu gotówkowego zaciągniętego na zakup działki budowlanej, z przychodów ze sprzedaży nieruchomości, kwalifikuje się jako wydatek na cele mieszkaniowe według art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, gdy kredyt faktycznie służył realizacji celu mieszkaniowego, nawet jeśli umowa kredytu nie wskazywała formalnie tego celu.

Umorzenie wzajemnych wierzytelności pomiędzy kredytobiorcą a bankiem w wyniku potrącenia związane z nieważnością umowy kredytowej nie stanowi przychodu podatkowego na gruncie PIT, z uwagi na brak realnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.

Wydatki poniesione na cele mieszkaniowe po dniu sprzedaży nieruchomości mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, jeśli pochodzą z przychodów uzyskanych z tej sprzedaży. Wydatki przed sprzedażą, choćby z kredytów, nie spełniają tego warunku.

Spłata kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup nieruchomości przeznaczonej na cele mieszkaniowe, finansowana przychodem ze sprzedaży innej nieruchomości, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawnia do zastosowania ulgi mieszkaniowej, zwalniającej ten dochód z opodatkowania.

Dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości przed upływem pięciu lat, przeznaczony na realizację własnych celów mieszkaniowych poprzez nabycie lub spłatę kredytu hipotecznego na zakup domu, korzysta ze zwolnienia podatkowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie kredytu hipotecznego przeznaczonego na wydatki mieszkaniowe podlega zaniechaniu poboru podatku w części celów mieszkaniowych, podczas gdy umorzenie dotyczące inwestycji nie związanych z celami mieszkaniowymi podlega opodatkowaniu, zaś zwrot nadpłaty oraz kosztów procesowych są neutralne podatkowo.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe podlega zaniechaniu poboru podatku tylko w części, w jakiej środki kredytowe zostały przeznaczone na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej - budowy własnego budynku mieszkalnego.

Spłata kredytu hipotecznego ze środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości oraz wydatkowanie przychodów na budowę domu na gruntach włączonych do majątku wspólnego, stanowi wydatki na cele mieszkaniowe uprawniające do ulgi podatkowej, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy PIT.

Umorzenie kredytu refinansowego zaciągniętego na cele mieszkaniowe, obejmujące zakup działki i budowę domu, korzysta z zaniechania poboru podatku, zaś umorzenie dotyczące refinansowania kosztów własnych tego zaniechania nie obejmuje. Zwrot nienależnie pobranych przez bank kwot nie jest przychodem podatkowym.

Do przychodów z tytułu umorzenia kredytu hipotecznego zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego w części odpowiadającej wydatkom na cele mieszkaniowe zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT, natomiast pozostałej części kredytu, w szczególności związanej z refinansowaniem zadatku i innymi wydatkami konsumpcyjnymi, zaniechanie nie obejmuje.

Zwolnienie podatkowe z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT stosuje się tylko do przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości wydatkowanych na cele mieszkaniowe po uzyskaniu przychodu ze sprzedaży w ustawowym terminie; wydatki przedmiotowe kwalifikują się do zwolnienia, jeżeli spełniają warunki formalne.

Umorzenie kredytu hipotecznego przeznaczonego na cele mieszkaniowe, pod warunkiem spełnienia przesłanek określonych w rozporządzeniu resortu finansów, nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu dochodu od osób fizycznych. Pojęcie inwestycji mieszkaniowej nie jest zależne od faktycznego rozpoczęcia budowy.

Sprzedaż udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat od nabycia, wykorzystująca przychód na spłatę kredytu hipotecznego, kwalifikuje się do zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, proporcjonalnie do wydatków na cele mieszkaniowe.

Umorzona kwota kredytu hipotecznego, wykorzystanego na budowę domu, podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z 11 marca 2022 r., o ile kredyt ten dotyczy wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej.

Umorzenie zobowiązania z tytułu kredytu mieszkaniowego, zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej i nieobjętego wcześniejszym zaniechaniem poboru podatku, jest zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.

Umorzenie części wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, spełniającego określone kryteria, jest objęte zaniechaniem poboru podatku dochodowego, jeśli wierzytelność dotyczy jednej inwestycji mieszkaniowej, a kredyt został udzielony przed 15 stycznia 2015 roku, co potwierdza interpretowana sytuacja prawna.

Zwolnienie od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy PIT znajduje zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 25, pod warunkiem, że kredyt był zaciągnięty przed uzyskaniem przychodu z odpłatnego zbycia, a jego spłata nastąpi w okresie trzech lat od sprzedaży.

Zwrot kwoty nadpłaty kredytu w wyniku ugody z bankiem nie stanowi przychodu, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie skutkuje definitywnym przyrostem majątkowym dla podatnika.

Podatnik, będący dłużnikiem solidarnym i działający na rzecz realizacji celów mieszkaniowych, może zaliczyć pełne spłaty kredytów zaciągniętych z małżonkiem jako wydatki na cele mieszkaniowe uprawniające do zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego, nawet bez umowy rozszerzającej wspólność majątkową małżeńską.

Na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki poniesione ze sprzedaży nieruchomości na budowę domu jednorodzinnego mogą być uznane za wydatki na cele mieszkaniowe. Natomiast, wydatki na spłatę kredytu refinansowego na nabycie innego lokalu mieszkalnego nie są wydatkami na cele mieszkaniowe w rozumieniu tego przepisu.

Wydatki poniesione na budowę domu całorocznego na działce rekreacyjnej mogą zostać uznane za własne cele mieszkaniowe, uprawniające do zwolnienia podatkowego, jednakże wydatki na spłatę kredytu zaciągniętego na refinansowanie zakupu innej nieruchomości nie są objęte tym zwolnieniem.

Przeznaczenie przychodu ze sprzedaży nieruchomości na spłatę kredytu hipotecznego oraz zakup nowej nieruchomości odpowiada wydatkom na własne cele mieszkaniowe i korzysta ze zwolnienia podatkowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.