Preferencyjna stawka podatku od nieruchomości z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy o podatkach i opłatach lokalnych przysługuje dla wyodrębnionej części budynku faktycznie wykorzystywanej do udzielania świadczeń zdrowotnych i zajętej przez uprawniony podmiot udzielający tych świadczeń, niezależnie od tego, że właściciel nieruchomości nie prowadzi działalności leczniczej.
Budynek mieszkalny stanowiący własność fundacji rodzinnej wykonującej działalność gospodarczą, wykorzystywany jako miejsce urzędowania jej organu zarządzającego i podejmowania decyzji, jest w całości zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l. Brak faktycznej realizacji celu mieszkaniowego wyłącza zastosowanie stawki mieszkalnej również do części
Jeżeli samoobsługowa myjnia samochodowa posadowiona na gruncie dzierżawionym stanowi odrębną budowlę należącą do dzierżawcy i jest połączona z gruntem jedynie dla przemijającego użytku, podatnikiem podatku od nieruchomości od tej budowli oraz podmiotem obowiązanym do złożenia deklaracji DN-1 jest jej właściciel – dzierżawca; właściciel gruntu ponosi obowiązek podatkowy wyłącznie w odniesieniu do gruntu
Magazyn soli drogowej posiadający cechy konstrukcyjne budynku nie traci tego charakteru wyłącznie dlatego, że gromadzi materiał sypki, jeżeli jego podstawowego parametru technicznego nie stanowi pojemność. Jeżeli zaś obiekt publiczny oddaje w użyczenie jednostka trwałego zarządu działająca w imieniu właściciela, podatnikiem podatku od nieruchomości jest biorący w użyczenie jako posiadacz zależny.
Prefabrykowany obiekt usługowo-turystyczny, posadowiony na gruncie lub na niezagłębionych bloczkach betonowych i niewyposażony w fundament, nie jest budynkiem w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 UPiOL. Jeżeli jednak jego instalacje i przyłącza powodują techniczne oraz funkcjonalne zespolenie z infrastrukturą trwale związaną z gruntem, obiekt spełnia przesłankę trwałego związania z gruntem i jako obiekt
Podatek od nieruchomości, mimo decyzji obarczającej współwłaścicieli, może zostać zaliczony w całości do kosztów uzyskania przychodów przez tego z małżonków, który ponosi ciężar podatku i wykorzystuje nieruchomość w działalności gospodarczej.
Obiekt kontenerowy, aby być uznanym za budowlę w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, musi być trwale związany z gruntem poprzez fizyczne połączenie zapewniające stabilność, nie wystarczy jego posadowienie na utwardzonej powierzchni.
W przypadku powstania w wyniku rozbudowy lub przebudowy nowej budowli albo jej części obowiązek w podatku od nieruchomości powstaje na zasadzie art. 6 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, tj. od 1 stycznia kolejnego roku. Ulepszenie istniejącej amortyzowanej budowli zwiększa natomiast jej podstawę opodatkowania dopiero od 1 stycznia roku następującego po roku poniesienia i zakończenia ulepszenia
Grunty, budynki i budowle uznaje się za związane z działalnością gospodarczą, jeżeli są w posiadaniu przedsiębiorcy, stanowią składnik jego przedsiębiorstwa i funkcjonalnie powiązane z prowadzoną działalnością, uwzględniając nie tylko posiadanie, lecz także status podatnika oraz sposób wykorzystania. Literalne rozumienie jest niewystarczające, gdyż prowadzi do nadmiernego opodatkowania.
Obiekt przeznaczony do składowania materiałów sypkich nie jest budynkiem w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 upol, jeżeli z jego funkcji projektowej i użytkowej wynika, że podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym przeznaczenie jest pojemność, choćby posiadał fundamenty, dach, przegrody budowlane i był trwale związany z gruntem. Taki obiekt podlega kwalifikacji jako budowla z poz. 6 załącznika
Jeżeli budowla pozostająca w posiadaniu zależnym podatnika jest ujęta w ewidencji środków trwałych właściciela i podlega odpisom amortyzacyjnym, podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości określa się według art. 4 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., niezależnie od tego, kto dokonuje amortyzacji. Wartość rynkowa z art. 4 ust. 5 u.p.o.l. nie może być w takim przypadku przyjęta.
Utwardzone alejki parkowe nie stanowią urządzeń budowlanych, a tym samym budowli podlegających opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, jeżeli nie wykazują funkcjonalnego związku z obiektem budowlanym polegającego na zapewnieniu możliwości użytkowania tego obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Samo trwałe utwardzenie alejek, ich ujęcie w ewidencji środków trwałych lub pozostawanie w zasobach przedsiębiorcy
Budowle infrastruktury gminnej administrowane przez jednostkę organizacyjną, wykorzystywane do ciągłego i zorganizowanego świadczenia odpłatnych usług publicznych, są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 UPiOL, jeżeli działalność ta jest wykonywana we własnym imieniu i zachowuje potencjalną możliwość wygenerowania dochodu, choćby taryfa nie przewidywała
Obiekt służący do gromadzenia soli drogowej, będącej materiałem sypkim, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym przeznaczenie jest pojemność, nie stanowi od 1 stycznia 2025 r. budynku w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., nawet jeżeli posiada cechy konstrukcyjne budynku, lecz jest budowlą wymienioną w załączniku nr 4 do tej ustawy i podlega kwalifikacji z art. 1a ust. 1 pkt 2
Od 1 stycznia 2025 r. zaczną obowiązywać regulacje mające na celu m.in. doprecyzowanie i ujednolicenie przepisów dotyczących podatku od nieruchomości. Nowe przepisy przewidują także możliwość przedłużenia – do 31 marca 2025 r. – złożenia deklaracji na podatek od nieruchomości przez przedsiębiorców. Między innymi takie rozwiązania wprowadzi ustawa o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach
Ministerstwo Finansów przedstawiło nową wersję projektu nowelizacji podatku od nieruchomości. Celem przedstawionej we wrześniu zmiany projektu nowelizacji miała być chęć utrzymania obecnego stanu w zakresie opodatkowania nieruchomości. Deklaruje się, że na zmianach mają nie stracić ani podatnicy, ani gminy. Tymczasem eksperci podatkowi już wskazują, że nadal w wielu przypadkach dla podatników podatku
Czy budynki będące własnością Wnioskodawcy, które jako nieruchomości inwestycyjne nie są wpisane do ewidencji środków trwałych dla celów bilansowych, stanowią w przedstawionym stanie faktycznym, w którym Spółka nie amortyzuje przedmiotowych środków trwałych, przedmiot opodatkowania podatkiem od budynków, o którym mowa w art. 24b ustawy o CIT
Możliwość pomniejszenia rocznej podstawy opodatkowania ryczałtem o wartość opłaconego podatku od nieruchomości.