Osoba, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w 2021 roku, przed 31 grudnia 2021, nie jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż ulga ta przysługuje podatnikom zmieniającym rezydencję na terytorium Polski po tym terminie.
Podatnik uzyskuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce od momentu przeniesienia centrum interesów życiowych, co w analizowanym przypadku nastąpiło w październiku 2023 r. Świadczenia dyplomatyczne zwolnione są z opodatkowania, natomiast wynagrodzenie podstawowe podlega proporcjonalnemu odliczeniu. Metoda proporcjonalnego odliczenia stosowana jest w braku umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania
Brak spełnienia warunków z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy o PIT wyklucza prawo do „ulgi na powrót”, gdy podatnik uzyska Kartę Polaka po faktycznym przeniesieniu miejsca zamieszkania na terytorium Polski.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski i spełnia wymogi art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, zwolnienia podatkowego od określonych przychodów, w czterech latach podatkowych od zmiany rezydencji.
Dochód podatnika z tytułu świadczenia usług spawalniczych na rzecz holenderskiej spółki podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie uznania rezydencji podatkowej w oparciu o centrum interesów w Polsce oraz braku zakładu podatkowego w Holandii.
Zyski uzyskane przez polskiego rezydenta podatkowego z przeniesienia własności nieruchomości położonej na Białorusi podlegają opodatkowaniu w Białorusi, nie powodując obowiązku podatkowego w Polsce.
Wnioskodawca nie posiadał miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w RP w 2021 roku, co po przeniesieniu ośrodka interesów życiowych do Polski w 2022 roku uprawnia do skorzystania z ulgi na powrót od tego roku (art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT).
Przeniesienie stałego miejsca zamieszkania do Polski przez cudzoziemców uprawnia do skorzystania z ulgi na powrót, o ile spełnione są przesłanki wynikające z art. 21 ustawy o PIT, w tym posiadanie Karty Polaka i certyfikatów rezydencji.
Zaniechanie poboru podatku z tytułu umorzenia części kredytu hipotecznego jest możliwe, jeśli kredyt dotyczy tylko jednej inwestycji mieszkaniowej, związanej z zaspokojeniem potrzeb jednego gospodarstwa domowego. Przez jedną inwestycję rozumie się finansowanie jednego lokalu mieszkalnego, a nie wydatki na różne nieruchomości.
Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 r., spełnia warunki do zastosowania ulgi na powrót, jeżeli w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym nastąpiło przeniesienie, nie posiadał miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, przy jednoczesnym przeniesieniu ośrodka interesów życiowych do Polski.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o PIT, obywatel Białorusi, który przeprowadził się do Polski z Kartą Polaka, spełnia warunki do skorzystania z ulgi na powrót w latach 2024-2027, mimo późniejszego zwrotu Karty w związku z uzyskaniem stałego pobytu.
Podatnikowi, który nie posiadał Karty Polaka w chwili przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, nie przysługuje ulga na powrót pomimo spełnienia pozostałych przesłanek określonych w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Osoba, która do dnia 17 kwietnia 2024 r. nie posiadała miejsca zamieszkania na terytorium Polski i spełnia pozostałe warunki ustawowe, może skorzystać z "ulgi na powrót", o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w okresie czterech kolejnych lat podatkowych, począwszy od roku 2025.
Wnioskodawca nie jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, ponieważ przeniesienie jego miejsca zamieszkania na terytorium Polski nastąpiło przed 31 grudnia 2021 r., co wyklucza zastosowanie zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.
Podatnikowi, który nie posiadał na dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski Karty Polaka, ani obywatelstwa polskiego, nie przysługuje ulga na powrót, nawet jeśli później uzyskał te dokumenty.
Miejsce zamieszkania pracownika jako miejsce świadczenia pracy zdalnej, określone w umowie o pracę, nie stanowi zakładu (oddziału) w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o CIT, zatem nie podlega ujęciu w informacji CIT-8ST oraz załączniku CIT/A dla celów ustalania dochodu jednostek samorządu terytorialnego.
Spółka A. B.V. nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, z uwagi na brak odpowiednich zasobów personalnych i technicznych pozwalających na niezależną działalność. W związku z tym, miejscem świadczenia usług przez polskie podmioty na rzecz A. B.V. jest siedziba tej spółki w Niderlandach, co wyklucza obowiązek opodatkowania VAT tych usług w Polsce.
Umorzenie przez bank wierzytelności wynikającej z kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na cele mieszkaniowe, które spełnia przesłanki rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r., nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu, z wyłączeniem części kredytu przeznaczonego na inne cele, które należy opodatkować.
Przeniesienie miejsca zamieszkania podatnika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 r. skutkujące powstaniem nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce uprawnia do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem faktycznego i trwałego przeniesienia centrum interesów życiowych do Polski.
Sprzedaż towarów przez wnioskodawcę w modelu dropshipping nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce ani w UE, gdyż miejscem świadczenia dostawy towarów jest terytorium kraju trzeciego, tj. Chiny.
W przypadku braku porozumienia rodziców i umiejscowienia dzieci na stałe u jednego z nich, ulga prorodzinna przysługuje wyłącznie temu rodzicowi, u którego dzieci mieszkają, niezależnie od realnego wykonywania władzy rodzicielskiej przez drugiego rodzica.
Wnioskodawca spełnia przesłanki do zastosowania ulgi na powrót według art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dzięki nieprzerwanemu zamieszkaniu na Litwie oraz przeniesieniu centrum interesów do Polski w 2025 roku.
Spółka działająca jako uczestnik transakcji łańcuchowej, której dostawa towarów z Polski do innego kraju UE lub poza UE jest dostawą ruchomą, nie ma prawa do odliczenia podatku VAT w Polsce z faktur zawierających błędną stawkę podatku, niezależnie od tego, czy spełniono inne warunki odliczenia.
Spółka A., posiadająca siedzibę w Danii, nie dysponuje w Polsce stałym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej dla celów VAT. Usługi świadczone przez B. PL na jej rzecz stanowią świadczenie usług, a miejsce świadczenia tych usług nie jest terytorium Polski, lecz Dania. Wynika z tego, iż usługi te nie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce.