Podatnik nie może obniżyć kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jeśli nabywane towary i usługi nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Przeniesienie wierzytelności kredytowych wraz z odpisami na straty kredytowe do ewidencji pozabilansowej jest neutralne na gruncie CIT, nie powodując obowiązku rozpoznania przychodu czy utraty prawa do zaliczania odpisów do kosztów uzyskania przychodów.
Korekta kosztów uzyskania przychodów wynikająca z otrzymanego bonusu powinna być dokonana na bieżąco w okresie otrzymania faktury korygującej, zaś przychód z tytułu bonusu należy rozpoznać w momencie otrzymania informacji o jego przyznaniu i wartości, stanowiącym wykonanie usługi w rozumieniu art. 12 ust. 3a ustawy o CIT.
Dodatkowe wpłaty do Funduszu Wsparcia Kredytobiorców, określone w art. 89 ust. 1 ustawy o finansowaniu, nie są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 76 ustawy o CIT i mogą być zaliczone jako koszty uzyskania przychodów banku.
Wypłaty z tytułu zwrotu kwot wynikających z ugody, które mają charakter restytucyjny, nie stanowią przychodu zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, a więc nie rodzą obowiązku podatkowego po stronie osób fizycznych.
Sprzedaż nakładów inwestycyjnych poniesionych na cudzej nieruchomości nie uprawnia do zaliczenia niezamortyzowanej wartości nakładów do kosztów uzyskania przychodów, a przychód podatkowy z tytułu tej sprzedaży powstaje jednorazowo w dacie jej dokonania, niezależnie od ratalnego systemu płatności czy kompensaty wierzytelności.
Płatności realizowane z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, mimo dokonania kwoty netto na rachunek spoza Białej Listy, nie wyłączają prawa do kosztów podatkowych w formie odpisów amortyzacyjnych, jak określono w art. 15d ust. 4 pkt 3 ustawy o CIT, o ile VAT uregulowany jest na dedykowany rachunek VAT.
Odsetki od nieterminowej wypłaty wynagrodzeń podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych, podczas gdy koszty zastępstwa prawnego w egzekucji stanowią opodatkowany przychód wierzyciela. Kwoty pobrane na opłaty egzekucyjne nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu.
Podatek od nieruchomości, mimo decyzji obarczającej współwłaścicieli, może zostać zaliczony w całości do kosztów uzyskania przychodów przez tego z małżonków, który ponosi ciężar podatku i wykorzystuje nieruchomość w działalności gospodarczej.
Nakłady ponoszone na ulepszenie nieruchomości będącej współwłasnością nie mogą być uznane za inwestycje w obcy środek trwały, a ich amortyzacja powinna odpowiadać wysokości udziału podatnika w nieruchomości. Ponoszenie nakładów na środki własne wyklucza możliwość zaliczenia ich do inwestycji w obcych środkach trwałych.
Kara umowna zapłacona przez podatnika w wyniku własnej decyzji gospodarczej nie może być uznana za koszt uzyskania przychodów, jeśli wynika z braku odpowiedniej analizy prawidłowej realizacji warunków umowy oraz stanowi obszar ryzyka przedsiębiorcy.
Umorzenie kredytu mieszkaniowego nie powoduje przychodu podlegającego opodatkowaniu, jeżeli korzysta z zaniechania poboru podatku na podstawie właściwego aktu prawnego, a zwrot nadpłaconych świadczeń i kosztów procesu do wysokości faktycznych kosztów nie stanowi przychodu podlegającego PIT.
W sytuacji, gdy wypłata środków pieniężnych z tytułu ugody kompensacyjnej oraz zwrot kosztów procesowych nie skutkują faktycznym wzrostem majątku podatnika, brak jest podstaw do uznania tych kwot za przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Odprawa wypłacona na podstawie ugody sądowej jest przychodem ze stosunku pracy i podlega opodatkowaniu bez możliwości uwzględnienia kosztów uzyskania, chyba że po ustaniu zatrudnienia złożono nowe oświadczenie PIT-2. Odsetki za opóźnienie są zwolnione z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 95 Ustawy o PIT.
Wypłata przez Bank różnicy (164 326,92 zł) nie rodzi przychodu podatkowego, z uwagi na jej charakter jako zwrotu nienależnych świadczeń. Zwrot kosztów zastępstwa procesowego, jako pokrycie wcześniejszych kosztów, również nie generuje dochodu do opodatkowania.
Do przychodów biegłego sądowego, wykonującego działalność osobiście, należy zaliczyć całość otrzymanych środków, w tym zwrot kosztów poniesionych na badania. Przy ustalaniu zaliczki płatnik jest zobowiązany do uwzględnienia zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodu na poziomie 20%.
Bank ma prawo do uznania nieściągalnej wierzytelności jako kosztu uzyskania przychodu, o ile spełnione są łącznie przesłanki rachunkowego odpisania i odpowiedniego udokumentowania nieściągalności tej wierzytelności, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 25 i ust. 2 ustawy CIT.
Zwrot otrzymanej kwoty od banku oraz kosztów sądowych, będący zwrotem poniesionych wydatków, nie stanowi przychodu podatkowego. Jednakże otrzymanie zwrotu odsetek podstawowych do ulgi odsetkowej rodzi obowiązek korekty ulgi poprzez doliczenie wcześniejszych odliczeń do dochodu w roku zwrotu.
Zawarcie porozumienia z bankiem, skutkujące wzajemnym zwrotem świadczeń z nieważnej umowy kredytowej, nie prowadzi do uzyskania przychodu opodatkowanego PIT, jako że ma charakter zwrotny. Odsetki za nieterminową wypłatę takiego zwrotu podlegają zwolnieniu od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT, a zwrot kosztów procesu traktowany jest jako refundacja wydatków niepodlegających opodatkowaniu
Wydatki poniesione na obsługę prawną, doradztwo podatkowe i finansowe oraz badanie due diligence, związane z planowaną transakcją, która nie doszła do skutku, uznaje się za pośrednie koszty uzyskania przychodów. Dzielenie tych kosztów między zyski kapitałowe a inne źródła przychodów odbywa się według klucza przychodowego zgodnie z art. 15 ust. 2b ustawy o CIT.
Zwrot środków ponad kapitał kredytu oraz kosztów sądowych, jak również odsetek za opóźnienie na podstawie ugód między kredytobiorcą a bankiem, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT. Zastosowanie rozporządzenia Ministra Finansów z 2022 r. jest nieprawidłowe w kontekście zaniechania poboru podatku.
W przypadku podziału przez wyodrębnienie, Bank Przejmujący wstępuje w prawa i obowiązki podatkowe związane z przejmowaną działalnością pozostające w stanach otwartych, natomiast Bank Dzielony ponosi odpowiedzialność za zobowiązania zamknięte sprzed podziału. Korekty deklaracji sprzed podziału obciążają Bank Dzielony.
Podział poprzez wyodrębnienie skutkuje tym, że przychody i koszty podatkowe powstałe przed dniem podziału dotyczą Banku Dzielonego, a nie Przejmującego, w świetle zasady sukcesji uniwersalnej.
Przychody uzyskane z tytułu zwrotu środków z funduszu emerytalnego finansowanego przez pracownika i pracodawcę, w zakresie przewyższającym wniesione składki, stanowią dochód podlegający opodatkowaniu PIT na podstawie art. 20 i art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy uwzględnieniu zasad podatkowych dotyczących kosztów uzyskania przychodów.