Koszty wdrożenia Oprogramowania, z wyłączeniem kosztów operacyjnych i bieżącego utrzymania, jako usługi związane z jego przystosowaniem, zwiększają wartość początkową WNP, podlegającą amortyzacji podatkowej zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT; jednocześnie mogą być one zaliczone do kosztów kwalifikowanych inwestycji zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia WNI.
Wydatki związane z tworzeniem i rozwijaniem innowacyjnych rozwiązań informatycznych X i Y mogą być kwalifikowane jako koszty działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, z zastrzeżeniem, że koszty licencji i hostingu w modelu subskrypcyjnym nie spełniają kryteriów dla uznania ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.
W świetle art. 18d ustawy o CIT, działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania, będąca działalnością twórczą i systematyczną, może być uznana za badawczo-rozwojową, z możliwością odliczenia odpowiednich kosztów osobowych jako kosztów kwalifikowanych; jednakże wydatki na licencje czy usługi zewnętrzne, niebędące WNiP, nie stanowią kosztów kwalifikowanych.
Podatnicy prowadzący sprzedaż za pośrednictwem automatów vendingowych są zobowiązani do posiadania indywidualnych kas rejestrujących w każdym urządzeniu, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 lit. f rozporządzenia Ministra Finansów. Nie jest dopuszczalne stosowanie jednej kasy w postaci oprogramowania dla wielu urządzeń.
Usługi automatyzacji procesów biznesowych i integracji systemów, sklasyfikowane jako PKWiU 62.09.20.0, podlegają ryczałtowi od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 8,5%, pod warunkiem niespełniania kryteriów dotyczących tworzenia oprogramowania oraz innych usług wymienionych w ustawie.
Przychody z działalności gospodarczej związanej z product design/UI/UX design mogą być opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 12%, o ile działalność ta przyczyni się do projektowania i rozwoju oprogramowania, zgodnie z PKWiU 62.01.11.0.
Wydatki na prace wdrożeniowe oraz wynagrodzenia zespołu projektowego zwiększają wartość niematerialną i prawną, zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT. Każda nowa licencja oprogramowania musi być odrębnie rozpoznana jako wartość niematerialna i prawna według art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy CIT.
Przychody z usług testera manualnego, sklasyfikowanych jako PKWiU 62.02.30.0, podlegają opodatkowaniu ryczałtem 8,5%, gdyż usługi te są techniczne, a nie doradcze, co wyklucza ich kwalifikację do wyższej stawki 12% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o podatku dochodowym.
Przychody uzyskiwane przez Spółkę w wyniku oferowania usług dostępu do funkcjonalności Oprogramowania stanowią przychody z zysków kapitałowych, a odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych są ograniczone do wysokości wcześniejszego przychodu z ich zbycia, zgodnie z art. 7b i art. 16 ust. 1 pkt 64a ustawy o CIT.
Wypłaty wynagrodzenia za zakup oprogramowania od podmiotu zagranicznego bez nabycia licencji lub przeniesienia praw autorskich nie podlegają obowiązkowi poboru podatku u źródła ani wystawienia IFT-2R przez polskiego płatnika na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 i art. 26 Updop.
Rozwój i wdrażanie rozwiązań informatycznych oraz sztucznej inteligencji w jednoosobowej działalności od lutego 2026 r. kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa, której wydatki na sprzęt uznaje się za koszty B+R. Dochody z IP spełniające warunki ewidencyjne mogą być opodatkowane 5% stawką IP BOX.
Działalność Spółki w zakresie tworzenia i rozwijania autorskiej aplikacji stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, a ponoszone w związku z tym koszty wynagrodzeń, materiałów i odpisów amortyzacyjnych stanowią koszty kwalifikowane do ulgi B+R.
Jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jest komercjalizowana własność intelektualna wniesiona przez podmiot komercjalizujący, taki wkład niepieniężny nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy art. 17 ust. 1e ustawy o PIT.
Działalność programistyczna w postaci tworzenia i rozwijania oprogramowania, spełniająca cechy twórcze i prowadzona systematycznie, uznawana jest za działalność badawczo-rozwojową, co umożliwia zastosowanie preferencyjnego opodatkowania dochodów z praw IP Box stawką 5% zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT.
Działalność badawczo-rozwojowa Wnioskodawcy, realizowana w ramach prac Grupy 1 i 2, stanowi podstawę do skorzystania z ulgi B+R i IP Box, zgodnie z art. 18d i 24d Ustawy o CIT, przy założeniu spełnienia pozostałych ustawowych przesłanek. Organ potwierdził prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie.
Opłaty za dostęp do programu księgowego w modelu SaaS, nie uprawniające do nabycia praw autorskich lub licencji, nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji według art. 16b ustawy o CIT. Wydatki te powinny być ujmowane jako koszty operacyjne.
Działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia oprogramowania kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa w rozumieniu art. 18d ust. 1 ustawy o CIT. Niektóre koszty, w tym wynagrodzenia z tytułów B2B, nie spełniają przesłanek uznania ich za kwalifikowane w ramach ulgi B+R, zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a CIT.
Koszty prac rozwojowych w ramach ulgi B+R muszą być jednolicie klasyfikowane jako koszty uzyskania przychodów zgodnie z jednym z dopuszczalnych sposobów rozliczania prac rozwojowych na podstawie art. 15 ust. 4a CIT, bez równoczesnego stosowania różnych metod w ramach tego samego projektu.
Koszty wdrożenia oraz koszty licencji na oprogramowanie, poniesione do momentu przyjęcia oprogramowania do używania, zwiększają wartość początkową wartości niematerialnej i prawnej, podlegającej amortyzacji, oraz mogą być uznane za koszty kwalifikowane Nowej Inwestycji zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawy CIT oraz Rozporządzenia.
Przychody z tytułu opłat abonamentowych za korzystanie z platformy cyfrowej, nie wynikające z udostępnienia czy przeniesienia praw autorskich, nie podlegają ograniczeniom wynikającym z art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT w zakresie estońskiego CIT.
Poszczególne moduły wytwarzane przez wnioskodawcę stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy CIT, co umożliwia opodatkowanie dochodu z nich preferencyjną stawką 5%, o ile spełnione są warunki odpowiedniego prowadzenia księgowości i ewidencji w świetle art. 24e ust. 1 ustawy CIT.
W świetle przepisów ustawy o CIT prace związane z tworzeniem innowacyjnej aplikacji prowadzone przez Spółkę stanowią działalność badawczo-rozwojową, a wynagrodzenia informatyków mogą być uznane za koszty kwalifikowane w ramach ulgi B+R.
Określenie właściwej stawki zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych dla usług sklasyfikowanych wg PKWiU 62.01.12.0.